یگان آمبولانس صحرایی ۲/۱۲ام
یگان آمبولانس صحرایی ۲/۱۲ام، بخشی از نیروهای امپریال دوم استرالیا، در جنگ جهانی دوم خدمت کرد. این یگان در طول شش سال خدمت، بیش از ۲۰۰ نفر از نیروهای خود را از دست داد که بالاترین آمار تلفات برای یک یگان غیررزمی در تاریخ استرالیا است. بیشتر تلفات این یگان در جریان غرق شدن کشتی بیمارستان سنتور در مه ۱۹۴۳ رخ داد.
تاریخچه
این یگان در ۲۲ نوامبر ۱۹۴۰ در سیدنی شوگروند تأسیس شد. شامل یک ستاد و دو گروه عملیاتی بود که در مجموع ۱۲ افسر و ۲۵۰ سرباز را دربرمیگرفت. تحت فرماندهی سرهنگ ناتانیل بارتون، یگان به تیپ ۲۳ام پیادهنظام، لشکر ۸ام پیوست. بیشتر سربازان از مناطق روستایی نیو ساوت ولز بودند. در طول آموزش در قلمرو شمالی، اعضای یگان از تیپ ۲۳ام پشتیبانی پزشکی کردند، در ساخت پنج بیمارستان کوچک مشارکت داشتند و به واحدهای مهندسی و پیشاهنگ کمک کردند که باعث شد به نام "پیشاهنگان ۲/۱۲ام" شناخته شوند.
با آغاز جنگ اقیانوس آرام، ۵۰ نفر از اعضای یگان به نیروهای گال و اسپارو پیوسته و برای دفاع از جزایر آمبون و تیمور اعزام شدند. تمام اعضای یگان که با نیروی گال بودند در ۱ فوریه ۱۹۴۲ توسط ژاپنیها اسیر یا کشته شدند و بسیاری به عنوان اسیر جنگی در آمبون یا هاینان جان باختند. بسیاری از اعضای نیروی اسپارو نیز اسیر شدند.
پس از این رویدادها، یگان که نصف قدرت خود را از دست داده بود، در داروین تقویت و بازسازی شد. در ژانویه ۱۹۴۳، پس از جایگزینی با یگان آمبولانس صحرایی ۲/۱۳ام، یگان به منطقه ولونگونگ-ایلاوارا منتقل شد تا از تیپ ۹ام پشتیبانی کند. در نهایت، یگان برای اعزام به خارج آماده شد و در ۱۰ مه ۱۹۴۳، ۱۹۵ عضو یگان سوار بر کشتی بیمارستان سنتور شدند تا به گینه نو اعزام شوند. در ۱۴ مه ۱۹۴۳، در ساعت ۴ صبح، سنتور توسط زیردریایی ژاپنی I-177 مورد حمله قرار گرفت و در کمتر از سه دقیقه غرق شد. از ۳۳۲ نفر حاضر در کشتی، تنها ۶۴ نفر جان سالم به در بردند که ۱۵ نفر از آنها اعضای یگان ۲/۱۲ام بودند. ۱۳ ساعت طول کشید تا توسط ناو آمریکایی موگفورد نجات یابند.
بازماندگان با نیروهای یگان آمبولانس سبک ۴ام تقویت شدند و یگان به طور موقت به لشکر ۱ام در بلگونی پیوست و سپس در سطح سپاه به سپاه I در آترتون تیبلندز در کوئینزلند منتقل شد. در اوایل ۱۹۴۴، یگان در وونگابل مستقر شد تا برای اعزام به گینه نو آماده شود، اما در نهایت به آنجا اعزام نشد و تا سال ۱۹۴۵ منتظر ماند تا به کمپین بورنئو بپیوندد. در فوریه، یگان به موروتای اعزام شد و سپس نیروهای خود را به تاراکان، لوتونگ و کوچینگ فرستاد تا از تیپهای ۲۶ام و ۲۰ام، هر دو بخشی از لشکر ۹ام، پشتیبانی کنند. یگان در سال ۱۹۴۶ منحل شد، در حالی که پس از پایان جنگ نیز به بازگرداندن و مراقبت از اسرای جنگی متفقین ادامه داد.