عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پروتئین SMC3، کدگذاریشده توسط ژن SMC3، یکی از زیرواحدهای کمپلکس کوهمزین است که در چسبندگی کروماتیدهای خواهری، بازترکیبی همولوگ و حلقهزنی DNA نقش دارد. این پروتئین عضو خانواده SMC است که در ترمیم DNA، فشردهسازی کروموزومها و تفکیک آنها نقش تنظیمکننده دارد. SMC3 همچنین در سندرم کورنلیا د لانژ و غشای پایه سلولها نقش مهمی ایفا میکند.
چارچوب خواندن باز ۱۳۵ کروموزوم ۹، پروتئینی است که در انسانها توسط ژن C9orf135 کدگذاری میشود. این پروتئین نقش مهمی در فرآیندهای سلولی ایفا میکند و شناخت آن میتواند به درک بهتر عملکردهای زیستی کمک کند.
رتروویروس درونزا ۱ شامپانزه (PtERV1) ویروسی است که حدود ۴ میلیون سال پیش شامپانزهها را آلوده کرد و احتمالاً در فرآیند گونهزایی و جدایی شاخههای تکاملی انسان و شامپانزه نقش داشته است. تحقیقات نشان میدهد پروتئین TRIM5α ممکن است در دفاع ایمنی انسان در برابر این ویروس مؤثر بوده، اما امروزه این مکانیسم دفاعی سلولها را در برابر HIV-1 آسیبپذیرتر میکند.
CD19 یک پروتئین غشایی است که در تمام سلولهای B انسان بیان میشود. این پروتئین نقش مهمی در رشد، بقاء و عملکرد سلولهای B دارد و بهعنوان نشانگر زیستی در تشخیص لنفوم و درمان ایمونوتراپی لوسمی استفاده میشود. CD19 از طریق تعامل با مولکولهایی مانند CD21 و CD81، آستانه فعالسازی گیرنده سلول B را کاهش میدهد و در تنظیم سیگنالدهی سلولی نقش دارد.
KRT38 یک ژن کراتین است که پروتئین مربوط به آن در فولیکولهای مو انسان به صورت نامتقارن توزیع میشود. این ژن فاقد همتای موشی یا اسب است.
پروتئین RFPL4A یک پروتئین انسانی است که توسط ژن RFPL4A کدگذاری میشود. این پروتئین در فرآیندهای سلولی مختلف نقش دارد و شناخت آن برای درک بهتر عملکردهای زیستی اهمیت دارد.
پروتئین TACC1، کدگذاریشده توسط ژن TACC1، یک پروتئین با عملکرد ناشناخته است که احتمال دارد در سرطان پستان نقش داشته باشد. این ژن در نزدیکی FGFR1 روی کروموزوم ۸ قرار دارد که در برخی از سرطانهای پستان تکثیر میشود.
پروتئینهای دستهبندی واکوئلی (VPS) نقشی کلیدی در مسیرهای درونسلولی ایفا میکنند و وظیفه مرتبسازی و انتقال دقیق پروتئینهای محلول به واکوئل را بر عهده دارند. این فرایند برای حفظ عملکرد سلول ضروری است.
پرووتلاسی خانوادهای از باکتریهای بیهوازی است که در دستگاه گوارش انسان و حیوانات حضور دارند. این باکتریها در تجزیه پروتئین و کربوهیدراتها نقش دارند و برخی گونههای آن میتوانند بیماریزا باشند. حضور پرووتلا در دستگاه گوارش انسان با کاهش خطر بیماری پارکینسون مرتبط است.
ترانسپورتین ۱ (Importin-β ۲) پروتئینی است که توسط ژن TNPO1 کدگذاری میشود. این پروتئین بهعنوان یک کاریوففرین عمل میکند و در انتقال پروتئینها به هسته سلول نقش دارد. ترانسپورتین ۱ بهطور مستقیم به پروتئینهای بار متصل میشود و در انتقال آنها از طریق منافذ هستهای و مژکهای اولیه مشارکت دارد. این پروتئین در بیماریهای نورودژنراتیو مانند ALS و زوال عقل جبههای-گیجگاهی نیز دخیل است.
