عبارت مورد نظر خود را بنویسید
تپ فان، وزیر سابق امور خارجه و وزیر کشور کامبوج است. او در عرصه سیاست این کشور نقش مهمی ایفا کرده است.
مارمولک دمدراز (Eutropis longicaudata) گونهای از اسکینکهاست که در مناطق جنوبی چین، هنگکنگ، تایوان، لائوس، ویتنام، تایلند، کامبوج و شبهجزیره مالزی یافت میشود. برخی جمعیتهای این گونه در برابر شکار مارهای تخمخوار، رفتار مراقبت پدرانه از خود نشان میدهند.
KH-13 یک نام غیررسمی است که ممکن است به چند برنامه ماهواره شناسایی آمریکا اشاره کند؛ از ادامهدهندگان سری کیهول تا پروژههای طبقهبندیشدهای مانند میستی. این نام در کامبوج نیز کاربرد جغرافیایی دارد.
کمپرو پروداکشن، شرکت فیلمسازی و تولید کارائوکه در پنومپن، میان سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ از فیلمهای ترسناک آسیایی واردات میکرد و با آثاری مانند «نئانگ نیات» و «درخت موز تسخیرشده» در سینمای کامبوج نامی پیدا کرد.
پیکنوسپاتا (Pycnospatha) سردهای از گیاهان گلدار و دارای غده در تیره آراسه (گلشیپوریان) است. این سرده تنها دو گونه دارد که هر دو بومی و انحصاری منطقه هندوچین (لائوس، تایلند، کامبوج و ویتنام) هستند.
کوچ کی، سیاستمدار کامبوجی عضو حزب سلطنتی فانسینپک، در سال ۲۰۰۳ به عنوان نماینده استان پرای ونگ در مجلس ملی کامبوج انتخاب شد. او هماکنون دبیر وزارت بازرگانی است و ریشههای چینی دارد. پدر و مادر او مهاجرینی از شهر جییانگ چین بودند.
استوارت کلرمن، متولد ۱۳ دسامبر ۱۹۴۱، نویسنده، روزنامهنگار و وبلاگنویس آمریکایی است که در جنگهای آسیا، آمریکای لاتین و خاورمیانه گزارشهایی ارائه کرده است. او سابقه ویراستاری در نیویورک تایمز و خبرنگاری خارجی برای یونایتد پرس اینترنشنال را دارد و در کشورهای مختلفی از جمله ویتنام، کامبوج، اسرائیل و جهان عرب حضور داشته است.
کتاب «آداب و رسوم کامبوج» اثر چائو دَگوان، دیپلمات چینی دوران یوان، تنها گزارش دست اول از زندگی روزمره در امپراتوری خمر است. این اثر که در سالهای ۱۲۹۶-۱۲۹۷ میلادی نوشته شده، جزئیات بینظیری از فرهنگ، مذهب، جامعه و سیاست ارائه میدهد و ارزشی تاریخی فوقالعاده دارد.
کمپونگ ترالاچ ممکن است به منطقهای در استان کمپونگ چنانگ، شهر مرکزی این منطقه یا یکی از دهستانهای آن اشاره داشته باشد. این نام در سطوح مختلف تقسیمات کشوری کامبوج استفاده شده است.
سیام ریپ، دومین شهر بزرگ کامبوج، با معماری استعماری فرانسوی و چینی در محله قدیمی فرانسوی و بازار کهن، مقصدی گردشگری است. این شهر با معابد مشهور آنگکور وات، بهعنوان شهر فرهنگی آسهآن در سالهای ۲۰۲۱-۲۰۲۲ انتخاب شد. جاذبههای آن شامل موزهها، رقص سنتی آپسارا، روستاهای فرهنگی، مزارع ابریشم، و دریاچه تونله ساپ است.
مجله مطالعات جنوب شرق آسیا، یک نشریه علمی داوری همتراز است که به بررسی مطالعات آکادمیک در مورد کشورهای جنوب شرق آسیا (برونئی، کامبوج، اندونزی، لائوس، مالزی، میانمار، فیلیپین، تیمور شرقی، سنگاپور، تایلند و ویتنام) میپردازد. این مجله مقالاتی از طیف وسیعی از رشتههای علوم انسانی و اجتماعی را منتشر میکند. بخش گسترده نقد کتاب این مجله شامل آثاری به زبانهای جنوب شرق آسیا نیز میشود.
