عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ویلیبالد گورلیت، موسیقیشناس نامدار آلمانی و پسر مورخ هنر، کورنلیوس گورلیت بود. او بنیانگذار بخش موسیقیشناسی دانشگاه فرایبورگ و از چهرههای کلیدی جنبش ارگ به شمار میرفت. گورلیت در دوران نازیها به دلیل تباری یهودی از مقام خود برکنار شد، اما پس از جنگ به فعالیتهای علمی خود ادامه داد.
دبورا کان، مورخ هنر و نویسنده برجسته آمریکایی، در زمینه هنر و معماری قرون وسطی اروپا، بهویژه کلیسای جامع کانتربری، تخصص دارد. او مشاور مجسمهسازی و حفاظت بوده و در دانشگاههای معتبری تدریس کرده است. کارهای او در زمینه هنر رومانسک، منبع مهمی برای پژوهشهای بعدی محسوب میشود.
کالین فریزر بارون، سرباز اسکاتلندیتبار کانادایی بود که در جنگ جهانی اول به خاطر شجاعت بینظیرش در نبرد پاسچندال، نشان عالی ویکتوریا کراس را دریافت کرد. او با نابودی سه پست مسلسل دشمن، مسیر پیشروی یگانش را باز کرد.
سوفی آبرت لینبک (1875-1953)، نویسنده، معلم و منتقد فیلم نروژی، دختر پروفسور لودویگ ماربو آبرت و نویسنده الیز آبرت بود. او پس از ازدواج با یوهانس پتر لینبک، مورخ دانمارکی، به دانمارک رفت و پس از مرگ همسرش به نروژ بازگشت. او سالها معلم مدرسه دخترانه نیسن و سپس منتقد فیلم بود.
جی لیدا، فیلمساز و مورخ سینمای آمریکایی، از چهرههای مهم در شناخت سینمای آمریکا، شوروی و چین بود. او با آرشیو، ترجمه و پژوهش درباره هرمان ملویل و امیلی دیکنسون، مسیر تازهای در تاریخنگاری سینما و ادبیات گشود.
«بَـندْوُاگُن» فیلمی مستقل محصول سال ۱۹۹۶ به نویسندگی و کارگردانی جان شولتز است که با بازی لی هولمز و کوین کوریگان، داستان موزیکال یک گروه راک را روایت میکند. این فیلم که در سال ۱۹۹۳ در رالی، کارولینای شمالی فیلمبرداری شد، اولین تجربه بلند سینمایی برای بسیاری از عوامل آن بود.
کالین تانوک، سیاستمدار اسکاتلندیتبار استرالیایی، زندگی پرباری در عرصه کارگری و سیاسی داشت. او از ۱۹۳۱ تا ۱۹۵۲ عضو شورای قانونگذاری نیو ساوت ولز بود و نقش مهمی در اتحادیه کارگران فلزکار ایفا کرد.
سیرو اسپونتونی (۱۵۵۲-۱۶۱۰) مشاور، دیپلمات و مورخ برجسته ایتالیایی بود که در خدمت رهبران متعددی در شمال ایتالیا فعالیت داشت. او همچنین کتابی درباره علم چهرهشناسی (متوپوسکوپی) منتشر کرد.
آرتور ام. اکستاین، مورخ و نویسنده برجسته آمریکایی و استاد ممتاز تاریخ در دانشگاه مریلند کالج پارک است. او آثار مهمی در زمینه تاریخ روم باستان و دوران هلنیستی منتشر کرده است.
«آخرین پوگو» فیلمی کوتاه محصول ۱۹۷۸ از کالین برانتون است که آخرین کنسرت موج اول پانک در تورنتو را به تصویر میکشد. این فیلم با اجرای گروههایی چون The Teenage Head و The Viletones، علاوه بر موسیقی، صحنههایی از آشوب پس از کنسرت را نیز نمایش میدهد.
