پیشزمینه
تا سال ۱۷۸۴ بیشتر استحکامات اطراف سواستاپول صرف حفاظت از ورودی بندر، شهر و پایگاه دریایی بود و در کنار این ویژگیها واقع بودند. ساخت استحکامات در تپههای اطراف از اوایل دهه ۱۸۳۰ برنامهریزی شده بود، اما در زمان نبرد تنها امکانات پایه و راههای دسترسی در بخش شمالی خلیج طولانی به سمت غرب تکمیل شده بود. به سمت جنوب، محور اصلی دفاعی با نام مالاکوف-کُرگان قرار داشت که در جنوب شرق شهر واقع بود و از برج سنگی دو طبقهای تشکیل میشد که روی آن پنج توپ سنگین ۱۸ پوندی نصب شده بود.
رازهایی پیرامون این برج وجود دارد. گرچه معلوم است که برج پیش از آغاز جنگ ساخته یا توسعه یافته بود، منابع تاریخی دقیق زمان ساخت را نشان نمیدهند و در توصیفهای معاصر محاصره نیز بدان اشارهای نشده است. همچنین، املاها و ترجمههای مختلفی از روسی وجود دارد، از جمله Малахова башня. آنچه مسلم است این است که این برج ابتدا توسط بازرگانان سواستاپول ساخته یا گسترش یافته و سپس به نیروی دریایی روسیه واگذار شد. قطر و ارتفاع دقیق آن معلوم نیست، اما در مرکز آن بطنیهای با نام Lunette Kamchatka قرار داشت که برای حفاظت از چندین توپ طراحی شده بود.
در آن زمان نقشهنگاران روس تمام نشانههای اطراف این رشته را با عنوان Fort Malakoff ثبت میکردند. این شامل گورستانهای بزرگ و تپههای جلویی نیز میشد. نام Fort Malakoff پس از جنگ در ادبیات غربی درباره جنگ کریمه حفظ شد.
بندر سواستاپول که از طریق دلتای چرنایا شکل میگرفت، از حمله دریایی نه تنها با وجود ناوگان روسیه بلکه با استحکامات سنگی جنوبی و کارهای دفاعی حفاظت میشد. برای شهر و حومه کورابلنایا طرحهای دفاعی سالها پیش تدوین شده بود. برج مالاکوف حومه را میپوشاند و در دو طرف آن ردان بزرگ و ردان کوچک قرار داشتند. شهر توسط خطی از کارهای دفاعی پوشش داده میشد که با پرچمبردار مشخص و سنگرهای مرکزی همراه بود و از ردن با بندر داخلی جدا میشد.
رئیس مهندسان روسیه، سرلشکر Eduard Totleben، کار روی این سایتها را از اوایل جنگ آغاز کرد و با تلاشهای روزانه برای بازسازی، تقویت و بهبود استحکامات، توانست آنها را به یک سیستم دفاعی پیوسته وصل کند. با این حال، در اواخر سال ۱۸۵۴، سواستاپول آن قدرت فریبنده آینده را نداشت و Totleben معتقد بود اگر نیروهای متفقین فورا به آن حمله میکردند، شهر را میگرفتند. اما دلایل زیادی مانع این کار شد و نخستین حمله در ۱۷ اکتبر انجام گرفت.
نبرد
در ۱۷ اکتبر، بطور گستردهای نبرد توپخانهای آغاز شد. توپخانه روسیه در آغاز کار موفق بود و نیروهای فرانسوی و حتی برداشتی ناوچهها به دشواری مواجه شدند. با این وجود، باتلاقهای سنگین و حملات پیاپی فرانسویان، به ویژه حمله به مالاکوف، با حمایت نیروهای انگلیس به نتیجه رسید. با وجود تلفات سنگین در خطوط دفاعی روسیه، انگلیسیها در حمله به ردان جنوبی موفق نبودند و در نهایت با مقاومت شدید فرانسویان، پیشروی به سمت مرکز دفاعی ناموفق ماند. Totleben و مهندسان او توانستند در روزهای بعدی تعمیرات لازم را انجام دهند و مقاومت را حفظ کنند.
در ماههای بعدی، محاصره ادامه یافت و روسها به تلفات روزانه سنگین دست یافتند. در ۱۶ اوت، حملههای شدید به ارتفاعات اطراف پل ترکتیر صورت گرفت و با وجود اراده قوی مهاجمان، نتیجه مطلوبی حاصل نشد. با شکستهای پی در پی و پایان یافتن فرصت نجات، نیروهای روسی متحمل تلفات سنگینی شدند و محاصره به نقطه بیبرگشت رسید.
در نهایت در ۸ سپتامبر ۱۸۵۵، حمله نهایی فرانسویان به مالاکوف با موفقیت همراه بود، در حالی که حملههای دیگر در همان واحد عقب نشستند. ردن بریتانیا نیز در برابر مقاومت روسیه موقتا موفق بود اما با واکنش سریع روسی شکست خورد. سقوط مالاکوف به سقوط سواستاپول انجامید و روز بعد شورشیان شهر را اشغال کردند. تلفات دشمنان سنگین بود و با شکست در حملههای متوالی، پایان جنگ کریمه نزدیک شد.
طرح نبرد (8 سپتامبر ۱۸۵۵)
در این بخش، ترکیب نیروها در سمتهای مختلف بررسی شد. جناح راست فرانسه تحت فرمان ژنرال مکماهون، جناح چپ فرانسه تحت فرمان La Salles، و حضور نیروهای بریتانیا در مقابل Redan توصیف میشود. همچنین درجات و سطحبندی نیروها و واحدهای شرکتکننده در این نبرد بیان شده است.
پسآمدها
از اولین لحظه ورود نیروهای متفقین، انتظار میرفت که سواستاپول به سرعت سقوط کند؛ اما مقاومت شدید روسیه، خالی بودن شهر در پی عقبنشینی، و بازسازیهای مکرر، روند جنگ را طولانی کرد. در نهایت با سقوط مالاکوف، محاصره به پایان رسید و روسیه سرانجام از حوزه دریای سیاه کنار رفت. با وجود برداشتها، میدان نبرد نشان داد که با مدیریت دقیق و هماهنگی بین نیروهای مختلف میتوان دشمنانی را که در سنگرهای سنگین پناه گرفتهاند، وادار به تسلیم کرد.
میراث و یادبود
پس از این نبرد، مالاکوف به نامی ماندگار در اروپا تبدیل شد و بر برجها و سازههای متعدد نامگذاری شد. همچنین کیک مالاکوف و سایر نشانهای فرهنگی به نام این نبرد شناخته شدند. در فرانسه، قلعهای از افتخارات برای ژنرال Pelissier اعطا شد و نام مالاکوف در پارکها و فضاهای شهری ثبت شد. همچنین، محوطه مزار مالاکوف کُرگان اکنون با آتش ابدی یادبود محاصره سواستاپول را گرامی میدارد.