در ۲۸ آوریل ۲۰۱۰، وزارت راهسازی و بزرگراههای هند سیستم شمارهگذاری منطقی برای شبکه بزرگراههای ملی را در روزنامه رسمی دولت هند اعلام کرد. این سیستم بر اساس جهتگیری و موقعیت جغرافیایی بزرگراهها طراحی شده است. هدف از این تغییر، ایجاد انعطافپذیری و یکنواختی بیشتر در شمارهگذاری بزرگراههای موجود و جدید بود.
بر اساس این سیستم، بزرگراههای شمال-جنوب شمارههای زوج دارند که از شرق به غرب افزایش مییابد. به همین ترتیب، بزرگراههای شرق-غرب شمارههای فرد دارند که از شمال به جنوب افزایش مییابد.
طولانیترین بزرگراه ملی در سیستم جدید، بزرگراه ملی ۴۴ است. در سیستم قدیمی، بزرگراه ملی ۷ به عنوان طولانیترین بزرگراه شناخته میشد که از وارانیاسی به کانیاکوماری امتداد داشت و از ایالتهای اوتار پرادش، مادیا پرادش، ماهاراشترا، تلانگانا، آندرا پرادش، کارناتاکا و تامیل نادو میگذشت.
کوتاهترین بزرگراه ملی در سیستم قدیمی، بزرگراه ملی ۴۷آ بود که تقاطع کوندانور در شهر کوچی را به بندر کوچی در جزیره ویلینگدون متصل میکرد.
هند همچنین دارای بالاترین بزرگراه قابل رانندگی در جهان است که منالی را به لاداخ در کشمیر متصل میکند.