عبارت مورد نظر خود را بنویسید
رتروویروس درونزا ۱ شامپانزه (PtERV1) ویروسی است که حدود ۴ میلیون سال پیش شامپانزهها را آلوده کرد و احتمالاً در فرآیند گونهزایی و جدایی شاخههای تکاملی انسان و شامپانزه نقش داشته است. تحقیقات نشان میدهد پروتئین TRIM5α ممکن است در دفاع ایمنی انسان در برابر این ویروس مؤثر بوده، اما امروزه این مکانیسم دفاعی سلولها را در برابر HIV-1 آسیبپذیرتر میکند.
پروتئین FSCB، کدگذاریشده توسط ژن FSCB در کروموزوم ۱۴، در انسان نقش مهمی در ساختار اسپرم ایفا میکند. این پروتئین در غلاف الیافی اسپرم، بهویژه در ستونهای طولی و سطح اصلی تاژک اسپرم، قرار میگیرد.
چارچوب خواندن باز ۱۳۵ کروموزوم ۹، پروتئینی است که در انسانها توسط ژن C9orf135 کدگذاری میشود. این پروتئین نقش مهمی در فرآیندهای سلولی ایفا میکند و شناخت آن میتواند به درک بهتر عملکردهای زیستی کمک کند.
KRT38 یک ژن کراتین است که پروتئین مربوط به آن در فولیکولهای مو انسان به صورت نامتقارن توزیع میشود. این ژن فاقد همتای موشی یا اسب است.
آلن مککی-سیم، دانشمند برجسته استرالیایی در حوزه پزشکی زیستی و چهره سال ۲۰۱۷ این کشور بود. پژوهشهای نوآورانه او درباره سلولهای بنیادی بالغ و سلولهای پوششی بویایی، مسیرهای تازهای را برای درمان آسیبهای نخاعی باز کرد و امید حرکت را به بیماران بازگرداند.
CD19 یک پروتئین غشایی است که در تمام سلولهای B انسان بیان میشود. این پروتئین نقش مهمی در رشد، بقاء و عملکرد سلولهای B دارد و بهعنوان نشانگر زیستی در تشخیص لنفوم و درمان ایمونوتراپی لوسمی استفاده میشود. CD19 از طریق تعامل با مولکولهایی مانند CD21 و CD81، آستانه فعالسازی گیرنده سلول B را کاهش میدهد و در تنظیم سیگنالدهی سلولی نقش دارد.
پروتئین TACC1، کدگذاریشده توسط ژن TACC1، یک پروتئین با عملکرد ناشناخته است که احتمال دارد در سرطان پستان نقش داشته باشد. این ژن در نزدیکی FGFR1 روی کروموزوم ۸ قرار دارد که در برخی از سرطانهای پستان تکثیر میشود.
پرووتلاسی خانوادهای از باکتریهای بیهوازی است که در دستگاه گوارش انسان و حیوانات حضور دارند. این باکتریها در تجزیه پروتئین و کربوهیدراتها نقش دارند و برخی گونههای آن میتوانند بیماریزا باشند. حضور پرووتلا در دستگاه گوارش انسان با کاهش خطر بیماری پارکینسون مرتبط است.
پروتئین RFPL4A یک پروتئین انسانی است که توسط ژن RFPL4A کدگذاری میشود. این پروتئین در فرآیندهای سلولی مختلف نقش دارد و شناخت آن برای درک بهتر عملکردهای زیستی اهمیت دارد.
لانهی پرندهی خوراکی، محصولی ارزشمند از بزاق پرندگانی مانند Swiftlet، قرنهاست در آشپزی چینی بهعنوان غذای لوکس استفاده میشود. این لانهها به دلیل پروتئین بالا و طعم غنی، بسیار گرانقیمت هستند و عمدتاً در سوپها و دسرها کاربرد دارند.
پروتئین DDEF1، کدگذاریشده توسط ژن ASAP1، حاوی دامنههای SH3، ANK و PH است. این پروتئین در تعاملات سلولی نقش دارد و ارتباط آن با پروتئین Src اثبات شده است.
