کلودیوس چارلز ویلسون (۱ اکتبر ۱۸۳۱ - ۲۷ نوامبر ۱۸۶۳) وکیل و سردار ارتش کنفدراسیون در جنگ داخلی آمریکا بود. او پیش از جنگ، بهعنوان وکیل و دادستان کل شرق جورجیا فعالیت میکرد. ویلسون در ۹ اوت ۱۸۶۱ بهعنوان کاپیتان در هنگ ۲۵ پیادهنظام جورجیا خدمت خود را آغاز کرد و بهسرعت به درجه سرهنگی ارتقا یافت.
در ژوئن ۱۸۶۳، ویلسون فرماندهی یک تیپ در لشکر سرلشکر ویلیام اچ. تی. واکر را بر عهده گرفت. این تیپ در عملیاتهای مختلفی از جمله تلاش برای شکست محاصره ویکسبورگ و دفاع از جکسون، میسیسیپی شرکت کرد. عملکرد برجسته ویلسون در نبرد چیکامائوگا، بهویژه در سازماندهی ضدحملهای که به پیروزی کنفدراسیون منجر شد، باعث توصیه برای ارتقای او به درجه سرتیپی گردید.
با وجود اینکه ویلسون در ۱۶ نوامبر ۱۸۶۳ به درجه سرتیپی منصوب شد، این ارتقا پیش از تأیید رسمی توسط سنای کنفدراسیون، بهدلیل ابتلا به تب اردوگاهی (احتمالاً تیفوس) در ۲۷ نوامبر ۱۸۶۳ در رینگولد، جورجیا، بهطور رسمی به او ابلاغ نشد. سنای کنفدراسیون این ارتقا را در ۱۷ فوریه ۱۸۶۴ بهطور پس از مرگ تأیید کرد.
ویلسون در گورستان بوناوچر در ساوانا، جورجیا به خاک سپرده شد.