نیروهای امنیت مرکزی مصر (CSF) یک نیروی شبهنظامی است که در سال ۱۹۶۹ با هدف پشتیبانی از پلیس ملی مصر (ENP) تأسیس شد. این نیرو مسئولیت تأمین امنیت اماکن دولتی، سفارتخانهها، کنترل اغتشاشات، رویدادهای پرجمعیت، دستگیریهای پرخطر و عملیات امداد در حوادث را بر عهده دارد.
تاریخچه
CSF در سال ۱۹۶۹ با الگوبرداری از نیروهای شبهنظامی مانند کارابینیری ایتالیا، CRPF هند و OMON روسیه شکل گرفت. اولین گروه از نیروهای این واحد از میان پلیس انتخاب و تحت آموزش نظامی ارتش قرار گرفتند. در سال ۱۹۷۰، مؤسسه آموزشی جداگانهای برای CSF تأسیس شد و این نیرو شروع به استخدام سربازان وظیفه کرد. CSF در سال ۱۹۷۷ با هدف جلوگیری از دخالت ارتش در اغتشاشات داخلی، به سرعت رشد کرد و در دوران ریاستجمهوری حسنی مبارک به ۱۰۰,۰۰۰ عضو رسید.
این نیرو در سال ۱۹۷۲ برای سرکوب اعتراضات گسترده گروههای چپگرا و ناصریستها در میدان تحریر قاهره به کار گرفته شد که منجر به کشته شدن سه معترض شد. پس از جنگ ۱۹۷۳ اعراب و اسرائیل، CSF مسئولیت تأمین امنیت منطقه سینا را بر عهده گرفت.
شورش ۱۹۸۶
در سال ۱۹۸۶، صدها سرباز CSF به دلیل شایعاتی مبنی بر افزایش مدت خدمت اجباری، به شورش چهار روزهای دست زدند. این شورش توسط ارتش سرکوب شد و منجر به اخراج بیش از ۲۰,۰۰۰ سرباز و مجازات اغتشاشگران شد. پس از این حادثه، دولت وعده بهبود شرایط استخدام و زندگی سربازان را داد.
ساختار و تجهیزات
CSF تحت فرماندهی یک سرلشکر پلیس قرار دارد و شامل فرماندهی عملیات ویژه، ۶ مؤسسه آموزشی تخصصی و ۸ منطقه عملیاتی است. این نیرو به سه بخش باتون، گاز و مسلح تقسیم میشود. واحدهای باتون با سپر و باتون، واحدهای گاز با گاز اشکآور و واحدهای مسلح با تفنگهای تهاجمی مانند AK-47 مجهز هستند.
استخدام
نیروهای CSF از سه دسته تشکیل شدهاند: افسران، زیرافسران و سربازان وظیفه. سربازان وظیفه معمولاً از میان افراد کمسواد انتخاب میشوند و امکان ارتقا به ردههای بالاتر را دارند. رقابت شدیدی برای تمدید خدمت و تبدیل شدن به نیروی رسمی وجود دارد که به دلیل نرخ بالای بیکاری در مصر است.