عبارت مورد نظر خود را بنویسید
آگوستین دیلی (۱۸۳۸-۱۸۹۹)، منتقد تئاتر، مدیر صحنه، نمایشنامهنویس و اقتباسگر آمریکایی، بهعنوان نخستین کارگردان تئاتر شناختهشده در آمریکا، کنترل سختگیرانهای بر تولیدات خود داشت. او با تأسیس تئاتر دیلی در نیویورک (۱۸۷۹) و لندن (۱۸۹۳)، نقش کلیدی در پرورش ستارگانی مانند کلارا موریس و مود آدامز ایفا کرد.
دبیرستان جوزف ایستام، مدرسهای جامع در سالفورد انگلیس، از اواخر دهه ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۱ فعال بود. این مدرسه با نام مستعار "جویز" شناخته میشد و به خاطر فعالیتهای علمی، ورزشی و فرهنگی متنوع، از جمله تئاتر و موسیقی، شهرت داشت. در نهایت، به دلیل ادغام و کاهش ظرفیت مدارس، تعطیل شد.
احمد مرادبگوویچ (۱۸۹۸-۱۹۷۲) نویسنده، درامنویس و رماننویس بوسنیایی بود که از سن نوجوانگی در ادبیات فعال شد و پس از تحصیل در زاگرب، به عنوان کارگردان و مدیر تئاتر در شهرهای مختلف بوسنی و کرواسی خدمت کرد. آثار او شامل شعر، نمایشنامه و داستان است که بسیاری از آنها به تاریخ و فرهنگ بوسنی میپردازند.
جایسون، قهرمان اسطورهای یونانی و رهبر آرگوناتها، حضوری پررنگ در فرهنگ عامه دارد. از فیلمها و سریالهای تلویزیونی گرفته تا ادبیات، موسیقی، تئاتر و بازیهای ویدئویی، داستانهای او الهامبخش آثار متنوعی بوده است.
جاپلین سیبتین، بازیگر بریتانیایی با نام هنری چوک سیبتین، برای نقشهایش در سریالهای «امن» از نتفلیکس، تئاتر ملی و نقش تاراک ایتال در قسمت ویژه «دکتر هو» شناخته میشود. او همچنین صداپیشگی شخصیت اولین در بازی «هورایزن زیرو داون» را بر عهده داشته و برنده جایزه بهترین بازیگر در جشنواره فیلم نیویورک برای نقش اصلی در فیلم «مرد خاطره» شده است.
فانی مارچیو (۱۹۰۴-۱۹۸۰) بازیگر ایتالیایی تئاتر، سینما و تلویزیون بود که در کورفو به دنیا آمد. والدین او هر دو بازیگر بودند. او با رناتو ناوارینی ازدواج کرد و در فیلمهای مشهوری مانند «بانوی سفیدپوش» (۱۹۳۸) و «شیخ سفید» (۱۹۵۲) ایفای نقش کرد.
هارتموت گئرکن (۱۹۳۹-۲۰۲۱) هنرمند، نویسنده و موسیقیدان آلمانی بود که در زمینههای مختلف از جمله موسیقی جاز، شعر، تئاتر و فیلم فعالیت داشت. او در کشورهای مختلفی مانند ترکیه، مصر، افغانستان و یونان زندگی کرد و آثار متنوعی از خود به جای گذاشت.
تئاتر ورلن، واقع در خیابان روشوشوار در منطقه نهم پاریس، در سال ۱۹۴۶ با گنجایش ۷۵۰ نفر افتتاح شد. این تئاتر در سال ۱۹۵۳ به تئاتر هنرها تغییر نام داد و تا سال ۱۹۶۹ تحت مدیریت الکساندرا روباجانسکی فعال بود.
پانتلیس هورن (۱۸۸۱-۱۹۴۱)، نویسنده و افسر نیروی دریایی یونان، از معدود نویسندگان یونانی اوایل قرن بیستم بود که تمام تمرکز خود را بر تئاتر گذاشت. او با سبک طبیعتگرایانه آثار متعددی خلق کرد و بهعنوان افسر در گارد ساحلی یونان خدمت نمود.
رژینا وارنایته، بازیگر سرشناس لیتوانیایی، در ۱۹ مه ۱۹۲۷ در اوکمرگه متولد شد. او در تئاتر، سینما و تلویزیون فعال بوده و جوایزی مانند هنرمند مردمی لیتوانی را دریافت کرده است. وارنایته با بازیگر ویتاوتاس ایدوکایتیس ازدواج کرد و دو دختر هنرمند دارد.