انجمن پروتئین یک سازمان بینالمللی غیرانتفاعی است که با هدف پیشرفت تحقیقات در زمینه ساختار، عملکرد، طراحی و کاربردهای پروتئینها فعالیت میکند. این انجمن در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد و با برگزاری سمپوزیومهای سالانه، انتشار مجله علمی پروتئین ساینس و اعطای جوایز سالانه، به توسعه دانش پروتئینشناسی کمک میکند.
آدام پورپیس، جاسوس لاتویاییتبار شوروی، در ۱۴ مارس ۱۸۸۳ متولد شد. او گاهی با گذرنامه هندوراسی سفر میکرد و در اواخر دهه ۱۹۳۰، ریاست شرکت پوششی «شرکت تجارت خز خاور دور» در تیانجین را بر عهده داشت. آرنولد دویچ، مأمور انکاوهده که کیم فیلبی و گروه کمبریج را استخدام کرد، مدتی دستیار پورپیس بود.
پروتئین ۴E-BP1، کدگذاریشده توسط ژن EIF4EBP1، با اتصال به فاکتور آغاز ترجمه eIF4E، ترجمه وابسته به کلاه را مهار میکند. فسفریلهشدن این پروتئین، اتصال آن به eIF4E را قطع کرده و باعث افزایش سرعت سنتز پروتئین میشود. این فرایند تحت تأثیر سیگنالهایی مانند تابش UV و انسولین قرار دارد.
PPP1R3A ژنی است که زیرواحد تنظیمی ۳A فسفاتاز پروتئین ۱ را میسازد؛ پروتئینی وابسته به گلیکوژن عضله که در تنظیم قند خون، سوختوساز گلیکوژن و ارتباط با دیابت نوع ۲ و چاقی نقش دارد.
سیدیسی14 یک ژن و پروتئین مرتبط با آن است که در بیشتر یوکاریوتها یافت میشود. این پروتئین نقش حیاتی در خروج از میتوز، تنظیم سیتوکینز و تفکیک دیانای دارد. مطالعات نشان میدهند که سیدیسی14 در گونههای مختلف از مخمرها تا حیوانات، عملکردهای پیچیده و متنوعی دارد. همچنین، این پروتئین در مراحل کلیدی میوز و تشکیل مژکها نیز دخیل است.
کموکینها پروتئینهای کوچکی هستند که توسط سلولها ترشح میشوند و حرکت جهتدار سلولهای ایمنی و سایر سلولها را هدایت میکنند. این پروتئینها در فعالسازی پاسخ ایمنی، التیام زخم و فرایندهای زیستی مانند مورفوژنز نقش دارند. کموکینها به چهار زیرگروه CXC، CC، CX3C و C تقسیم میشوند و با گیرندههای ویژهای بر روی سلولهای هدف تعامل میکنند.
پروتئین XIRP2، که در انسان توسط ژن XIRP2 کدگذاری میشود، نقشی کلیدی در تعامل با اکتین دارد. این پروتئین در ساختار و عملکرد سلولهای عضلانی و سایر بافتها نقش مهمی ایفا میکند.
ترانسپورتین ۱ (Importin-β ۲) پروتئینی است که توسط ژن TNPO1 کدگذاری میشود. این پروتئین بهعنوان یک کاریوففرین عمل میکند و در انتقال پروتئینها به هسته سلول نقش دارد. ترانسپورتین ۱ بهطور مستقیم به پروتئینهای بار متصل میشود و در انتقال آنها از طریق منافذ هستهای و مژکهای اولیه مشارکت دارد. این پروتئین در بیماریهای نورودژنراتیو مانند ALS و زوال عقل جبههای-گیجگاهی نیز دخیل است.
ژن هستهای، ژنی است که توالی دیانای آن در هسته سلول یوکاریوتی قرار دارد. بیشتر ژنهای یوکاریوتها هستهای هستند و در مقایسه با ژنهای میتوکندریایی و کلروپلاستی، نقش اساسی در عملکرد سلول ایفا میکنند. این ژنها در فرایندهای حیاتی مانند سنتز پروتئین، تنظیم بیان ژن و تعامل با ارگانلهای درونهمزیست مشارکت دارند.
