نبرد وود باسندن: آخرین نبرد در خاک انگلستان؟
نبرد وود باسندن (Battle of Bossenden Wood) در تاریخ ۳۱ مه ۱۸۳۸ در نزدیکی هرنهیل (Hernhill) در کنت انگلستان رخ داد. این واقعه به دلیل درگیری میان گروهی از کارگران محلی و نیروهای نظامی، به عنوان آخرین نبرد در خاک انگلستان شناخته میشود.
این نبرد میان گروه کوچکی از کارگران مناطق هرنهیل، دانکرک و باوتن و یگانی از سربازان اعزامی از کانتربری شکل گرفت. هدف سربازان، دستگیری رهبر این گروه، سر ویلیام کورتنی خودخوانده بود. کورتنی در واقع جان نیکولز تام نام داشت، یک تولیدکننده مالت از ترورو که چهار سال را در آسایشگاه روانی کنت گذرانده بود. در این درگیری کوتاه، ۱۱ نفر جان باختند: کورتنی، هشت نفر از پیروانش و دو نفر از سربازانی که برای دستگیری او اعزام شده بودند.
زمینه این نبرد، تأثیرات قانون جدید فقرا (New Poor Law) و شورشهای سوئینگ (Swing riots) بود که نارضایتیهای اجتماعی و اقتصادی را تشدید کرده بود.
پیشزمینه نبرد
کورتنی در سال ۱۸۳۲ در انتخابات عمومی کانتربری نامزد شد اما موفق نشد. با وجود اینکه مشکوک به کلاهبرداری بود، به تدریج به شخصیتی محبوب در منطقه تبدیل شد. در سال ۱۸۳۳، پس از ادای شهادت در دفاع از گروهی از قاچاقچیان، به جرم سوگند دروغین محکوم شد. ابتدا قرار بود به تبعید فرستاده شود، اما پس از اینکه زنی به نام کاترین تام از کورنوال او را به عنوان همسر گمشدهاش شناسایی کرد و مدعی شد که او سابقه بیماری روانی داشته، به آسایشگاه بارمینگ هث منتقل شد.
پس از آزادی از آسایشگاه در اکتبر ۱۸۳۷، او به جای بازگشت به خانوادهاش در کورنوال، در کنت ماند و در مناطق باوتن آندر بلین، هرنهیل و دانکرک طرفدارانی جمع کرد. این منطقه پیش از این نیز شاهد نارضایتیهای دهقانی و اعتراض به قانون جدید فقرا (مصوب ۱۸۳۴) بود. کارگران مزرعه و برخی از خردهمالکان و صاحبان مشاغل، به موعظههای آخرالزمانی کورتنی و وعدههای زندگی بهتر او گوش فرا دادند.
در ۲۹ مه، روز جشن بلوط (Oak Apple Day)، کورتنی و گروهی از پیروانش با پرچمی و قرص نانی بر سر چوب (نماد سنتی اعتراض) در مناطق اطراف شروع به حرکت کردند. کورتنی سوار بر اسب خاکستری بود و پیروانش پیاده حرکت میکردند. اگرچه معترضان در این مرحله مسالمتآمیز عمل میکردند، اما برخی از زمینداران ثروتمند نگران شده بودند. در ۳۱ مه ۱۸۳۸، دکتر پور، یکی از قضات محلی، حکم جلب تام را صادر کرد. دقیقاً مشخص نیست که حکم جلب برای دستگیری کورتنی بوده یا کارگرانی که قراردادشان را با کارفرمایان نقض کرده بودند. جان میرز، یکی از مباشرهای کلیسا، به همراه برادرش نیکلاس میرز و دستیارشان دانیل ادواردز، برای دستگیری کورتنی در مزرعه باسندن که با پیروانش در آن اقامت داشت، اعزام شدند. کورتنی، نیکلاس میرز، برادر مباشر را به ضرب گلوله کشت.
نبرد
با رسیدن خبر قتل به قضات، از کانتربری درخواست سرباز شد و یگانی از هنگ ۴۵ پیاده از پادگان اعزام گردید. این یگان تحت فرماندهی سرگرد آرمسترانگ، همراه با سه افسر جوان و حدود صد سرباز بود. این هنگ به تازگی از هند بازگشته بود و سال بعد، بیست نفر از چارتستها را در نیوپورت به قتل رساندند. در حالی که منتظر سربازان بودند، گروهی از زمینداران و کشاورزان مسلح به سمت کورتنی و گروهش در منطقه هرنهیل تیراندازی کردند. در این زمان، برخی از پیروان کورتنی فرار کرده بودند. حدود ۳۵ تا ۴۰ نفر باقی مانده بودند که جز کورتنی (مسلح به تپانچه و شمشیر) و یک پیرو دیگر (مسلح به تپانچه)، بقیه تنها با چوب مسلح بودند.
