عبارت مورد نظر خود را بنویسید
واسیلی دیاکونوف، سیاستمدار روسی، از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ فرماندار کراسنودار کرای بود و پس از او نیکلای یگورف جانشینش شد.
کتاب «ما خودمان را نمیشناسیم» (۲۰۲۱) نوشته فینتان او تول، روزنامهنگار ایرلندی، روایتی شخصی از تاریخ معاصر ایرلند از سال ۱۹۵۸ تا به امروز است. این کتاب در ۴۳ فصل، به بررسی دورههای مختلف تاریخی میپردازد؛ از مهاجرت گسترده به بریتانیا و آمریکا در دهه ۱۹۵۰ و تسلط کلیسای کاتولیک بر زندگی روزمره تا روند صلح ایرلند شمالی، دوره شکوفایی اقتصادی ببر کلت و تحولات لیبرال اخیر در زمینههایی مانند سقط جنین و ازدواج همجنسگرایان.
تولرودن، شبهجزیرهای در جنوب شرقی نروژ، بخش قدیمی شهر لارویک است. این منطقه بهعنوان محل شکلگیری شهر و بندرگاه اولیه لارویک شناخته میشود. تولرودن با نام پیشین تولدرودن (تا ۱۹۱۷) بهدلیل وجود گمرک در آن به «شبهجزیره گمرک» مشهور بود. این مکان با معماری دریایی کالین آرچر، کشتیساز مشهور نروژی، و ساختمانهای تاریخی مانند کلیسای لارویک و موزه دریایی، به مکانی گردشگری و فرهنگی تبدیل شده است.
کلیسای سنت کلمنت، یکی از کلیساهای کاتولیک رومی در اسلو نروژ بود. ویرانههای این کلیسا امروزه در پارک قرون وسطی (Middelalderparken) در منطقه قدیمی اسلو قرار دارد. این کلیسا به افتخار پاپ کلمنت یکم، حامی دریانوردان، ساخته شده بود و دارای طرح معماری نادر دو ناوه بود.
کتاب «فرزند کامل خداوند» اثر کارولین فریزر، روایتی تکاندهنده از زندگی و مرگ در کلیسای ساینتِس مسیحی است. این کتاب با تمرکز بر تجربیات شخصی نویسنده و سرنوشت تلک پدرش، پرده از چهرهای تاریک از این کلیسا و بنیانگذار آن برمیدارد و به بررسی شکافها و بحرانهای آن میپردازد.
ویگو دی کادور، یک شهرداری در استان بلونو در منطقه ونتو ایتالیا است که در شمال ونیز و شمال شرقی بلونو قرار دارد. جاذبه اصلی این شهر کلیسای سنت اورسولا است که در قرن ۱۴ میلادی ساخته شده است. همچنین کلیسای سانتا مارگاریتا در محله لاژیو با نقاشیهای دیواری سبک بیزانسی، از دیگر دیدنیهای این منطقه است.
کنیسه راشی، واقع در خیابان برونوال تروا، به نام رابی راشی، مفسر تورات و تالموذ نامگذاری شده است. این کنیسه ارتدوکس سفاردی، دارای موزه، خانه راشی، مرکز فرهنگی و کتابخانه است. مؤسسه دانشگاهی اروپایی راشی، روبروی کنیسه، به مطالعات یهودی، سامیشناسی و یکتاپرستی میپردازد.
اسقفنشین مرکزی تانگانیکا بخشی از کلیسای آنگلیکان تانزانیا است. اسقف فعلی این اسقفنشین، حضرت اسقف دکتر دیکسون چیلونگانی میباشد.
آکادمی هربورن، مؤسسۀ آموزشی کالوینیستی از ۱۵۸۴ تا ۱۸۱۷، به عنوان مرکز رامسیسم دانشنامهای و زادگاه الهیات پیمانی و پانسوفیسم شناخته میشد. این آکادمی با وجود کیفیت آموزشی بالا، هرگز مجوز دانشگاه شدن را دریافت نکرد و در ۱۸۱۷ بسته شد. دانشکده الهیات آن همچنان به عنوان سمیناری در کلیسای انجیلی هسن و ناساو فعال است.
