عبارت مورد نظر خود را بنویسید
والتر ام. آیکمن (۱۸۵۷–۱۹۳۹)، هنرمند برجسته آمریکایی، در حکاکی، قلمزنی، طراحی نشان کتاب و هنر بصری تبحر داشت. او که در نیویورک متولد شد، آثار ماندگاری از خود به جا گذاشت و در رویدادهای هنری مهمی چون نمایشگاه جهانی پاریس و نمایشگاه جهانی شیکاگو مدال کسب کرد. آثار او در موزههای معتبر نگهداری میشوند.
جون-پاتریشا پاریس، شناختهشده با نام جو پت پاریس، گریمور کانادایی است که برای Blood Quantum برنده جایزه بهترین گریم در جوایز اسکرین کانادا و پریکس ایریس شد.
الیویه پاترو، وکیل و نویسنده برجسته فرانسوی قرن هفدهم بود که در پاریس به دنیا آمد و زندگیاش را نیز در همان شهر به پایان رساند. او نقش مهمی در ادبیات و حقوق زمان خود ایفا کرد.
ساچا مولدووان، نقاش روسیتبار آمریکایی، با پیوند اکسپرسیونیسم و پستامپرسیونیسم شناخته میشود. از کیشیناو تا پاریس و نیویورک، آثار او یادگار گفتوگوی هنرمند با ماتیس، شاگال و سوتین است.
پوتو، شهری در حومه غربی پاریس، بهدلیل جای گرفتن بخش بزرگی از منطقه تجاری لا دفانس، پیشینه تاریخی و اقتصاد قوی در فرانسه شناخته میشود.
مسابقه دوچرخهسواری پاریس-تورز در سال ۱۹۴۳، سی و هفتمین دوره این رقابت بود که در تاریخ ۳۰ مه برگزار شد. گابریل گودین، قهرمانی این دوره را از آن خود کرد.
ژول بسون، نقاش فرانسوی، پس از سالها تحصیل در پاریس، در دوران کهولت سن به هندوچین مهاجرت کرد. او با دریافت جایزه ایندوچین و ریاست بر مدرسه هنرهای کاربردی، آثار ماندگاری از زندگی جنوب ویتنام و کامبوج خلق کرد و هنر عکاسی را نیز در میان دانشجویانش ترویج داد.
آلبوم The Zeppelin Record، پنجمین اثر استودیویی دگباول، در سپتامبر ۱۹۹۸ منتشر شد. این آلبوم نقطه عطفی در کارنامه هنری او بود؛ چراکه پس از پنج سال وقفه و برای اولین بار، بدون همکاری برادرش کریستوفر تونی و تهیهکننده نامآشنا، کرامر، و با تهیهکنندگی خود دگباول در پاریس خلق شد.
برت وایسبورد، رماننویس، فیلمنامهنویس و تهیهکننده فیلمهای سینمایی، در سال ۱۹۴۹ متولد شد. او با افتخار از دانشگاه ییل فارغالتحصیل شد و در دوران دانشجویی در پاریس و تایلند فعالیتهای فرهنگی و آموزشی داشت. وایسبورد پس از راهاندازی شرکت تولید فیلم خود، در دهه ۸۰ میلادی فیلمهایی چون "Ghost Story" و "Raggedy Man" را تهیه کرد و از سال ۱۹۸۷ تا کنون به اداره کسبوکار سرمایهگذاری خود مشغول است.
«زیباییشناسی حماسی» (Gestes esthétiques) به تلفیقی شبهعرفانی از هنرهای تجسمی، ادبیات و موسیقی اشاره دارد. این اصطلاح ریشه در سالنهای روزهصلیبی پاریس در اواخر قرن نوزدهم دارد و آثاری چون «Sonneries de la Rose+Croix» از دل این محیط هنری برخاستند.
منطقه دهم پاریس، معروف به «آنترپو» (انبار)، در ساحل راست رود سن واقع شده و با دو ایستگاه راهآهن اصلی، گارد شمالی و گارد شرقی، نقش کلیدی در حمل و نقل فرانسه دارد. این منطقه همچنین میزبان بخش بزرگی از کانال سن-مارتن است و به دلیل تنوع فرهنگی و جمعیت زیاد، «ترکیه کوچک» نیز نامیده میشود.
وارن-جارسی، کمون کوچکی در شمال فرانسه و در ۲۵ کیلومتری پاریس است. این منطقه با کلیسای سنت-سولپیس، پنجرههای رنگی قرون وسطایی و مجسمه مریم مقدس، میراثی غنی از دوران انقلاب فرانسه و قرون گذشته را در خود جای داده است.
در شهر نورها، ضبط زندهای از سارا وان در تئاتر شاتله پاریس است که در ۱۹۸۵ ضبط شد، اما تا ۱۹۹۹ و پس از مرگ او منتشر نشد. این آلبوم، نمایشی از بلوغ صدا و تسلط او بر استانداردهای جاز است.
بیمارستان عمومی پاریس در قرن هفدهم نه برای درمان، بلکه برای سامان دادن، مهار و حبس فقرا، گدایان و آسیبپذیران شهر تأسیس شد.
اوژن مانوئل، شاعر و ادیب فرانسوی قرن نوزدهم، در پاریس زاده شد، در مدرسه عالی نرمال تحصیل کرد و با شعرهای اجتماعی و میهنپرستانه شناخته شد. آثار او از آموزش تا نمایش و نقد ادبی گسترده بود.
لوبوف یگوروا، بالرین برجسته روسی، با رقص در باله امپریال و باله روس، به شهرت جهانی رسید. او که از شاگردان سرشناس بود، سالها در پاریس به آموزش بالرینهای آینده پرداخت و میراث ماندگاری از خود به جای گذاشت.
یونیورسود پاریس یکی از قطبهای پژوهش و آموزش عالی فرانسه بود که ۲۱ دانشگاه، مدرسه عالی و مرکز تحقیقاتی جنوب پاریس را گرد هم آورد و تا انحلال در ۲۰۱۴، طیف گستردهای از علوم پایه، مهندسی و مدیریت را پوشش میداد.
الن آندره، بازیگر و مدل برجسته فرانسوی، چهرهای ماندگار در شاهکارهای نقاشانی چون مانه، دگا و رنوار است. او علاوه بر مدلینگ، از پیشگامان بازیگری به سبک ناتورالیسم در تئاتر پاریس بود.
«مادام کلوز» (Maison Close) سریالی درام فرانسوی است که داستانش در روسپیخانهای مجلل در پاریس سال ۱۸۷۱ میگذرد. این سریال به تلاش سه زن برای رهایی از شرایط دشوارشان و معضلات اخلاقی و اجتماعی آن دوران میپردازد.
فواره فلاح، معروف به فواره مصری، در سال ۱۸۰۶ در پاریس ساخته شد. این اثر که الهامگرفته از کمپین مصر ناپلئون بناپارت است، توسط معمار فرانسوا-ژان براله و مجسمهساز پیر-نیکولا بوواله خلق شده و از سال ۱۹۷۷ در فهرست آثار تاریخی فرانسه قرار دارد.
