کاریدینا ساراسینوروم: میگوی آب شیرین جزیره سولاوسی

Caridina sarasinorum
📅 7 اسفند 1404 📄 495 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

کاریدینا ساراسینوروم، گونه‌ای منحصربه‌فرد از میگوهای آب شیرین خانواده آتیدای، تنها در دریاچه پوزو در سولاوسی اندونزی یافت می‌شود. این مقاله به بررسی ویژگی‌های ظاهری، زیستگاه، پراکندگی و تولیدمثل این موجود جذاب می‌پردازد.

کاریدینا ساراسینوروم (Caridina sarasinorum)

Caridina sarasinorum گونه‌ای از میگوهای آب شیرین متعلق به خانواده آتیدای (Atyidae) است. این گونه یکی از هشت گونه از جنس کاریدینا محسوب می‌شود که به‌طور انحصاری در دریاچه پوزو یافت می‌شود.

توصیف ظاهری

چشم‌ها و پایه شاخک بالایی (Antennular Peduncle)

Caridina sarasinorum دارای چشمانی کاملاً رشد یافته است که حدود ۸۰ درصد طول بند پایه (basal segment) را پوشش می‌دهند. پایه شاخک بالایی، هم‌اندازه با طول بدن میگو است و از چندین بند تشکیل شده است: بند پایه، بند دوم و بند سوم. بند پایه بلندتر از مجموع طول بند دوم و سوم است. این ساختارها به میگو در درک محیط اطراف و دریافت اطلاعات حسی کمک می‌کنند.

منقار (Rostrum)، قطعات دهانی و بندهای شکمی

منقار Caridina sarasinorum در نزدیکی یا کمی فراتر از انتهای اسکافوسریت (scaphocerite) قرار گرفته است. منقار به سمت بالا خم شده و در دو طرف بالا و پایین دارای دندان‌هایی است. در قسمت قطعات دهانی، این موجود دارای ساختارهای مختلفی برای گرفتن و پردازش غذا است. این ساختارها شامل آرواره پایینی (mandible) با دندان‌هایی در انتهای جلویی، و آرواره میانی (maxillula) با قسمت‌های پایینی گرد و قسمت‌های بالایی کشیده با دندان است. آرواره بالایی (maxilla) دارای قسمت‌های بالایی تقسیم شده و ساختاری مخروطی به نام اسکافوگنیت (scaphognathite) است. علاوه بر این، میگو دارای بندهای شکمی متعددی است که بند ششم آن حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد طول صدف (carapace) را شامل می‌شود. تلسون (telson)، که در انتهای شکم قرار دارد، بلندتر از عرض آن است و دارای خارها و پولک‌های ریز (spinules) است.

تلسون و دیاeresis یورودال (Uropodal Diaeresis)

تلسون، که قسمت نهایی شکم است، دارای ویژگی‌های خاصی است. این قسمت حدود ۴.۱ برابر بلندتر از عرض آن است و فاقد ساختار برجسته در انتهای خود است. در نیمه انتهایی تلسون، ۳ تا ۵ جفت خار کوچک و همچنین ۳ یا ۴ جفت خار بلندتر وجود دارد. دیاeresis یورودال، که در انتهای پشتی موجود قرار دارد، دارای پولک‌های متحرک است.

ساختارهای تولیدمثلی و تخم‌ها

میگوهای نر Caridina sarasinorum دارای ساختارهای تولیدمثلی قابل تشخیص هستند. اولین پلئوپاد (pleopod) دارای دو بخش است: اندوپود (endopod) و اگزوپود (exopod). اندوپود تقریباً مستطیلی است و حدود یک چهارم طول اگزوپود را دارد. دومین پلئوپاد دارای زائده‌ای به نام اپندیکس ماسکولینا (appendix masculina) است که کوتاه بوده و حدود نیمی از طول اندوپود را می‌پوشاند. C. sarasinorum همچنین دارای ساختاری به نام اپندیکس اینترنا (appendix interna) است که ضخیم بوده و حدود نیمی از طول اپندیکس ماسکولینا را دارد. ماده‌ها تخم‌های خود را زیر شکم خود حمل می‌کنند. تخم‌ها نسبتاً کوچک هستند و ابعادی حدود ۰.۸۵ × ۰.۵ میلی‌متر دارند.

پراکندگی و زیستگاه

Caridina sarasinorum گونه‌ای بومی از دریاچه پوزو است که منحصراً در سولاوسی، اندونزی یافت می‌شود. زیستگاه این گونه ۳۲۳.۲ کیلومتر مربع از مساحت دریاچه را شامل می‌شود. C. sarasinorum یک گونه همه‌چیزخوار است که در سواحل سنگی و بسترهای مختلف مانند سنگ و شن یافت می‌شود. این میگو همچنین بر روی چوب و گیاهان آبزی زندگی می‌کند. آب دریاچه شیرین و قلیایی با دامنه pH بین ۹ تا ۱۰ است. دمای آب دریاچه بین ۲۴ تا ۲۹ درجه سانتی‌گراد (۷۵ تا ۸۴ درجه فارنهایت) متغیر است.

منابع

  • Atyidae
  • Endemic freshwater shrimp of Sulawesi
  • Freshwater crustaceans of Asia
  • Crustaceans described in 1902

جمع‌بندی

کاریدینا ساراسینوروم نمونه‌ای برجسته از تنوع زیستی منحصربه‌فرد دریاچه پوزو است. شناخت دقیق ویژگی‌ها و زیستگاه این گونه، گامی مهم در جهت حفاظت از این اکوسیستم ارزشمند و جلوگیری از انقراض آن محسوب می‌شود.