عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مسیه ۷۵ (M75) یک خوشه کروی غولپیکر در صورت فلکی کمان است که در فاصله ۶۷ هزار و ۵۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد. این خوشه به دلیل تمرکز شدید ستارگان در هسته خود شناخته میشود و بخشی از بقایای کهکشان کوتوله ادغامشده در راه شیری است.
NGC 5615 یک کهکشان نامنظم در صورت فلکی بوئوتس است و عضوی از سهگانه Arp 178 با NGC 5614 و NGC 5613 محسوب میشود. این جرم به صورت گرهای روی حلقه بیرونی NGC 5614 ظاهر میشود و از گره، دم باریکی به سمت خارج امتداد مییابد.
کهکشان NGC 278 یک کهکشان مارپیچی منزوی در صورت فلکی ذاتالکرسی است که با وجود ابعاد کوچک، به دلیل ساختار فشرده، بازوهای پرزدار و فعالیتهای شدید ستارهزایی در مرکز خود شناخته میشود.
سحابی مروپ (NGC 1435)، که به سحابی تمپل نیز شناخته میشود، یک سحابی نشری پراکنده در خوشه پروین است که ستاره مروپ را احاطه کرده است. این سحابی که در سال ۱۸۵۹ کشف شد، توسط ستاره مروپ نورانی شده و به دلیل وجود غبار کربن، به رنگ آبی در عکسها دیده میشود.
انجیسی ۴۳۹۳ یک کهکشان مارپیچی است که در فاصلهی حدود ۴۶ میلیون سال نوری از زمین، در صورت فلکی گیسو برنیکه قرار دارد. این کهکشان توسط ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۵ کشف شد و عضو گروه انجیسی ۴۲۷۴ است. ویژگیهای بارز آن شامل بازوهای مارپیچی نامتقارن و منطقهی اچآیآی به نام آیسی ۳۳۲۹ است.
اریس، شبیهسازی کامپیوتری پیچیدهای از فیزیک کهکشان راه شیری است که توسط اخترفیزیکدانهای دانشگاه زوریخ و دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز انجام شد. این پروژه با استفاده از ابررایانههای ناسا و مرکز ابررایانه سوئیس در مدت ۸ ماه به پایان رسید، در حالی که انجام آن روی یک کامپیوتر شخصی ۵۷۰ سال طول میکشید. اریس نخستین شبیهسازی موفق و دقیق یک کهکشان مشابه راه شیری است که نتایج آن در اوت ۲۰۱۱ اعلام شد.
قانون فریمن، بیانگر یکنواختی درخشندگی سطحی در مرکز کهکشانهای دیسکشکل است. این قانون در سال ۱۹۷۰ توسط کن فریمن مطرح شد و با وجود برخی انتقادات، در سال ۲۰۱۰ با بررسی ۳۰۰۰۰ تصویر از نظرسنجی اسلون تأیید شد. این قانون در کنار رابطه تالی-فیشر برای محاسبه درخشندگی و فاصله کهکشانها کاربرد دارد.
انجیسی ۷۳۲۰سی یکی از کهکشانهای مجموعه استفان است که در صورت فلکی اسب بالدار (پگاسوس) قرار دارد. این کهکشان به دلیل موقعیتش در این مجموعه مشهور، توجه منجمان را به خود جلب کرده است.
پروژه کهکشان راه شیری یک طرح علمی مردمی است که با هدف شناسایی حبابهای باد ستارهای در کهکشان ما راهاندازی شده است. داوطلبان با دستهبندی تصاویر فروسرخ تلسکوپ اسپیتزر، به کشف مناطق شکلگیری ستارگان، خوشهها و بقایای ابرنواختر کمک میکنند.
آرتور آلن هوگ (۱۹۲۱-۱۹۹۹)، ستارهشناس آمریکایی، بهخاطر کشف «شیء هوگ» (Hoag's Object) در ۱۹۵۰ مشهور است. این شیء، یک کهکشان حلقهای تقریباً کامل است. هوگ در میشیگان متولد شد و در دانشگاههای براون و هاروارد تحصیل کرد. او در رصدخانههای مختلفی از جمله کیت پیک و لول فعالیت داشت و در توسعه تلسکوپها و ابزارهای نجومی نقش مهمی ایفا کرد.
کهکشان عدسیشکل NGC 7074، واقع در صورت فلکی اسب بزرگ، با فاصله تقریبی ۱۴۰ میلیون سال نوری از زمین، در ۱۶ اکتبر ۱۸۶۳ توسط آلبرت مارث کشف شد. این کهکشان به صورت لبهای دیده میشود.
