جنگ داخلی بیزانس (۱۳۲۱–۱۳۲۸)
جنگ داخلی بیزانس بین سالهای ۱۳۲۱ تا ۱۳۲۸، سلسله درگیریهایی بود میان آندرونیکوس دوم پالاتئولوگوس، امپراتور بیزانس، و نوهاش آندرونیکوس سوم پالاتئولوگوس بر سر کنترل امپراتوری. این جنگ با توطئهها، شورشها و مداخله کشورهای بالکان همراه بود.
پیشدرآمد جنگ
ميخائيل نهم، پسر آندرونیکوس دوم و ولیعهد، پدر آندرونیکوس سوم بود. مرگ مشکوک پسر دیگرش، مانوئل، به دست آندرونیکوس سوم و رفتار بیبندوبار او، شکاف عمیقی میان نوه و امپراتور کهنسال ایجاد کرد.
درگیری اول (۱۳۲۱)
آندرونیکوس سوم با حمایت شخصیتهایی مانند ژان کانتاکوزین و سیرجیانس پالاتئولوگوس، در سال ۱۳۲۱ به ادرنه گریخت و شورشی را آغاز کرد. با پیشروی ارتش شورشیان، آندرونیکوس دوم مجبور به مذاکره شد و آندرونیکوس سوم به عنوان همتاج شناخته شد و کنترل تراکیه و بخشهایی از مقدونیه را به دست آورد.
درگیری دوم (۱۳۲۲)
صلح دیری نپایید. سیرجیانس، که از پاداش خود ناراضی بود، به اردوگاه آندرونیکوس دوم پیوست. با وجود توافق جدید در ۱۳۲۲، سیرجیانس تلاش کرد امپراتور را ترور کند و به زندان افتاد.
درگیری سوم (۱۳۲۷–۱۳۲۸)
در ۱۳۲۷، جنگ با دخالت صربستان و بلغارستان تشدید شد. آندرونیکوس سوم با پیروزی در مقدونیه، سالونیک را تصرف کرد و در ۱۳۲۸ وارد قسطنطنیه شد. آندرونیکوس دوم مجبور به کنارهگیری شد و در ۱۳۳۲ در یک صومعه درگذشت.
پیامدها
آندرونیکوس سوم با رهبری ژان کانتاکوزین، تلاش کرد امپراتوری را بازسازی کند، اما جنگ داخلی اقتصاد را نابود کرده بود.