کالین گوردون گراهام، کریکتباز اهل نیوزیلند، در دنیدن متولد شد و برای تیم اوتاگو در پنج بازی درجه یک به میدان رفت. او معلم بود و برادرش آرچیبالد نیز در همان مدرسه تحصیل کرده بود.
ویلهلم کوهلر، مورخ هنر آلمانی، از ۱۹۲۴ در دانشگاه ینا تدریس کرد و در ۱۹۳۲ بهدلیل تنش با حکومت نازی به آمریکا رفت. او در هاروارد به چهرهای اثرگذار در مطالعات هنر تبدیل شد و در ۱۹۵۳ بازنشسته شد.
جان بوسنکر، مورخ، نویسنده و وکیل آمریکایی است که با پژوهشهایش درباره غرب وحشی، قانونمداران و راهزنان شناخته میشود. کتاب او درباره فرانک هیمر به فهرست پرفروشهای نیویورکتایمز رسید.
یانگ یون-پین (۱۹۰۶-۲۰۰۰)، نویسنده و مورخ برجسته تایوانی، از چهرههای کلیدی جنبش ادبیات نوین تایوان بود. او با نگارش رمانها و اشعار خود، تاریخ دوران استعمار را با رویکردی هنری و عمیق به تصویر کشید.
نادیا بوراس، مورخ هلندی مراکشیتبار، متولد ۱۹۸۱ در آمستردام است. او با رساله دکتری خود در سال ۲۰۱۲ درباره پیوندهای مراکشیها با کشورشان، شناخته شد. بوراس همچنین در تدوین کتابی درباره تاریخچه مهاجرت و ادغام مراکشیها در جامعه هلند نقش داشته است.
الن هالدا جانسون (۱۹۱۰-۱۹۹۲) مورخ برجسته هنر و استاد هنر مدرن در کالج اوبرلین بود. او با سازماندهی نمایشگاههای مهم و نقد آثار هنری معاصر آمریکا، تأثیر بسزایی بر دنیای هنر گذاشت. جانسون از دانشگاههای معتبری فارغالتحصیل شد و در طول دوران فعالیت خود، مجموعهای ارزشمند از هنر معاصر را برای موزه آلن گردآوری کرد.
لیام کندی، مورخ برجسته ایرلندی و استاد بازنشسته تاریخ در دانشگاه کوئینز بلفاست، به خاطر دیدگاههای انتقادیاش نسبت به خشونتهای شبهنظامیان و تاریخ ایرلند شناخته شده است. او در سال ۲۰۰۵ به عنوان نامزد مستقل در انتخابات پارلمانی شرکت کرد تا اعتراض خود را به حملات تنبیهی گروه IRA اعلام کند.
آنتونیو آگوستین ی آلبانل (۱۵۱۶-۱۵۸۶)، مورخ، حقوقدان و اسقف اعظم تاراگونا، از پیشگامان پژوهش تاریخی در منابع حقوق کلیسا بود. او آثار مهمی در زمینه حقوق مدون و نقد متون تاریخی برجای گذاشت و قرن شانزدهم را به دوران طلایی علم تاریخ تبدیل کرد.
دیوید گانز، مورخ برجسته هنر آلمانی، از سال ۲۰۱۹ کرسی تاریخ هنر قرون وسطی را در دانشگاه زوریخ بر عهده دارد. مسیر آکادمیک او با تحصیل در دانشگاههای معتبر و اخذ دکترا و فوق دکترا در رشته تاریخ هنر، نشاندهنده تخصص عمیق اوست. آثار او به بررسی جلوههای بصری و رسانههای هنری در دوران قرون وسطی میپردازند.
ویرجینیا تووار مارتین (۱۹۲۹–۲۰۱۳)، مورخ هنر، نویسنده و استاد اسپانیایی بود. او پژوهشگری برجسته در زمینه معماری و شهرسازی مادرید در دوره باروک (حدود ۱۶۰۰–۱۷۵۰) محسوب میشد و در دانشگاههای کمپلوتنسه مادرید و دانشگاه خودمختار مادرید تدریس میکرد.