انجیسی ۲۳۵۵ یک خوشه ستارهای باز کهنسال در صورت فلکی جوزا است. این خوشه حدود یک میلیارد سال سن دارد و در فاصلهای حدود ۵۴۰۰ سال نوری از منظومه شمسی و ۱۱۰۰ سال نوری بالاتر از صفحه کهکشان راه شیری قرار گرفته است.
انجیسی ۶۶۷۰ زوجی از کهکشانهای در حال تعامل در صورت فلکی اژدها است که حدود ۴۰۱ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارند. این کهکشانها که به شکل دلفینی جهنده دیده میشوند، توسط لوئیس ای. سوئیفت در سال ۱۸۸۶ کشف شدند. انجیسی ۶۶۷۰ از دو کهکشان دیسکشکل در حال برخورد تشکیل شده که به نامهای انجیسی ۶۶۷۰ای و انجیسی ۶۶۷۰بی شناخته میشوند. این کهکشانها پیش از این یک بار با هم برخورد کردهاند و اکنون در آستانه برخورد دوم هستند.
ام۹۹ میتواند به موارد مختلفی اشاره داشته باشد: از بزرگراه ام-۹۹ در میشیگان آمریکا گرفته تا کهکشان مارپیچی ام۹۹ در صورت فلکی گیسو برنیکه. همچنین این کد برای تفنگهای تکتیرانداز بارت و زیجیانگ و داروی آرامبخش اتورفین استفاده میشود.
پالومار ۵ خوشهای کروی در راه شیری است که گرانش کهکشان آن را برهم میزند و ردیفی از ستارهها را به شکل جریانی ستارهای پدید آورده است؛ جریانی به طول حدود ۳۰ هزار سال نوری.
انجیسی ۲۶۶۳، یک کهکشان بیضوی در صورت فلکی قطبنما، در فاصله ۹۳ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد. این کهکشان دارای یک دیسک گازی و منبع رادیویی مرکزی فشرده است. در سال ۲۰۲۲، دانشمندان جتی عظیم با سرعتی نزدیک به نور را از سیاهچاله مرکزی آن کشف کردند که طول آن بیش از یک میلیون سال نوری تخمین زده میشود.
آبل ۲۱۶۳ یکی از غنیترین و دورترین خوشههای کهکشانی در فهرست آبل است. این خوشه با رده غنای ۲ و جابجایی به سرخ z=0.2، به عنوان داغترین خوشه در فهرست آبل شناخته میشود. مطالعات لنزینگ گرانشی ضعیف، توزیع جرم و چگالی کهکشانها در منطقه مرکزی آن را نشان میدهد، اما سیگنال لنزینگ ضعیفتر از انتظار است.
سریال انیمیشن «آرزو در کهکشان پلیادز» محصول استودیو گایناکس و همکاری با خودروساز ژاپنی سوبارو است. این مجموعه در فوریه ۲۰۱۱ در یوتیوب منتشر شد و بعدها به صورت سریال تلویزیونی در ژاپن پخش گردید. داستان حول محور دختری به نام سوبارو میچرخد که به گروهی از دختران جادوگر میپیوندد تا قطعات سفینهی فضایی یک بیگانه به نام پلیادیان را پیدا کنند.
وایریتهای شوم (Dire Wraiths) نژاد فرازمینی خیالی در کمیکهای مارول و آیدیدابلیو هستند که بهعنوان دشمن اصلی روم، شوالیه فضا، شناخته میشوند. این موجودات شکلپذیر از کهکشان آندرومدا منشأ گرفتهاند و توانایی تغییر شکل به سایر موجودات را دارند. آنها با تاریخچهای پیچیده، از جمله درگیری با شوالیههای فضا و نفوذ به زمین، بهعنوان یکی از تهدیدهای اصلی در دنیای مارول مطرح هستند.
ایتزیار آرتکساگا مندس، ستارهشناس اسپانیایی-مکزیکی، در سال ۱۹۶۵ در بیلبائو اسپانیا زاده شد. او با تخصص در تشکیل و تکامل کهکشانها، هستههای فعال کهکشانی و ابرنواخترها، از سال ۱۹۹۸ در مؤسسه ملی اخترفیزیک، اپتیک و الکترونیک مکزیک (INAOE) فعالیت میکند. آرتکساگا نخستین نسل دانشگاهی خانوادهاش بود و با مدرک دکترا از دانشگاه خودگردان مادرید، به عنوان پژوهشگر در مؤسسههای معتبر بینالمللی حضور داشته است.
