آکادمی هربورن، مؤسسۀ آموزشی کالوینیستی از ۱۵۸۴ تا ۱۸۱۷، به عنوان مرکز رامسیسم دانشنامهای و زادگاه الهیات پیمانی و پانسوفیسم شناخته میشد. این آکادمی توسط کنت جان ششم از ناساو-دیلنبورگ تأسیس شد و در قلعه هربورن مستقر بود. با وجود کیفیت آموزشی بالا، هرگز مجوز دانشگاه شدن را دریافت نکرد و در ۱۸۱۷ بسته شد.
تاریخچه
آکادمی در ۱۵۸۴ به درخواست ویلیام سکوت، شاهزاده اورنج، تأسیس شد. در ۱۵۸۸، ساختمان شهرداری قدیمی خریداری و به آکادمی اختصاص یافت. این مؤسسه با چهار دانشکده، شبیه به یک دانشگاه کلاسیک، به سرعت به یکی از مهمترین مراکز آموزشی جنبش کالوینیستی در اروپا تبدیل شد.
با وجود تلاشها، آکادمی هرگز مجوز دانشگاه شدن را دریافت نکرد، زیرا یک مؤسسۀ کالوینیستی بود. در دورههایی به زیگن منتقل شد، اما در نهایت به هربورن بازگشت. در ۱۸۱۱، ناپلئون دستور بسته شدن آن را صادر کرد و در ۱۸۱۷ به طور رسمی منحل شد.
فارغالتحصیلان برجسته
- یوهانس بوکسترف (۱۵۶۴–۱۶۲۹)، عبریشناس
- جان آموس کومنوس (۱۶۱۱–۱۶۱۳)، پدر آموزش مدرن
- ساموئل هارتلیب (۱۶۰۰–۱۶۶۲)، دانشمند چندرشتهای