قبطیان در لیبی به افرادی گفته میشود که با ریشهی کامل یا جزئی قبطی، در این کشور متولد شده یا ساکن هستند. آنها بزرگترین گروه مسیحی در لیبی را تشکیل میدهند و کلیسای ارتدکس قبطی در این کشور حدود ۶۰،۰۰۰ پیرو دارد. قبطیان دارای ریشههای تاریخی در لیبی هستند که به پیش از ورود اعراب و اسلام بازمیگردد.
جیمز مکمناوی (۱۸۶۰–۱۹۴۷) اسقف انگلیکان و روحانی کلیسای ایرلند بود. او در شهرستان راسکامن متولد شد، در کالج ترینیتی دوبلین تحصیل کرد و در ۱۸۸۸ به روحانیت درآمد. مکمناوی بهعنوان کشیش و سپس اسقف کلگر خدمت کرد و ۲۰ سال در این سمت باقی ماند.
جان گاردنر مورای، شانزدهمین اسقف اعظم کلیسای اسقفی بود. او نخستین فردی است که به جای سنت پیشین (جانشینی خودکار بر اساس سن)، از طریق رایگیری به این مقام رسید. زندگی او شامل فراز و نشیبهای شخصی و خدماتی طولانی در کلیسا تا زمان مرگش در ۱۹۲۹ بود.
گنبد موستا، معروف به کلیسای گنبدی، یک کلیسای کاتولیک رومی در مالت است که به عروج مریم مقدس تقدیس شده است. این کلیسای باشکوه با الهام از پانتئون رم ساخته شده و سومین گنبد خودایستا بزرگ جهان را دارد. ساخت آن از ۱۸۳۳ آغاز و در دهه ۱۸۶۰ تکمیل شد. این کلیسا در جنگ جهانی دوم از انفجار یک بمب آلمانی جان سالم به در برد، رویدادی که به عنوان معجزه شناخته میشود.
کلیسای سن پیترو آپوستولو در کاستلبولونزه، استان راونا، با پیشینهای از سده سیزدهم و بازسازیهای متعدد پس از زلزله و سیل شناخته میشود.
بدروس فیلیپوویچ کرکوروف، متولد ۲ ژوئن ۱۹۳۲ در وارنا، خواننده و رهبر ارکستر بلغاری-روسی با اصالت ارمنی است. او عنوان هنرمند مردمی روسیه را دریافت کرده و پدر فیلیپ کرکوروف، خواننده مشهور، میباشد.
زندگینامهٔ کوستانتینو آئوتی، اسقف ایتالیایی کلیسای کاتولیک که در خدمت دیپلماتیک سریر مقدس فعالیت کرد و در نخستین مأموریت بزرگ خود در هندوچین درگذشت.
مدرسه کاتولیک سنت پیترز در والدورف، مریلند، از سال ۱۹۵۶ با هدف آموزش بدون تبعیض نژادی تأسیس شد. این مدرسه که بخشی از جامعه کلیسای کاتولیک سنت پیترز است، هماکنون دانشآموزان مقاطع پیشدبستانی تا هشتم را پذیرش میکند.
لیات رون، بازیگر و رقاصی با تبار یهودی عراقی-روسی، با تمرین زیر نظر استادان برجستهای مانند الینا پچرسکی و یوسری شریف، مهارتهای رقص خاورمیانهای خود را در تئاتر و رویدادهای اجتماعی نیویورک و تلآویو به نمایش میگذارد. او معتقد است رقص خاورمیانهای، نهایت بیان هنری برای زنان است.
اینگرید بیورکاس (۱۹۰۱-۱۹۸۰) الهیدان نروژی و نخستین زن کشیش در کلیسای نروژ بود. او پس از سالها مبارزه با موانع اجتماعی و مذهبی، در ۱۹۶۱ به این مقام رسید. بیورکاس نه تنها در حوزه دین فعال بود، بلکه در دوران اشغال نروژ توسط نازیها به دلیل نامههای اعتراضیاش به سران رژیم دستگیر و زندانی شد.
کلیسای مریم فاروس، شناختهشده به نام تئوتوکوس تو فارو، نمازخانهای بیزانسی در کاخ بزرگ قسطنطنیه بود که به دلیل مجاورت با برج فانوس دریایی (فاروس) به این نام خوانده شد. این کلیسا نه تنها محل نگهداری مجموعهای ارزشمند از آثار مقدس مسیحی بود، بلکه به عنوان نمازخانه اصلی امپراتوران بیزانس نیز عمل میکرد.
