نمای کلی
شهر چیلیسیتو در استان لاریوخای آرژانتین قرار دارد و مرکز بخش چیلیسیتو به شمار میرود. این شهر در درهای سرسبز جای گرفته که از شرق به کوههای «سیراس د ولاسکو» و از غرب به کوههای «سیراس د فاماتینا» محدود میشود. کلونیکنندههای اسپانیایی در سال ۱۷۱۵ پایههای این شهر را بنا نهادند. چیلیسیتو هنوز تلهکابین معدن «لا مخیکانا» را که توسط شرکت بلیشرت ساخته شده، در خود نگه داشته است؛ یادگاری از دوران اوج معدنکاری این شهر در اواخر قرن نوزدهم.
نواحی پیرامون چیلیسیتو را واحهای سرسبز فراگرفته که با بهرهگیری از آبهای زیرزمینی توسعه یافته است. بخش عمده زمینهای کشاورزی این منطقه به پرورت تاک اختصاص دارد، چرا که مهمترین فعالیت صنعتی شهر بر پایه شرابسازی استوار است. علاوه بر این، گردو و درختان میوه نیز کشت میشوند و فرآوردههای آنها در همان منطقه پردازش میگردد.
«خوآکین ویکتور گونزالس»، آموزگار، وکیل، سناتور، فرماندار و مورخ برجسته آرژانتینی، در حومه چیلیسیتو بزرگ شد. او سالهای پایانی عمر خود را در خانهای که در این شهر ساخته بود، میگذراند. این ملک که او نامش را «سامای واسا» (به زبان کچوا به معنای خانه استراحت) گذاشته بود، به دانشگاه لاپلاتا اهدا شد تا به عنوان پناهگاهی برای هنرمندان مورد استفاده قرار گیرد.
در اواخر دهه ۱۹۹۰، دانشگاه چیلیسیتو که پیشتر بخشی از دانشگاه ملی لاریوخا بود، به دانشگاه ملی چیلیسیتو ارتقا یافت. این تصمیم با انتقادهای شدید محافل دانشگاهی و سیاسی روبهرو شد؛ بهویژه از سوی حلقههای مرتبط با رئیسجمهور وقت آرژانتین، «کارلوس منم».
جمعیت
بر اساس آمارهای رسمی، چیلیسیتو ۴۹٬۴۵۳ نفر جمعیت داشت که نشاندهنده رشد ۳۱ درصدی در یک دهه است (جمعیت سال ۱۹۹۱، ۲۲٬۴۸۵ نفر بود). این آمار، جمعیت شهرهای مجاور نظیر آنگینان، لوس سارمینتوس، سان میگل و لا پونتیلا را نیز در بر میگیرد. بدون احتساب این مناطق، جمعیت خود شهر چیلیسیتو در سال ۲۰۰۱ برابر با ۲۵٬۴۲۳ نفر بوده است.
آب و هوا
چهرههای سرشناس
- خوان رامیرز د ولاسکو
- خوآکین ویکتور گونزالس
- ماتئو روزاس د اوکندو
- خولیان آماته
- دونیا نوسنتا پیزتا
- فرانسیسکو آنتونیو اورتیز د اوکامپو
- دومینگو د کاسترو ی بازان
- سارمینتو د لا وگا
- ایزابل ایبارا ی ولاسکو د سارمینتو د لا وگا
- آرتورو ماراسو
- گابینو کوریا پنیالوزا