واکنش آبدِرهالدن، آزمایشی برای تشخیص بارداری بود که امیل آبدِرهالدن در ۱۹۱۲ ابداع کرد. این آزمایش مبتنی بر واکنش آنزیمی به پروتئینهای خارجی در خون بود، اما به دلیل نتایج نامطمئن و جنجالهای علمی، در ۱۹۲۸ با آزمایش آشکهایم-زوندک جایگزین شد. بعدها مشخص شد نظریه پایه این آزمایش کاملاً جعل بوده است.
پیجیایام5 (PGAM5) یک آنزیم فسفاتاز میتوکندریایی است که به خانواده آنزیمهای فسفوگلایسرات موتاز وابسته است. این پروتئین در انسان توسط ژن PGAM5 روی کروموزوم 12 کدگذاری میشود و نقش مهمی در تنظیم فرایندهای سلولی دارد.
ژن هستهای، ژنی است که توالی دیانای آن در هسته سلول یوکاریوتی قرار دارد. بیشتر ژنهای یوکاریوتها هستهای هستند و در مقایسه با ژنهای میتوکندریایی و کلروپلاستی، نقش اساسی در عملکرد سلول ایفا میکنند. این ژنها در فرایندهای حیاتی مانند سنتز پروتئین، تنظیم بیان ژن و تعامل با ارگانلهای درونهمزیست مشارکت دارند.
PPP1R3A ژنی است که زیرواحد تنظیمی ۳A فسفاتاز پروتئین ۱ را میسازد؛ پروتئینی وابسته به گلیکوژن عضله که در تنظیم قند خون، سوختوساز گلیکوژن و ارتباط با دیابت نوع ۲ و چاقی نقش دارد.
پروتئین XIRP2، که در انسان توسط ژن XIRP2 کدگذاری میشود، نقشی کلیدی در تعامل با اکتین دارد. این پروتئین در ساختار و عملکرد سلولهای عضلانی و سایر بافتها نقش مهمی ایفا میکند.
لانهی پرندهی خوراکی، محصولی ارزشمند از بزاق پرندگانی مانند Swiftlet، قرنهاست در آشپزی چینی بهعنوان غذای لوکس استفاده میشود. این لانهها به دلیل پروتئین بالا و طعم غنی، بسیار گرانقیمت هستند و عمدتاً در سوپها و دسرها کاربرد دارند.
سیدیسی14 یک ژن و پروتئین مرتبط با آن است که در بیشتر یوکاریوتها یافت میشود. این پروتئین نقش حیاتی در خروج از میتوز، تنظیم سیتوکینز و تفکیک دیانای دارد. مطالعات نشان میدهند که سیدیسی14 در گونههای مختلف از مخمرها تا حیوانات، عملکردهای پیچیده و متنوعی دارد. همچنین، این پروتئین در مراحل کلیدی میوز و تشکیل مژکها نیز دخیل است.
انجمن پروتئین یک سازمان بینالمللی غیرانتفاعی است که با هدف پیشرفت تحقیقات در زمینه ساختار، عملکرد، طراحی و کاربردهای پروتئینها فعالیت میکند. این انجمن در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد و با برگزاری سمپوزیومهای سالانه، انتشار مجله علمی پروتئین ساینس و اعطای جوایز سالانه، به توسعه دانش پروتئینشناسی کمک میکند.
کموکینها پروتئینهای کوچکی هستند که توسط سلولها ترشح میشوند و حرکت جهتدار سلولهای ایمنی و سایر سلولها را هدایت میکنند. این پروتئینها در فعالسازی پاسخ ایمنی، التیام زخم و فرایندهای زیستی مانند مورفوژنز نقش دارند. کموکینها به چهار زیرگروه CXC، CC، CX3C و C تقسیم میشوند و با گیرندههای ویژهای بر روی سلولهای هدف تعامل میکنند.
پروتئین DDEF1، کدگذاریشده توسط ژن ASAP1، حاوی دامنههای SH3، ANK و PH است. این پروتئین در تعاملات سلولی نقش دارد و ارتباط آن با پروتئین Src اثبات شده است.
