عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مریلین جنت برین (متولد ۱۹۴۴)، ریاضیدان برجسته و استاد دانشگاه اوکلاهوما است. پژوهشهای او عمدتاً بر هندسه، چندضلعیهای قائم و مفهوم دیدپذیری متمرکز است. او در سال ۲۰۱۲ به عضویت انجمن ریاضی آمریکا درآمد.
قضیه والاس-بولیایی-گرویِن در هندسه، که به نام ویلیام والاس، فارکاس بولیایی و پ. گرویِن نامگذاری شده، بیان میکند که دو چندضلعی را میتوان با برش به قطعات محدود و بازچینی آنها با جابجایی و چرخش، به یکدیگر تبدیل کرد، به شرطی که مساحت آنها برابر باشد.
چهاردهضلعی (Tetradecagon) یک چندضلعی با ۱۴ ضلع است. نوع منظم آن با نماد Schläfli {14} شناخته میشود و مساحت آن با فرمول خاصی محاسبه میگردد. این شکل به دلیل داشتن ۱۴ ضلع، با استفاده از پرگار و خطکش قابل ترسیم نیست، اما با روشهای دیگری مانند استفاده از زاویهسنج قابل ساخت است.
چندضلعی در هندسه، شکلی تخت است که با زنجیرهای محدود از خطهای راست تشکیل شده و به صورت حلقهای بسته میشود. این خطها به عنوان اضلاع یا کنارهها شناخته میشوند و نقطههای تلاقی آنها رأسها یا گوشههای چندضلعی هستند. نام چندضلعی از واژه یونانی «پولیگون» به معنای «چندگوشه» گرفته شده است.
سبک معماری ملکه آن، یکی از سبکهای محبوب ویکتوریایی، در ایالات متحده بین سالهای ۱۸۸۰ تا ۱۹۱۰ رواج یافت. این سبک با ویژگیهایی مانند نماهای نامتقارن، ایوانهای پیچشی و برجهای چندضلعی شناخته میشود و جایگزین سبک امپراطوری دوم شد. با وجود نام مشابه، این سبک ارتباط کمی با سبک اصلی ملکه آن در بریتانیا دارد.
خانه کشیش جان اوراک، واقع در ۶۴ خیابان وینچستر در بروکلاین ماساچوست، بنایی تاریخی است که در سال ۱۸۷۱ ساخته شد. این خانه چوبی دوطبقه با سقف مانسارد بلند و نماي چوبی، دارای نماي جلویی دو قسمتی با یک پنجره چندضلعی در سمت چپ و ورودی در سمت راست است. این بنا در سال ۱۹۸۵ در فهرست آثار ملی آمریکا ثبت شد.
ستونهای بازالتی پدیدههای زمینشناسی جالبی هستند که در اثر سرد شدن سریع گدازههای بازالتی تشکیل میشوند. این ساختارها به شکل ستونهای منظم و چندضلعی دیده میشوند و در نقاط مختلف جهان مانند روستای بازالتوه در اوکراین یافت میشوند.
چندضلعیهای نازک (Sliver Polygon) در سیستمهای اطلاعات جغرافیایی (GIS) اشکالی کوچک و نامطلوب هستند که بهجای نمایش ویژگیهای واقعی، ناشی از خطا در دادههای برداری هستند. این مشکل از دهه ۱۹۷۰ شناخته شده و ناشی از عدم تطابق خطوط در فرایند دیجیتالیسازی یا ادغام لایهها است. پیشگیری و اصلاح آن با ابزارهایی مانند فیلتر اپسیلون و تنظیمات تطابق انجام میشود.
