خیابان بولد در لیورپول، انگلستان، به دلیل کافههای متنوع و کلیسای سنت لوک که در انتهای بالای آن قرار دارد، شهرت یافته است. انتهای پایین خیابان به منطقه اطراف میدان کلیتون منتهی میشود که بخشی از منطقه اصلی خردهفروشی مرکز لیورپول است. در این بخش بیشتر فروشگاههای زنجیرهای قرار دارند.
ایستگاه لیورپول سنترال، یکی از مراکز اصلی شبکه حملونقل سریع مرسیریل، از طریق ورودی واقع در خیابان بولد کنار لایسوم قابل دسترسی است. لایسوم که سابقاً اولین کتابخانه امانتی اروپا بود، امروزه به عنوان دفتر پست فعالیت میکند.
بخش میانی خیابان بولد به سمت میدان کنسرت منتهی میشود که محل باشگاهها و بارها است. در انتهای بالای خیابان، فروشگاههای مستقل و کافههای بیشتری دیده میشوند. بیشتر خیابان بولد عابرپیاده است و تردد خودروها در آن ممنوع است.
تاریخ
خیابان بولد در ابتدا به عنوان یک طنابسازی طراحی شد؛ زمینی باریک و بلند که برای ساخت طنابهای کشتیها استفاده میشد. امروزه این منطقه به نام «روپ واکز» (Rope Walks) شناخته میشود. طول خیابان به عنوان استاندارد اندازهگیری طنابهای موردنیاز کشتیهای دریایی استفاده میشد.
حدود سال ۱۷۸۰، این خیابان برای سکونت مسکونی طراحی و به نام جوناس بولد، تاجر شکر و بانکدار سرشناس، نامگذاری شد. بولد در سال ۱۸۰۲ به عنوان شهردار لیورپول انتخاب شد.
بازرگانانی که در بندر کار میکردند، به خانههایی نزدیک محل کارشان نیاز داشتند. به همین دلیل، ابتدا خانههایی در خیابان هانور، سپس در خیابان دوک و بعد در خیابان بولد ساخته شد. مزارعی که پیشتر در این منطقه وجود داشتند، نیز به سرعت به خانههای مسکونی تبدیل شدند. اگرچه فعالیتهای صنعتی مرتبط با بندر در این منطقه وجود داشت، اما با افزایش تقاضا برای مسکن، بازرگانان ترجیح دادند نزدیک به محل کسبوکار خود ساکن شوند.
دکتر جاناتان بینز، پزشک و فعال لغو بردهداری در قرن هجدهم، یکی از افرادی بود که در این خیابان خانهای ساخت.
ساختمانها و مکانهای قابل توجه
- لایسوم
- انجمن اجتماعی لیورپول
- میدان کنسرت
مراجع در فرهنگ عامه
این خیابان در ترانهای به همین نام از خواننده و ترانهسرای لیورپولی، یوجین مکگینس، مورد اشاره قرار گرفته است. این ترانه در اولین آلبوم او با نام «The Early Learnings of...» که در سال ۲۰۰۷ توسط دومینو رکوردز منتشر شد، گنجانده شده است.