سربازان برای اجرای مانور پنجهگرگی به دو گروه تقسیم شدند. یکی از گروهها به فرماندهی کاپیتان رید و قضات ناچبول و بالدوک، دوباره تقسیم شد و ستوان هنری باسوِل بنت فرماندهی یکی از گروههای کوچک را بر عهده گرفت. این گروه بود که به جمع کورتنی در شکاف جنگل نزدیک شد، در حالی که گروه دیگر تحت فرماندهی سرگرد آرمسترانگ و قاضی پور، به سمت دیگر شکاف دور زدند. درگیری کوتاهی رخ داد که تنها چند دقیقه طول کشید. کورتنی، بنت را کشت و سپس خود نیز با شلیک سربازان و یورش با سرنیزه کشته شد. هشت نفر از پیروان کورتنی کشته یا زخمی شدند. جرج کَت، جوان اهل فاورشم که به قضات کمک میکرد، در آتش سربازان گرفتار و کشته شد.
پیامدها
در روز شنبه ۲ ژوئن، ستوان بنت با تمام افتخارات نظامی در محوطه کلیسای جامع کانتربری به خاک سپرده شد. در همان روز، هیئت منصفه در مهمانخانه وایت هاوس، باوتن، در مورد مرگ کورتنی و پیروانش حکم به «قتل موجه» داد. افرادی که کورتنی را همراهی میکردند و کشته شدند عبارت بودند از: استفن بیکر (۲۲ ساله)، ویلیام فوستر (۳۳ ساله)، ویلیام رای (۴۶ ساله)، ادوارد ورایت (۶۲ ساله)، فاینیاس هاروی (۲۷ ساله)، ویلیام بردفورد (۳۳ ساله)، جرج گریگز (۲۳ ساله) و جرج برنچت (۴۹ ساله). گریگز و برنچت در قبرستان کلیسای باوتن و بقیه، از جمله کورتنی، در قبرستان کلیسای هرنهیل به خاک سپرده شدند.
در روزهای بعد، حدود سی نفر از پیروان کورتنی دستگیر شدند و در تحقیقات هیئت منصفه یا جلسات مقدماتی در فاورشم حاضر شدند. شانزده نفر به اتهام قتل برای محاکمه معرفی شدند. در نهایت، ده نفر در اوت در دادگاه میدستون محاکمه شدند؛ بقیه توسط هیئت منصفه عالی دادگاه تبرئه شده بودند. توماس میرز و ویلیام پرایس به اتهام قتل برادر مباشر و نه نفر دیگر (توماس میرز، ادوارد کرلینگ، الکساندر فود، ویلیام فود، ریچارد فورمن، توماس گریگز، چارلز هیلز، ادوارد ورایت و ویلیام ویلز) به اتهام قتل ستوان بنت متهم شدند. توماس میرز به هر دو قتل متهم بود.
توماس میرز و ویلیام پرایس ابتدا محاکمه شدند. هیئت منصفه حکم گناهکار را صادر کرد و درخواست رحمت نمود. قاضی، لرد دنمن، حکم اعدام را صادر کرد اما بلافاصله به مردان اعلام کرد که حکم اجرا نخواهد شد. با دیدن این نتیجه، نه نفر متهم به قتل ستوان بنت، گناه خود را پذیرفتند؛ آنها نیز به اعدام محکوم شدند اما بلافاصله عفو مشروط دریافت کردند. توماس میرز و ویلیام ویلز به تبعید مادامالعمر به استرالیا، ویلیام پرایس به ده سال تبعید و بقیه به یک سال زندان محکوم شدند.
منابع
کتابشناسی
- B Reay 1990 The last rising of the agricultural labourers: rural life and protest in nineteenth-century England. Oxford: Clarendon Press (1 October 1990), (Breviary Stuff Publications, 31 July 2010).
- PG Rogers 1961 Battle in Bossenden Wood: the strange story of Sir William Courtenay. London: Oxford University Press
مطالعات بیشتر
- Vagabonds All by His Honour Judge Edward Abbott Parry, published by Charles Scribner's Sons in 1926, 264p. illust. See "Ch.IX: John Nichols Tom, The Zealot", p. 184-207.
- The Life and Extraordinary Adventures of Sir William Courtenay by 'Canterburiensis' (pseud) Canterbury: published by James Hunt (1838)
پیوندهای خارجی
- History of Dunkirk in Kent
موضوعات مرتبط
- ۱۸۳۸ riots
- ۱۸۳۸ in England
- Battles involving England
- Riots and civil disorder in England
- History of Kent
- May 1838 events