معرفی شبیهسازی اریس
اریس یک شبیهسازی کامپیوتری پیچیده از فیزیک کهکشان راه شیری است. این پروژه توسط اخترفیزیکدانهای دانشگاه زوریخ و دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز انجام شد. شبیهسازی اریس با استفاده از ابررایانههای پلیادز ناسا و مرکز ابررایانه سوئیس در مدت ۸ ماه تکمیل شد، در حالی که انجام آن روی یک کامپیوتر شخصی ۵۷۰ سال زمان میبرد.
چالشهای پیشین
در ۲۰ سال گذشته، تلاشهای متعددی برای شبیهسازی کهکشانهای مارپیچی انجام شد، اما همه آنها با شکست مواجه شدند. نتایج این شبیهسازیها حاکی از وجود برآمدگیهای مرکزی بسیار بزرگتر از اندازه دیسک کهکشان بود.
جزئیات شبیهسازی
اریس با استفاده از ابررایانههایی مانند پلیادز و نرمافزار گسولین انجام شد. این شبیهسازی حرکات بیش از ۶۰ میلیون ذره را که نمایانگر ماده تاریک و گاز کهکشانی بودند، به مدت ۱۳ میلیارد سال مدلسازی کرد. این مدل بر اساس نظریهای است که در جهان اولیه، ذرات ماده تاریک سرد و کند حرکت، به هم چسبیده و اسکلت اولیه کهکشانها را تشکیل دادند.
نتایج شگفتانگیز
اریس نخستین شبیهسازی موفقی است که توانست ابرهای گازی با تراکم بالا را مدلسازی کند، جایی که ستارگان شکل میگیرند. نتایج این شبیهسازی، کهکشانی بسیار مشابه راه شیری را نشان داد. پارامترهایی مانند محتوای ستارهای، محتوای گازی، تجزیه سینماتیک و نسبت برآمدگی به دیسک، شباهت زیادی به راه شیری داشتند.