نیمهرخ مرکزی یک جسم آسمانی، مانند سیاره، ماه یا ستاره، خطی فرضی است که از مرکز دیسک قابل مشاهده آن جسم، از دید ناظر، میگذرد. این مفهوم در نجوم رصدی، به ویژه برای تعیین موقعیت جسم آسمانی از دید یک ناظر فرضی روی زمین، کاربرد دارد.
در این روش، خطی فرضی از مرکز زمین به مرکز جسم آسمانی کشیده میشود. نقطه تقاطع این خط با سطح جسم آسمانی، به عنوان «نقطه زیرزمینی» شناخته میشود. نیمهرخ مرکزی، نصفالنهاری است که از این نقطه میگذرد.
به دلیل چرخش جسم آسمانی و تراز مداری آن با ناظر، نیمهرخ مرکزی با گذر زمان تغییر میکند. برای مثال، اگر زمین را از دید ماه مشاهده کنیم، نیمهرخ مرکزی آن همواره با نصفالنهار مبدأ زمین (۰ درجه) یکسان نیست و با چرخش زمین جابجا میشود.