کاندلاریا، یک جامعه خودگردان در شهرستان پریسیدیو تگزاس، با حدود ۷۵ ساکن، در بیابان چیهوآهوآ واقع شده است. این شهرک در کرانه شمالی رود ریو گراند، درست مقابل شهر کوچک مکزیکی سان آنتونیو دل براوو قرار دارد.
در گذشته، دو شهرک با یک پل به هم متصل بودند که به ساکنان سان آنتونیو امکان میداد تا مایحتاج خود را از کاندلاریا تهیه کنند و حتی فرزندانشان را به مدرسه آنجا بفرستند. اما در سال ۲۰۰۸، این پل توسط گشت مرزی آمریکا به دلیل نگرانیهای امنیتی حذف شد. تا سال ۲۰۱۹، برخی از ساکنان محلی آمریکا همچنان به صورت غیرقانونی تردد میکردند، زیرا خدمات محلی کافی نبود و این موضوع به ایجاد روابط غیررسمی با مأموران گشت مرزی منجر شد.
تاریخ
تاریخ دقیق تأسیس کاندلاریا مشخص نیست، اما این منطقه پیش از ورود کشاورزان به دست بومیان آمریکایی سکونت داشت. ابتدا با نام گایینا (به معنای مرغ در اسپانیایی) شناخته میشد و سپس به کاندلاریا تغییر نام داد. در سال ۱۸۶۸، ویلیام راسل، کارآفرین، به این منطقه آمد و با استفاده از نیروی کار محلی، مزرعهای تأسیس کرد که محصولات آن به ارتش آمریکا در فورت دیویس و فورت استاکتون فروخته میشد. کشت پنبه نیز در این منطقه رایج بود.
با افزایش جمعیت، کاندلاریا در سال ۱۸۹۳ به یکی از سه منطقه آموزشی شهرستان پریسیدیو تبدیل شد. تا سال ۱۹۱۱، این شهرک دو فروشگاه، یک کلیسا و یک مدرسه با ۳۰۷ دانشآموز داشت، اگرچه تنها اقلیتی از جمعیت ۱۸۴۲ نفری منطقه در خود شهرک زندگی میکردند.
دورافتادگی منطقه در طول انقلاب مکزیک نگرانیهای امنیتی ایجاد کرد. در سال ۱۹۱۶، ارتش آمریکا اردوگاهی به نام کمپ کاندلاریا تأسیس کرد که تا اواخر ۱۹۱۹ فعال بود. پس از آن، رونق شهرک کاهش یافت. با وجود جاده خاکی ۵۰ مایلی به پریسیدیو، کشاورزی کوچکمقیاس آن نمیتوانست با مزارع صنعتی دیگر مناطق رقابت کند. جمعیت از ۲۵۰ نفر در سال ۱۹۲۵ به ۷۵ نفر در سال ۱۹۴۰ کاهش یافت. تا اواخر دهه ۱۹۸۰، شهرک به یک مدرسه ابتدایی دو اتاقه، یک فروشگاه، یک کلیسا و چند خانه گلی محدود شده بود.
اولین جاده آسفالته به کاندلاریا در سال ۱۹۸۵ با احداث جاده فارم تو مارکت ۱۷۰ به پریسیدیو ایجاد شد.
آموزش
کاندلاریا تحت پوشش منطقه آموزشی مستقل پریسیدیو قرار دارد.