عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پیشمیتوکندری، باکتری همزیست فرضی است که میتوکندریهای یوکاریوتها از آن منشأ گرفتهاند. تحلیلهای فیلوژنتیک نشان میدهد این باکتری از گروه آلفاپروتئوباکتریومها بوده و در فرآیندی همزیستی، یوکاریوتهای هوازی را ایجاد کرده است. مطالعات پروتئوم و متابولیسم آن، نقش این باکتری در تنفس لیپیدها و مواد میزبان را آشکار میکند.
سیدیسی14 یک ژن و پروتئین مرتبط با آن است که در بیشتر یوکاریوتها یافت میشود. این پروتئین نقش حیاتی در خروج از میتوز، تنظیم سیتوکینز و تفکیک دیانای دارد. مطالعات نشان میدهند که سیدیسی14 در گونههای مختلف از مخمرها تا حیوانات، عملکردهای پیچیده و متنوعی دارد. همچنین، این پروتئین در مراحل کلیدی میوز و تشکیل مژکها نیز دخیل است.
ژن هستهای، ژنی است که توالی دیانای آن در هسته سلول یوکاریوتی قرار دارد. بیشتر ژنهای یوکاریوتها هستهای هستند و در مقایسه با ژنهای میتوکندریایی و کلروپلاستی، نقش اساسی در عملکرد سلول ایفا میکنند. این ژنها در فرایندهای حیاتی مانند سنتز پروتئین، تنظیم بیان ژن و تعامل با ارگانلهای درونهمزیست مشارکت دارند.
تَک (TACK) گروهی از آرکئا است که شامل نیتروسوسفروئوتا (قبلاً تائومآرکئوتا)، آیگآرکئوتا، ترموپروتئوتا (قبلاً کرنآرکئوتا) و کورآرکئوتا میشود. این گروهها در محیطهای متنوعی از جمله چشمههای آبگرم اسیدی تا محیطهای با دمای متوسط و پایین یافت میشوند. تَک به عنوان خواهر شاخه آسگارد شناخته میشود که منشأ یوکاریوتها است.
سایت داخلی آغاز ترجمه ریبوزومی (IRES) در ژن سی-مایک، یک عنصر آرانای در ناحیه ۵' UTR پیامرسان آرانای این ژن است که ترجمه مستقل از کلاهک را ممکن میسازد. این مکانیسم جایگزین، ریبوزومها را مستقیماً به IRES هدایت میکند و از مسیر معمول ترجمه وابسته به کلاهک در یوکاریوتها صرفهجویی میکند.