مدرسه عمومی ارتش دگشای
مدرسه عمومی ارتش (Army Public School) یک مدرسه شبانهروزی است که در منطقه دگشای هند قرار دارد. این مدرسه بر فراز تپههای دگشای بنا شده است. ژنرال کی. سوندرجی و ژنرال آر. اس. دیال، این مدرسه را در سال ۱۹۸۶ و زیر نظر فرماندهی غرب تأسیس کردند. این مؤسسه آموزشی یک مدرسه مختلط شبانهروزی است که به شورای مدارس متوسطه مرکزی (CBSE) دهلی نو وابسته است و عضو کنفرانس مدارس عمومی هند (IPSC) محسوب میشود.
بر اساس یک افسانه محلی معروف، نام دگشای از واژه «داغِ شاهی» گرفته شده است. در دوران امپراتوری مغول، متهمان به جرم با مهر سلطنتی (داغ شاهی) بر پیشانی علامتگذاری میشدند و به روستای دگشای تبعید میکردند. این روایت تاریخی را میتوان در کتیبهای سنگی در محوطه مدرسه نیز مشاهده کرد.
نزدیکترین ایستگاه راهآهن، کومارهاتی نام دارد که حدود دو کیلومتر با دگشای فاصله دارد. قطارهایی که بین کالکا و شیملا در حرکت هستند، از این مسیر عبور میکنند.
تاریخچه
نخستین گروه دانشآموزان این مدرسه شامل ۷۸ پسر و ۱۱ دختر بود. دانشآموزان جدید از کلاس پنجم تا دوازدهم، بر اساس آزمون کتبی که در مدارس ارتش سراسر هند برگزار میشود، پذیرفته میشوند. این مدرسه دانشآموزان کلاس دهم را برای آزمون سراسری متوسطه هند و دانشآموزان کلاس دوازدهم را برای آزمون سراسری پیشدانشگاهی هند آماده میکند. مدیر فعلی مدرسه، دکتر سانجای میشرا است.
به دلیل انضباط، هزینههای مقرونبهصرفه و تلاش بیوقفه دانشآموزان و معلمان برای رسیدن به بهترین جایگاه در زمینههای آموزشی و ورزشی، این مدرسه همواره در فهرست بهترین مدارس شبانهروزی هند قرار گرفته است. در حال حاضر، این مدرسه از نظر کیفیت آموزشی، رتبه نهم را در میان بهترین مدارس شبانهروزی کشور داراست.
دانشآموزان فعلی و پیشین این مدرسه را «داپسیان» (Dapsians) مینامند.
وضعیت کنونی
مدرسه عمومی ارتش دگشای، بر زمینی به وسعت ۴۰ جریب فرنگی در تپههای دگشای و در ارتفاع ۲۱۰۰ متری از سطح دریا گسترده شده است. این مدرسه عضو کنفرانس مدارس عمومی هند (IPSC) است و در مسابقات ورزشی و آموزشی که توسط این نهاد برگزار میشود، شرکت فعال دارد.
مدرسه با ارائه تخفیف در شهریه برای فرزندان خانوادههای نظامی، رسالت اصلی خود را پاس میدارد. حدود هفتاد درصد از دانشآموزان شبانهروزی، فرزندان پرسنل نظامی هستند. روز بنیانگذاری مدرسه، یعنی اول ژوئن، هر ساله با شکوه فراوان در میان دانشآموزان و داپسیانهای قدیمی جشن گرفته میشود. شایان ذکر است که هرچند تعداد قابلتوجهی از فارغالتحصیلان همچنان به نیروهای مسلح میپیوندند، اما این سنت اخیراً روند نزولی داشته و بسیاری از دانشآموزان ترجیح میدهند به جای زندگی نظامی، مسیر مدنی را پیش بگیرند.
داپسیانها در پنج خوابگاه (خانه) به نامهای تگور، نهرو، پاتل، سوبهاش و ایندیرا مستقر میشوند که نام آنها از مبارزان آزادی یا چهرههای برجسته هند گرفته شده است. خوابگاه ایندیرا مخصوص دختران است و خوابگاه سوبهاش متعلق به پسران جوانتر کلاس پنجم و ششم است. سه خوابگاه دیگر دانشآموزان کلاس هفتم تا دوازدهم را در خود جای دادهاند که در فعالیتهایی نظیر ورزش، دو و میدانی، دو صحرانوردی و مناظره با یکدیگر رقابت میکنند.
جامها و افتخاراتی که دانشآموزان کسب میکنند، هر ساله در اول ژوئن مصادف با روز بنیانگذاری به آنها اهدا میشود. این روز در تقویم مدرسه بسیار بااهمیت است و مقامات ارشد ارتش هند، دانشآموزان و فارغالتحصیلان در آن حضور مییابند.
مدرسه عمومی ارتش دگشای همراه با سایر مدارس پیشرو هند نظیر دهلی پابلیک اسکول (آر.کی. پورام)، کالج مایو، کالج دیلی، کالج نظامی ملی هند (دهرادون)، مدرسه دون (دهرادون) و بسیاری دیگر، عضو کنفرانس مدارس عمومی هند است؛ انجمنی متشکل از حدود هفتاد و هفت مدرسه از جمله مدارس ساینیک و مدارس نظامی.
فارغالتحصیلان سرشناس
- کولراج راندهاوا
- ویدیوت جاموال
- سرگرد اودای سینگ
- سرهنگ راهول سارین
- سرهنگ راویندر چیما
- سرهنگ جیتن کی.کی
- سرتیپ راهول مخرال
- سرهنگ وی.جی.اس. نات
- سرهنگ کی.وی. سینگ
- سرهنگ آجای سینگ یاداو ریگزن دولکر
- دیواکار پوندیر
- آنوج تاندون
- کارن باجاج