کشاورزی اینکا نتیجه هزاران سال تجربه در مناطق کوهستانی آند، بیابانهای ساحلی و جنگلهای آمازون بود. این امپراتوری با استفاده از فناوریهای متنوع، محصولات متنوعی را در شرایط آبوهوایی مختلف کشت میکرد.
محیط زیست
قلب امپراتوری اینکا در ارتفاعات بالای کوههای آند پرو قرار داشت، جایی که دما پایین و خاک نازک بود. در غرب، بیابانهای خشک ساحلی و در شرق، جنگلهای بارانی آمازون قرار داشتند.
سازماندهی
زمینها به طور مساوی بین امپراتور، دین دولتی و کشاورزان تقسیم میشد. کشاورزان موظف بودند در زمینهای امپراتور و معابد کار کنند و در ازای آن، بذر، کود و ابزار دریافت مینمودند.
امنیت غذایی
اینکا با ایجاد مستعمرات در ارتفاعات مختلف و تبادل کالا، ریسک کمبود محصول را کاهش میداد. آنها هزاران انبار (کولکا) برای ذخیره غذا ساختند و از سیستم گرهای کویپو برای ثبت اطلاعات استفاده میکردند.
محصولات
سیبزمینی، کینوا و ذرت از محصولات اصلی بودند. اینکا همچنین انواع میوهها، سبزیجات و گیاهان دارویی را کشت میکرد.
دامداری
لاما و آلپاکا برای حملونقل، گوشت و پشم استفاده میشدند. اینکا همچنین خوکچه هندی و اردک را اهلی کرده بود.
ابزارهای کشاورزی
ابزارهای دستی مانند چاکی تاکلا (شخم زن) و راوکانا (هوئه) برای شخم زدن و کاشت استفاده میشد. تراسهای کشاورزی برای جلوگیری از فرسایش خاک و افزایش بهرهوری ساخته میشدند.