پرونده آلهوزِن علیه وایتِل (۱۸۶۷)
پرونده آلهوزِن علیه وایتِل یکی از احکام مهم حقوق امانتداری انگلستان است که قاعدهای منصفانه برای توزیع درآمد اموال بین مستأجران مادامالعمر و باقیماندهبران در پرداخت بدهیهای ترکه تعیین میکند. بر اساس این حکم، مستأجر مادامالعمر تنها حق دریافت درآمد خالص پس از کسر بدهیها را دارد.
در این پرونده، دادگاه به ریاست سر ویلیام پیج وود، قاعدهای را وضع کرد که مستأجر مادامالعمر را ملزم به مشارکت در پرداخت بدهیهای ترکه میکند. این قاعده توسط رومر در پرونده کُربِت علیه کمیسیونداران درآمد داخلی در سال ۱۹۳۸ خلاصه شد و تأکید دارد که این قاعده ممکن است در صورت بیان خلاف آن در وصیتنامه یا نامناسب بودن کاربرد آن، کنار گذاشته شود.
این قاعده به دلیل پیچیدگی و هزینههای بالا، اغلب در وصیتنامههای دقیق رد میشود یا نادیده گرفته میشود.
کمیسیون حقوقی انگلستان و ولز نیز مشورتهایی در مورد لغو این قاعده انجام داده است.