نمایشگاه مردمشناختی برزیل در سال ۱۸۸۲
نمایشگاه مردمشناختی برزیل در سال ۱۸۸۲، یکی از مهمترین رویدادهای علمی برزیل در قرن نوزدهم به شمار میرفت. موزه ملی ریودوژانیرو برگزارکننده این رویداد بود و جریانهای داروینیسم تأثیر عمیقی بر آن داشتند.
پیشینه تاریخی
در نیمه دوم قرن نوزدهم، بهویژه از دهه ۱۸۷۰ به بعد، نظریههای تکاملی در اروپا رو به گسترش نهادند. این امر سبب شد نهادهای علمی در آمریکای لاتین بهشدت رشد کنند و موزهها به بهترین مکانها برای نمایش این نظریهها تبدیل شوند.
در برزیل، این نظریهها بومیسازی و تطبیق داده شدند تا حدس و گمانهایی درباره جایگاه سیاهپوستان و دورگهها در زنجیره تکاملی داروین را توجیه و مشروعیت بخشند.
در همین بستر تاریخی، موزه ملی در سال ۱۸۸۲ و زیر نظر لادیسلاو نتو، نمایشگاه مردمشناختی برزیل را به عنوان محرکی برای پژوهش و مباحث آکادمیک برگزار کرد. نتو برای گردآوری آثار نمایشگاه، به تمامی ایالتها درخواست فرستاد؛ قالبهای گچی قوم بوتوکودو از گویاس و اسپیریتو سانتو رسید، اشیای قومشناختی از آمازوناس و ماتو گروسو ارسال شد، قطعات سنگی و سفالی از سوی موزه پارانا و مجموعههای خصوصی تأمین گردید و کتابهای مورد نیاز نیز از کتابخانه ملی قرض گرفته شد.
طبق راهنمای نمایشگاه، مجموعهها در هشت سالن سازماندهی شدند. این سالنها بهطور ویژه برای این رویداد بازسازی شده و نام طبیعتگرایان و مبلغان مذهبی گذشته مانند پرو واز د کامینها، ژان د لری، گابریل سوارز د سوزا، ژوزه د آنچیتا و الکساندرودریگز فریرا و همچنین دانشمندان معاصر چون مارتیوس، هارت و لوند را بر خود داشتند. در هر بخش، اشیاء باستانشناسی متعددی به نمایش درآمده بودند. سالن لوند میزبان بقایای فسیلشده انسان بود، در حالی که سالن هارت بیشترین قطعات سفالی را در خود جای داده و در سالن لری بقایای تپههای صدفی به نمایش گذاشته شده بود.
برای اطلاعرسانی عمومی، خبرنگاران روزنامههای پیشرو شهر از جمله کارتونیست مشهور (و ترسناک) آنجلو آگوستینی و عکاس مارک فرز در رویداد حضور یافتند. همچنین به عنوان جاذبه ویژه، گروه کوچکی از سرخپوستان بوتوکودو از اسپیریتو سانتو و سه سرخپوست شِرِنته از میناس ژرایس به نمایشگاه آورده شدند.
این نمایشگاه با حضور امپراتور دام پدرو دوم و دخترش شاهزاده ایزابل افتتاح شد و از ۲۹ ژوئیه ۱۸۸۲ به مدت سه ماه برپا بود. با استقبال بیش از هزار بازدیدکننده، این رویداد موفقیتی واقعی در کشور به شمار آمد و بازتاب گستردهای در سطح بینالمللی داشت.