الحاق اموال (Attachiamenta bonorum) در کتب حقوقی باستان، به فرآیندی اشاره دارد که در آن اموال منقول برای وصول بدهیهای شخصی یا مطالبات اموال مصادره میشدند. این روش در سیستمهای حقوقی کهن به عنوان ابزاری برای تضمین بازپرداخت بدهیها و حفظ حقوق طلبکاران به کار میرفت.
در این فرآیند، اموال منقول فرد بدهکار، مانند کالاها و داراییهای قابل انتقال، به طور موقت تحت کنترل قرار میگرفتند تا از این طریق بدهیها تسویه شوند. این مفهوم نشاندهنده تلاشهای اولیه بشر برای ایجاد نظم و عدالت مالی در جوامع باستانی است.