محاصره کانگای ۱۹۹۳
در مارس ۱۹۹۳، سه قاتل به نامهای لئونارد لیبیت، رابرت استیل و ریموند بست، در یک ماجراجویی نهروزه در ایالتهای کوئینزلند و نیو ساوت ولز، دست به گروگانگیری در یک مزرعه در کانگای زدند. آنها چهار کودک به نامهای لورن، ترور، تونيا و رابرت لاسره را ربودند، اما لورن و رابرت را سالم در کنار جاده رها کردند. پس از ۲۶ ساعت محاصره، ترور و تونيا نیز بدون آسیب آزاد شدند.
در طول پنج روز فرار، این سه قاتل پنج نفر را به قتل رساندند. در جریان محاصره، آنها چندین بار به سوی مأموران واحد تاکتیکی پلیس نیو ساوت ولز شلیک کردند.
لئونارد لیبیت روز بعد خودکشی کرد، در حالی که استیل و بست تسلیم پلیس شدند. استیل به پنج حبس ابد و ۲۵ سال زندان بدون امکان آزادی مشروط محکوم شد و در دسامبر ۱۹۹۴ در زندان خودکشی کرد. بست نیز به ۱۴ سال زندان برای معاونت در قتلهای نیو ساوت ولز و حبس ابد برای قتلهای کوئینزلند محکوم شد.
این محاصره به دلیل اقدامات خبرنگاران مایک ویلیزی و مایک مانرو نیز جنجالبرانگیز شد. ویلیزی به دلیل تماس تلفنی با قاتلان و صحبت با گروگانها در برنامه زنده تلویزیونی مورد انتقاد قرار گرفت. مانرو نیز با فرود هلیکوپتر در نزدیکی محل حادثه، قوانین پرواز را نقض کرد، هرچند بعدها مشخص شد منطقه «ممنوعه پرواز» نبوده است.
«هیچ شواهدی وجود ندارد که خلبان هلیکوپتر وارد منطقهای شده باشد که حق ورود به آن را نداشته است.» - قاضی گالن
این واقعه در یک قسمت از سریال «فرونت لاین» در سال ۱۹۹۴ نیز به صورت طنزآمیز به تصویر کشیده شد.