آرتور زایدل (۸ ژوئن ۱۸۶۳ - ۱۱ آوریل ۱۹۲۸) نویسنده، روزنامهنگار و استاد کنسرواتوار لایپزیگ بود. او در مونیخ متولد شد و در دانشگاههای مونیخ، توبینگن، برلین و لایپزیگ تحصیل کرد و با مدرک دکترا فارغالتحصیل شد. در کنار تحصیلات آکادمیک، زایدل نواختن ویلنسل و پیانو را در مونیخ و رگنسبورگ فرا گرفت و به آهنگسازی علاقهمند بود.
زایدل به عنوان روزنامهنگار در نشریاتی مانند Die Moderne، Münchner Neueste Nachrichten و Neueste Hamburger Nachrichten فعالیت کرد. بین سالهای ۱۸۹۸ تا ۱۸۹۹ در آرشیو نیچه در وایمار کار کرد و به عنوان کارشناس آثار واگنر شهرت یافت. از سال ۱۹۰۳ تا پایان عمرش به عنوان نمایشنامهنویس در تئاتر دربار دسا فعالیت کرد و همزمان از ۱۹۰۴ به عنوان مدرس در کنسرواتوار لایپزیگ مشغول به کار بود.
آثار منتخب
- Zur Geschichte des Erhabenheitsbegriffes seit Kant (۱۸۸۹)
منابع
لودویگ فرانکنشتاین: آرتور زایدل. بوسه، رگنسبورگ ۱۹۱۳