الف کرنر (۱۹۳۶-۲۰۲۰)، خواننده، ترانهسرا و نقاش نروژی، به عنوان پدر موسیقی فولک نروژ در دهه ۱۹۶۰ شناخته میشود. او با آثار ماندگاری مانند «آ، آن که مانند دندانه بود» و آلبومهایی چون «روزمالت ساند» به شهرت رسید. کرنر نه تنها در موسیقی، بلکه در تئاتر و سینما نیز فعال بود و جوایز متعددی دریافت کرد.
اويامو (متولد ۷ سپتامبر ۱۹۴۳) با نام اصلی چارلز اف. گوردون، نمایشنامهنویس و استاد دانشگاه آمریکایی است. او که در اوهایو متولد شد، از کودکی به داستاننویسی علاقه داشت و پس از تحصیل در دانشگاه میامی اوهایو، به نیویورک رفت و در کارگاه تئاتر سیاهان هارلم فعالیت کرد. اويامو با نگارش نمایشنامههایی مانند «من یک آدمم» به شهرت رسید و جوایز متعددی دریافت کرده است.
سی و ششمین دوره جوایز سالانه تونی در ۶ ژوئن ۱۹۸۲ توسط شبکه CBS در تئاتر امپریال نیویورک برگزار شد. این مراسم به میزبانی تونی رندال، با حضور ستارگان برجسته تئاتر و سینما، به ستایش هنر نمایش و تئاتر برادوی، بهویژه در دورانی که برخی از سالنهای قدیمی در معرض تخریب بودند، پرداخت.
رودال (Rodahl) یا رُدال (Rødahl) یک نامخانوادگی است که در میان افراد سرشناس از جمله پزشک نروژی، شناگر نیوزیلندی و کارگردان تئاتر دیده میشود. این نام در نروژ و کشورهای اسکاندیناوی رایج است.
جوان هکت (۱۹۳۴-۱۹۸۳) بازیگر آمریکایی سینما، تئاتر و تلویزیون بود. او با فیلمهایی مانند «ویل پنی» (۱۹۶۷) و «فقط وقتی میخندم» (۱۹۸۱) که برایش جایزه گلدن گلوب را کسب کرد، شناخته میشود. هکت همچنین در سریالهای تلویزیونی معتبر مانند «The Defenders» و مینیسریال «Mourning Becomes Electra» درخشید.
ارنست فون پوسارت (۱۸۴۱-۱۹۲۱) بازیگر و کارگردان تئاتر آلمانی بود که در برلین متولد شد. او در شهرهایی مانند برسلاو، برن و هامبورگ فعالیت کرد و از ۱۸۶۴ با تئاتر دربار مونیخ مرتبط شد. پوسارت در ۱۸۷۵ به عنوان کارگردان اصلی و در ۱۸۷۷ به عنوان مدیر تئاترهای سلطنتی باواریا انتخاب شد. او همچنین به عنوان کارگردان کل تئاترهای دربار باواریا و بنیانگذار تئاتر پرینز رگنت مونیخ فعالیت داشت.
اشلی لیلی، بازیگر و خواننده اسکاتلندی، با نقشآفرینی در فیلم «مامامیا!» در سال ۲۰۰۸ به شهرت رسید. او که از ۱۲ سالگی وارد دنیای تئاتر شد، در آکادمی ایتالیا کونتی هنر تئاتر را آموخت و در نمایشهای متعددی از جمله «پراید» و «هیچ چیز غیرممکن نیست» درخشید.
باریسکیل یک نام خانوادگی است که توسط افراد سرشناسی مانند بسی باریسکل، بازیگر فیلمهای صامت و تئاتر آمریکایی، و جیمز باریسکل، بازیگر و گوینده انگلیسی-ایرلندی، استفاده شده است.
رولف کریستنسن (۱۸۹۴-۱۹۶۲) بازیگر و کارگردان نروژی بود که بهویژه برای نقشهایش در اپرتها، نمایشها و کمدیهای سبک شناخته میشد. او در تئاتر ملی تروندهایم آغاز به کار کرد و بعدها در تئاتر مرکزی بهعنوان بازیگر و کارگردان فعالیت داشت. کریستنسن در فیلمهایی مانند «من کشتم!» و «رشد خاک» نیز حضور داشت.
ایزابل بانر (۱۲ ژوئن ۱۹۰۷ - ۱ ژوئیه ۱۹۵۵) بازیگر تئاتر آمریکایی بود که در پیتسبرگ، پنسیلوانیا متولد شد. او از کودکی در شرکت تئاتری پدرش فعالیت میکرد و بعدها در نیویورک زیر نظر الکس کویرانسکی و ماریا اوپنسکایا آموزش دید. بانر در نمایشهای متعددی از جمله «Let Freedom Ring»، «Processional» و «The Shrike» نقشآفرینی کرد. او همچنین در تولیدات تلویزیونی و رادیویی حضور داشت.
