جزیره کاوالو (به گویش بونیفاسی: Isula Cavaddu) جزیرهای کوچک در دریای مدیترانه است که میان کورس و ساردنی قرار گرفته است. این جزیره، جنوبیترین نقطه مسکونی فرانسه در خاک اصلی این کشور محسوب میشود و بخشی از کمون بونیفاسیو در کورس به شمار میرود.
جغرافیا
کاوالو تنها جزیره مسکونی مجمعالجزایر لاوزی است که در ۲.۳ کیلومتری سواحل کورس و نزدیک تنگه بونیفاسیو واقع شده است. فاصله آن تا ساردنی حدود ۱۳ کیلومتر است. این جزیره با مساحت ۱۲۰ هکتار و بلندترین نقطه ۳۲ متری، دارای یک بندر کوچک است.
تاریخ
تاریخ کاوالو به دوران روم باستان بازمیگردد، زمانی که زندانیان برای استخراج گرانیت به این جزیره فرستاده میشدند. جزیره در دوران امپراتوری آگوستوس متروک شد و تا سال ۱۸۰۰ که یک چوپان به همراه گلهاش در آن ساکن شد، خالی از سکنه باقی ماند. آبهای عمیق اطراف جزیره به دلیل موانع خطرناک برای دریانوردان، لقب «سرناهای نفرینشده» را برای آن به ارمغان آورد. در سال ۱۸۵۵، ناو فرانسوی سمیلانت که عازم کریمه بود، در نزدیکی جزیره غرق شد و تمام ۶۹۳ سرنشین آن جان باختند. در سال ۱۹۷۸، کاوالو به دلیل تیراندازی ویتوریو امانوئل دی ساوویا به صدر اخبار بینالمللی راه یافت.
گردشگری
بخش عمده جزیره کاوالو در مالکیت خصوصی است، اما دسترسی محدود به بازدیدکنندگان خارجی وجود دارد. مالکیت سواحل و دسترسی به ساحلها مبهم است، اما به طور کلی مانند سایر نقاط فرانسه، عمومی محسوب میشود. این جزیره به دلیل امکانات قایقرانی و وجود منطقه تجاری با رستوران، فروشگاه و هتل لوکس پِشِکور، مقصدی محبوب برای گردشگران است. تنها دوچرخه و خودروهای الکتریکی مجاز به تردد در جزیره هستند.