شاخص پرداختکنندگان رشوه (BPI) ابزاری است که تمایل شرکتهای چندملیتی یک کشور به مشارکت در فعالیتهای تجاری فاسد را اندازهگیری میکند. این شاخص نخستین بار در ۲۶ اکتبر ۱۹۹۹ توسط سازمان شفافیت بینالملل منتشر شد و آخرین نسخه آن در سال ۲۰۱۱ ارائه گردید. شوبهام کائوشیک، سخنگوی این سازمان، اعلام کرد که به دلیل مشکلات مالی و تمرکز بر اولویتهای حمایتی، انتشار این شاخص متوقف شده است.
شاخص BPI ۲۰۱۱
شاخص BPI ۲۰۱۱، ۲۸ کشور صادرکننده برتر را بر اساس احتمال پرداخت رشوه توسط شرکتهای چندملیتی آنها در خارج از کشور رتبهبندی کرد. این رتبهبندی بر اساس پاسخهای کسبوکارها به دو پرسش در نظرسنجی عقاید اجرایی انجمن اقتصادی جهانی انجام شد.
پرسش نخست، کشور مبدأ شرکتهای خارجی فعال در هر کشور را جویا میشود. پرسش دوم این است:
«بر اساس تجربه شما، تا چه حد شرکتهایی از کشورهای انتخابشده، پرداختهای غیررسمی یا رشوه انجام میدهند؟»پاسخها در مقیاس ۱ (رشوه رایج یا الزامی) تا ۱۰ (رشوه ناشناخته) ارزیابی میشوند.
رتبهبندی BPI بر اساس میانگین امتیازات محاسبه میشود، به گونهای که امتیازات بالاتر نشاندهنده احتمال کمتر پرداخت رشوه است. کشورهای انتخابشده به عنوان صادرکنندگان برتر بینالمللی یا منطقهای، ۷۵ درصد از کل صادرات جهانی در سال ۲۰۰۶ را تشکیل میدادند. کشورهایی که کمتر رشوه پرداخت کردهاند، امتیاز BPI بالاتری دارند.