مسیه ۷۵

مسیه ۷۵ چیست؟

مسیه ۷۵ (M75) که با نام NGC 6864 نیز شناخته می‌شود، یک خوشه کروی غول‌پیکر از ستارگان در صورت فلکی جنوبی کمان است. پیر مِشِن، ستاره‌شناس فرانسوی، این خوشه را در سال ۱۷۸۰ کشف کرد و در همان سال، شارل مسیه آن را در فهرست اجرام شبیه به دنباله‌دار خود گنجاند.

فاصله و ویژگی‌های فیزیکی

فاصله مسیه ۷۵ از زمین حدود ۶۷ هزار و ۵۰۰ سال نوری است. این خوشه از مرکز کهکشان ۱۴ هزار و ۷۰۰ سال نوری فاصله دارد و دقیقاً در نقطه مقابل مرکز کهکشان راه شیری قرار گرفته است. اندازه ظاهری این خوشه در آسمان، به شعاع واقعی ۶۷ سال نوری ترجمه می‌شود.

از نظر طبقه‌بندی، مسیه ۷۵ در کلاس I قرار می‌گیرد؛ این یعنی یکی از متراکم‌ترین خوشه‌های کروی شناخته‌شده است. این خوشه چرخش آهسته‌ای به دور محوری دارد که با زاویه مشخصی متمایل شده است. قدر مطلق مسیه ۷۵ حدود ۸.۵- است که آن را به اندازه ۱۸۰ هزار بار درخشان‌تر از خورشید می‌کند.

ساختار و ستارگان متغیر

شعاع نیمه‌نوری خوشه و شعاع هسته آن نشان می‌دهد که مسیه ۷۵ هنوز دچار فروپاشی هسته‌ای نشده است. چگالی جرم در هسته خوشه بسیار بالاست. تاکنون ۳۸ ستاره متغیر از نوع RR Lyrae در این خوشه شناسایی شده و به نظر می‌رسد از نظر فلزینگی در وضعیت میانه Oosterhoff قرار دارد. همچنین ۶۲ ستاره آبی سرگردان کاندید در میدان این خوشه یافت شده که ۶۰ درصد آن‌ها در منطقه هسته متمرکز شده‌اند.

خاستگاه کهکشانی و مدار حرکتی

مسیه ۷۵ بخشی از ساختار سوسیس گایا (Gaia Sausage) است؛ بقایای فرضی یک کهکشان کوتوله که در گذشته با راه شیری ادغام شده است. این خوشه یک جرم هاله‌ای است که با دوره تناوب مداری ۰.۴ میلیارد سال، در یک مدار بیضی بسیار کشیده (با خروج از مرکز ۰.۸۷) به دور کهکشان می‌چرخد. بیشترین فاصله این خوشه از زمین در نقطه اوج مداری آن رخ می‌دهد.