کارولین پنهروز بامل (زاده ۶ ژوئیه ۱۹۴۰ - درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۹۹۵)، مورخ کلیسا و متخصص تاریخ مسیحیت اولیه بود. او که با نام کارولین هاموند بامل نیز شناخته میشد، به عنوان عضو ارشد کالج گرتون کمبریج از ۱۹۶۸ تا ۱۹۹۵ و استاد تاریخ کلیسا در دانشگاه کمبریج فعالیت کرد.
بامل در فالموث، کورنوال انگلستان متولد شد. پدرش، ان. جی. ال. هاموند، به دلیل حضور در جنگ جهانی دوم، تا پنج سالگی او را ندید. تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه خصوصی دخترانه کلیفتن، بریستول گذراند و در ۱۹۵۹ برای تحصیل در رشته کلاسیک به کالج گرتون کمبریج وارد شد. او در ۱۹۶۲ با مدرک کارشناسی فارغالتحصیل شد و سپس به تحقیق در مورد ادامه و گسست بین دنیای کلاسیک یونانی-لاتین و تحولات فکری پس از مسیحی شدن امپراتوری روم پرداخت. بامل در ۱۹۶۶ دکترای خود را با رسالهای درباره نسخههای خطی ترجمه لاتین آثار اوریجن به راهنمایی هنری چادویک دریافت کرد.
در سال تحصیلی ۱۹۶۵/۶۶، به عنوان پژوهشگر بنیاد الکساندر فون هومبولت در دانشگاه مونیخ حضور یافت و در سمینار برنارد بیسشوف درباره زندگینامهنویسی مذهبی شرکت کرد. پس از بازگشت به کمبریج، به عنوان عضو پژوهشی و سپس استاد کالج گرتون انتخاب شد. او همچنین از ۱۹۷۵ در دانشکده الهیات کمبریج تدریس کرد و در ۱۹۹۲ به عنوان استاد تاریخ کلیسا منصوب شد.
تحقیقات بامل بر آثار اوریجن و دیگر نویسندگان مسیحی اولیه متمرکز بود. در ۱۹۹۴ به عضویت آکادمی بریتانیا، مهمترین نهاد علمی علوم انسانی در بریتانیا، درآمد.
بامل در ۱۹۷۹ با ارنست بامل، یک آلمانی، ازدواج کرد. او که در دوران تحصیل زبان آلمانی آموخته بود، در دوران پژوهشی در آلمان به تسلط کامل بر این زبان رسید. آنها در خانه به آلمانی صحبت میکردند و فرزندی نداشتند. بامل در ۵۵ سالگی پس از سالها مبارزه با سرطان درگذشت و در گورستان خانوادگی بامل در کسنیش، بن آلمان به خاک سپرده شد.