شهرستان مورین، واقع در دره مورین در منطقه بورگوندی علیا، در دوران قرون وسطی تشکیل شد. مرکز این شهرستان شهر سن-ژان-دو-مورین بود.
در قرن ششم، پادشاه گونترام کلیسای مورین را به اسقفی ارتقا داد. در سال ۷۵۳، گریفو در مسیر خود به ایتالیا در این دره توسط نیروهای پپین کوتاه شکست خورد. در سال ۱۰۳۲، شهرستان مورین به هومبرت سفیددست اعطا شد، به پاس کمکهایش در کمپینهای ایتالیایی کنراد سالیک علیه آریبرت، اسقف اعظم میلان. هومبرت در کلیسای جامع سن-ژان دفن شد.
همراه با منطقه ساویی (Sapaudia)، شهرستان مورین هسته اصلی شهرستان ساویی را تشکیل داد که بعدها به پادشاهیهای ساردنی و ایتالیا تبدیل شد. نام مورین همچنان در القاب رسمی پادشاهان ساردنی و ایتالیا باقی ماند. با این حال، در جریان اتحاد ایتالیا، دره مورین به فرانسه ناپلئون سوم واگذار شد و امروزه بهعنوان کمون سن-ژان-دو-مورین شناخته میشود.
ویکونتهای ارثی در آیگوبل و لا شامبر زیرنظر کنتها بودند و اختیار قضاوت در موارد جزئی را داشتند. قضاوت در جرایم سنگین به کنتها محفوظ بود. در سال ۱۲۴۰، کنتها املاک پیر گیگ دو ویلار را برای کنترل بهتر گذرگاه كول دو مونسنیس تصاحب کردند. همچنین، کنتها قلعهای در هرمیون ساختند تا از طریق آن بر رویدادها در سن-ژان-دو-مورین، جایی که اسقف اختیار سکولار داشت، نظارت کنند. از هرمیون، قلعهداران همچنین عوارضی را برای کنتها از مسافران به مقصد مونسنیس دریافت میکردند.