سیدیسی14 یک ژن و پروتئین مرتبط با آن است که در بیشتر یوکاریوتها یافت میشود. این پروتئین برای اولین بار توسط هارتول در مطالعات خود بر روی مخمر ساکارومایسس سرویزیه شناسایی شد. سیدیسی14 یک فسفاتاز دوگانه است که هم بر روی سرین/ترئونین و هم تیروزین فعالیت دارد.
در ساکارومایسس سرویزیه، سیدیسی14 با حذف فسفات از اهداف سیدیکی1، نقش کلیدی در خروج از میتوز دارد. همچنین، این پروتئین با تنظیم سیدیاچ1 و سوی5، در سیتوکینز و تفکیک دیانای دخیل است.
مطالعات در گونههای دیگر مانند شیزوساکارومایسس پومبه و کاندیدا آلبیکانس نشان میدهند که سیدیسی14 عملکردهای متنوعی دارد. در حیوانات، این پروتئین در تشکیل مژکها و تنظیم چرخه سلولی نقش دارد.
در میوز، سیدیسی14 با کمک پروتئینهای اسالکی19 و اسپیاو12، در تفکیک کروموزومها و تنظیم اسپندل دخیل است.
توزیع سیدیسی14 در طول تکامل نشان میدهد که این پروتئین در بیشتر یوکاریوتها وجود دارد، اما در برخی گروهها مانند گیاهان عالی از بین رفته است. ارتباط سیدیسی14 با تشکیل مژکها، نشاندهنده نقش احتمالی آن در تکامل یوکاریوتها است.