بیمارستان کالمت، واقع در بلوار مونیوونگ پنومپن، یک مرکز درمانی دولتی تحت نظارت وزارت بهداشت کامبوج است که با حمایت دولتهای کامبوج و فرانسه اداره میشود. این بیمارستان که به نام آلبرت کالمت، باکتریشناس فرانسوی نامگذاری شده، از سال ۱۹۵۰ فعالیت خود را آغاز کرده و به عنوان مهمترین مرکز سلامت کامبوج شناخته میشود.
منطقه تالابوریوات، واقع در استان استونگ ترنگ در شمال شرقی کامبوج، در امتداد رود مکونگ قرار دارد. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۹ کامبوج، جمعیت این منطقه ۳۶٬۹۲۵ نفر بوده است. بازدیدکنندگان میتوانند در هتل سوک سامبات اقامت کنند که یکی از معدود هتلهای این منطقه است.
لیو توک، خواننده و نوازنده کامبوجی، پیش از حکومت خمرهای سرخ با تلفیقی از سبکهای راک، سول و ریتماندبلوز آمریکایی شهرت یافت. اجرای پرشور و حرکات رقص او الهامگرفته از ستارگانی چون جیمز براون بود. آثار او در فیلمهایی مانند «شادی زندگی» و مستند «نگو فراموش کردهام» به نمایش درآمد.
زبانهای چامی، گروهی از ده زبان مرتبط با خانواده آسترونزیایی هستند که در مناطق مختلف از جمله آچه اندونزی، کامبوج، تایلند، ویتنام و جزیره هاینان چین تکلم میشوند. این زبانها ریشه در فرهنگ سا هوین دارند و با زبانهای مالایو-پلینزیایی پیوند خوردهاند. زبان چامی، قدیمیترین تاریخ ادبیات را در میان زبانهای آسترونزیایی دارد.
خانواده سلطنتی نورودوم، یکی از دو خاندان سلطنتی کامبوج، از نوادگان مستقیم پادشاه نورودوم (۱۸۶۰–۱۹۰۴) هستند. این خاندان که از نسل «پادشاه بزرگ» آنگ دونگ است، تاکنون چهار پادشاه و سه نخستوزیر را به کامبوج تقدیم کرده است. پادشاه فعلی کامبوج، نورودوم سیهامونی، ریاست این خاندان را بر عهده دارد.
اور سوکونتهوی (زاده ۱۹۸۳) هنرمند کامبوجی ساکن برلین است که با تلفیق سوررئالیسم و عناصر سنتی هنر کامبوج، آثارش را خلق میکند. او با مهاجرت از کامبوج به برلین، تجربههای شخصی و فرهنگی خود را در آثارش به تصویر میکشد و به موضوعاتی مانند ازدواج، هویت جنسیتی و چالشهای زنان در جامعه میپردازد.
کومون کوس، واقع در منطقه ترام کاک استان تِکِئو کامبوج، در سال ۲۰۱۹ شامل ۳۰ روستا (فوم) بوده است. این منطقه بخشی از تقسیمات اداری کامبوج محسوب میشود.
پاملا هاردت-انگلیش، دانشمند آمریکایی در حوزههای علم کامپیوتر و علم غذا، بنیانگذار «ریسورس وان» در سال ۱۹۷۲ است. این مرکز به عنوان یک «مرکز محاسبات مردمی» در پروژه وان، یک کمون فناوری در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، ایجاد شد. او با ترک تحصیل در اعتراض به دخالت آمریکا در کامبوج، مسیر حرفهای خود را به سمت ایجاد شبکههای کامپیوتری برای ارتباط مراکز ضدفرهنگ تغییر داد.
مارکو کرون، افسر هلندی و عضو نیروهای کماندو، یکی از سه شوالیه زنده نشان نظامی ویلیام است. او به دلیل شجاعت و رهبری در نبردهای افغانستان، بالاترین نشان نظامی هلند را دریافت کرد. کرون در ماموریتهای متعدد بینالمللی از جمله کامبوج، بوسنی، عراق و افغانستان حضور داشته است.
