بلانش بارکلی: نمادی از تب طلا در استرالیا
بلانش بارکلی (Blanche Barkly) نامی است که بر یکی از بزرگترین و مشهورترین قطعات طلای کشف شده در تاریخ گذاشته شد. این طلای عظیم در تاریخ ۲۷ اوت سال ۱۸۵۷ در منطقه کینگور (Kingower) در ایالت ویکتوریا استرالیا، در عمق ۱۳ فوتی (حدود ۳.۹۶ متر) توسط چهار نفر به نامهای ساموئل و چارلز نیپر (Samuel & Charles Napier) و رابرت و جیمز امبروز (Robert & James Ambrose) کشف شد.
وزن این قطعه طلای بینظیر، ۱۷۴۳ اونس (معادل ۴۹.۴ کیلوگرم) بود و در زمان خود، عنوان بزرگترین طلای کشف شده در جهان را به خود اختصاص داد. این رکورد همچنان پابرجا است و بلانش بارکلی در حال حاضر سومین طلای بزرگ کشف شده در تاریخ محسوب میشود.
مشخصات و ارزش بلانش بارکلی
- طول: ۲ فوت و ۴ اینچ (معادل ۷۱ سانتیمتر)
- عرض: ۱۰ اینچ (معادل ۲۵ سانتیمتر)
- ضخامت: بین ۱ تا ۲ اینچ (معادل ۲.۵ تا ۵ سانتیمتر)
ارزش تخمینی این قطعه طلا در زمان کشف، بین ۸۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ پوند استرلینگ برآورد شده بود.
سفر بلانش بارکلی به انگلستان
سام نیپر، یکی از کاشفان این طلا، گزارش داده است که بلانش بارکلی به انگلستان منتقل شد و در کاخ کریستال پالاس (The Crystal Palace) به نمایش گذاشته شد. موزه بریتانیا نیز یک ماکت از این طلای عظیم تهیه کرد.
در نهایت، این قطعه طلا توسط بانک انگلستان به قیمتی نامشخص خریداری شد و برای ضرب حدود ۱۰۰۰۰ سکه ساوِرِن (Sovereign) ذوب گردید.