کمپرو پروداکشن؛ از واردات وحشت آسیایی تا فیلم‌سازی بومی

Campro Production
📅 23 خرداد 1405 📄 443 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

کمپرو پروداکشن، شرکت فیلم‌سازی و تولید کارائوکه در پنوم‌پن، میان سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ از فیلم‌های ترسناک آسیایی واردات می‌کرد و با آثاری مانند «نئانگ نیات» و «درخت موز تسخیرشده» در سینمای کامبوج نامی پیدا کرد.

کمپرو پروداکشن (CP) یک شرکت فیلم‌سازی و تولید کارائوکه در پنوم‌پن، پایتخت کامبوج بود که فعالیتش از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ ادامه داشت. این شرکت در دورانی کوتاه، هم در واردات و عرضه فیلم‌های ترسناک آسیایی نقش داشت و هم با ساخت آثار بومی، جایگاهی در سینمای کامبوج پیدا کرد.

تاریخچه

در آغاز سال ۲۰۰۳، گروهی از دانشجویان سینما این شرکت را با هدف واردات و عرضه فیلم‌های ترسناک آسیایی بنیان گذاشتند. هنگ تولا یکی از تهیه‌کنندگان آن بود. کمپرو پروداکشن پیش‌تر مالک سینمای کیریروم نیز بود؛ سینمایی که در سال ۲۰۰۷ بسته شد و بعدها به کلوب شبانه تبدیل شد.

نخستین فیلم شرکت، «سپاسگزاری»، از زندگی واقعی دختری جوان الهام گرفته بود و شباهت‌های زیادی با درام تایلندی دهه ۱۹۸۰، «والی»، داشت. دومین فیلم، «نئانگ نیات»، یک فیلم ترسناک تاریخی بود که در گیشه کامبوج نتیجه خوبی گرفت. این فیلم بازسازی اثر تایلندی «نانگ ناک» محسوب می‌شد.

کمپرو در همین دوره چند محصول کارائوکه نیز تولید کرد، اما اواخر سال ۲۰۰۴ این بخش را کنار گذاشت تا تمرکزش را بر ساخت فیلم بگذارد. پس از آن، مجموعه‌ای از فیلم‌های ترسناک موفق ساخته شد؛ از جمله «جنگل»، «خانه تسخیرشده» و «درخت موز تسخیرشده» که پرفروش‌ترین فیلم شرکت شد.

کمپرو پروداکشن به‌خاطر کار حرفه‌ای و کیفیت قابل توجه تولیدهایش در مطبوعات بازخورد مثبتی گرفت. با وجود ذائقه رایج مخاطبان برای فیلم‌های ترسناک، هنگ تولا معتقد بود گرایش جدی‌تری در حال شکل‌گیری است؛ گرایشی که تا حدی از احساس تلخی بسیاری از کامبوجی‌ها نسبت به گذشته استعماری و نگرانی آنان از همسایگان سلطه‌جو، مانند تایلند و ویتنام، ریشه می‌گرفت.

برداشت کلی از نگاه هنگ تولا این بود: علاقه بازار به وحشت مانع شکل‌گیری روایت‌های جدی‌تر در سینمای کامبوج نشده بود.

در همین راستا، شرکت چند درام و کمدی نیز ساخت؛ از جمله «سپاسگزاری»، «بی‌مادر»، «آقای موا»، «دیوار عشق» و «نقاش». اما بیشتر این آثار در گیشه موفق نبودند. «دیوار عشق» پس از کمتر از یک هفته اکران از پرده سینماها کنار رفت، در حالی که «نقاش» موفقیتی محدود اما نسبتاً مثبت در گیشه داشت.

فعالیت کمپرو فیلمز در سال ۲۰۰۷، هم‌زمان با کاهش شمار تماشاگران سینما در کامبوج، پایان یافت.

جوایز

برخی از فیلم‌های کمپرو، از جمله «سپاسگزاری» و «جنگل»، در جشنواره ملی فیلم خمر نامزد دریافت جایزه شدند.

فیلم‌شناسی

  • «سپاسگزاری» (Gratefulness، ۲۰۰۳)
  • «نئانگ نیات» (Neang Neath، ۲۰۰۴)
  • «جنگل» (The Forest، ۲۰۰۵)
  • «خانه تسخیرشده» (The Haunted House، ۲۰۰۵)
  • «بی‌مادر» (Motherless، ۲۰۰۵)
  • «درخت موز تسخیرشده» (Ghost Banana Tree، ۲۰۰۵)
  • «آقای موا» (Mr. Moa، ۲۰۰۵)
  • «ویلا ترسناک» (Villa Horror، ۲۰۰۶)
  • «بازی» (The Game، ۲۰۰۶)
  • «دیوار عشق» (The Wall of Love، ۲۰۰۶)
  • «جادوگر کانتونگ کئو» (The Konthong Keav Witch، ۲۰۰۶)
  • «از چه می‌ترسی؟» (What Do You Scare Of، ۲۰۰۷)
  • «۲۴ ساعت شوک» (Shock 24 Hours، ۲۰۰۷)
  • «نقاش» (The Painter، ۲۰۰۷)

منابع و پیوندهای بیرونی

  • Khmer.org
  • صفحه فیلم «سپاسگزاری»
  • «درخت موز تسخیرشده»
  • تایپی نیوز

سینمای کامبوج

پرونده کمپرو پروداکشن بخشی از تاریخ معاصر سینمای کامبوج است؛ دورانی که تولیدکنندگان بومی تلاش می‌کردند میان ژانرهای تجاری، روایت‌های محلی و محدودیت‌های بازار سینمایی کشور مسیر تازه‌ای پیدا کنند.

جمع‌بندی

کمپرو پروداکشن در عمر کوتاه خود نشان داد که سینمای کامبوج می‌تواند با ترکیب ژانر وحشت، روایت‌های بومی و تولید حرفه‌ای مخاطب جذب کند. با این حال، افت تماشاگر، رقابت با سینمای کشورهای همسایه و ناکامی برخی درام‌ها و کمدی‌ها باعث شد فعالیت شرکت در سال ۲۰۰۷ متوقف شود.