عبارت مورد نظر خود را بنویسید
آپوبک3G (APOBEC3G) آنزیمی انسانی است که به عنوان بخشی از سیستم ایمنی ذاتی، نقش مهمی در مقابله با ویروسهای پسگرد مانند HIV ایفا میکند. این آنزیم با ایجاد جهش در DNA ویروس، تکثیر آن را مختل میکند. با این حال، HIV با استفاده از پروتئین Vif، فعالیت آپوبک3G را خنثی میکند.
پروتئینهای ناچ خانوادهای از پروتئینهای تراغشایی نوع ۱ هستند که در مسیر سیگنالینگ ناچ نقش مرکزی ایفا میکنند. این پروتئینها در فرایندهای رشد و تمایز سلولی در موجودات مختلف از جمله مگس سرکه، کرم الگانس و انسان نقش دارند. کشف ناچ در مگس سرکه و مطالعات بعدی، بینشهای ارزشمندی درباره مکانیسمهای سیگنالینگ سلولی و ارتباط آن با بیماریهای انسانی ارائه کرده است.
کانادادِوی اِس. اَلَگیرِسْوٲمی (۱۹۲۵–۲۰۰۰)، ویولننواز نامدار موسیقی کارناتیک، در روستای کانادادِوی در تامیلنادو زاده شد. او زیر نظر استادان بزرگی آموزش دید و در دوران حرفهای خود، همراه با برجستهترین موسیقیدانان زمان، از جمله اِم. اِس. سوبّولاکسمی، به اجراهای متعدد داخلی و بینالمللی پرداخت و جوایز متعددی را کسب کرد.
تولیپ (TOLLIP) پروتئین آداپتور بازدارندهای است که نقش مهمی در مسیر گیرندههای شبه تول (TLR) و سیستم ایمنی ذاتی ایفا میکند. این پروتئین با تنظیم ارتباطات سلولی، به همجوشی اندولیزوزوم و اتوفاگوزوم کمک کرده و حذف التهاب را تسهیل مینماید.
چارچوب خواندن باز ۱۳۵ کروموزوم ۹، پروتئینی است که در انسانها توسط ژن C9orf135 کدگذاری میشود. این پروتئین نقش مهمی در فرآیندهای سلولی ایفا میکند و شناخت آن میتواند به درک بهتر عملکردهای زیستی کمک کند.
رتروویروس درونزا ۱ شامپانزه (PtERV1) ویروسی است که حدود ۴ میلیون سال پیش شامپانزهها را آلوده کرد و احتمالاً در فرآیند گونهزایی و جدایی شاخههای تکاملی انسان و شامپانزه نقش داشته است. تحقیقات نشان میدهد پروتئین TRIM5α ممکن است در دفاع ایمنی انسان در برابر این ویروس مؤثر بوده، اما امروزه این مکانیسم دفاعی سلولها را در برابر HIV-1 آسیبپذیرتر میکند.
CD19 یک پروتئین غشایی است که در تمام سلولهای B انسان بیان میشود. این پروتئین نقش مهمی در رشد، بقاء و عملکرد سلولهای B دارد و بهعنوان نشانگر زیستی در تشخیص لنفوم و درمان ایمونوتراپی لوسمی استفاده میشود. CD19 از طریق تعامل با مولکولهایی مانند CD21 و CD81، آستانه فعالسازی گیرنده سلول B را کاهش میدهد و در تنظیم سیگنالدهی سلولی نقش دارد.
KRT38 یک ژن کراتین است که پروتئین مربوط به آن در فولیکولهای مو انسان به صورت نامتقارن توزیع میشود. این ژن فاقد همتای موشی یا اسب است.
پروتئین RFPL4A یک پروتئین انسانی است که توسط ژن RFPL4A کدگذاری میشود. این پروتئین در فرآیندهای سلولی مختلف نقش دارد و شناخت آن برای درک بهتر عملکردهای زیستی اهمیت دارد.
پروتئین TACC1، کدگذاریشده توسط ژن TACC1، یک پروتئین با عملکرد ناشناخته است که احتمال دارد در سرطان پستان نقش داشته باشد. این ژن در نزدیکی FGFR1 روی کروموزوم ۸ قرار دارد که در برخی از سرطانهای پستان تکثیر میشود.
پروتئینهای دستهبندی واکوئلی (VPS) نقشی کلیدی در مسیرهای درونسلولی ایفا میکنند و وظیفه مرتبسازی و انتقال دقیق پروتئینهای محلول به واکوئل را بر عهده دارند. این فرایند برای حفظ عملکرد سلول ضروری است.
پرووتلاسی خانوادهای از باکتریهای بیهوازی است که در دستگاه گوارش انسان و حیوانات حضور دارند. این باکتریها در تجزیه پروتئین و کربوهیدراتها نقش دارند و برخی گونههای آن میتوانند بیماریزا باشند. حضور پرووتلا در دستگاه گوارش انسان با کاهش خطر بیماری پارکینسون مرتبط است.
کموکینها پروتئینهای کوچکی هستند که توسط سلولها ترشح میشوند و حرکت جهتدار سلولهای ایمنی و سایر سلولها را هدایت میکنند. این پروتئینها در فعالسازی پاسخ ایمنی، التیام زخم و فرایندهای زیستی مانند مورفوژنز نقش دارند. کموکینها به چهار زیرگروه CXC، CC، CX3C و C تقسیم میشوند و با گیرندههای ویژهای بر روی سلولهای هدف تعامل میکنند.
پیجیایام5 (PGAM5) یک آنزیم فسفاتاز میتوکندریایی است که به خانواده آنزیمهای فسفوگلایسرات موتاز وابسته است. این پروتئین در انسان توسط ژن PGAM5 روی کروموزوم 12 کدگذاری میشود و نقش مهمی در تنظیم فرایندهای سلولی دارد.
عضو ۲آ۱ خانواده ناقلهای آلی آنیونی (SLCO2A1)، که به عنوان ناقل پروستاگلاندین (PGT) نیز شناخته میشود، پروتئینی است که در انسان توسط ژن SLCO2A1 کدگذاری میشود. این پروتئین در جذب و پاکسازی پروستاگلاندینها در بافتهای مختلف نقش دارد.
ژن هستهای، ژنی است که توالی دیانای آن در هسته سلول یوکاریوتی قرار دارد. بیشتر ژنهای یوکاریوتها هستهای هستند و در مقایسه با ژنهای میتوکندریایی و کلروپلاستی، نقش اساسی در عملکرد سلول ایفا میکنند. این ژنها در فرایندهای حیاتی مانند سنتز پروتئین، تنظیم بیان ژن و تعامل با ارگانلهای درونهمزیست مشارکت دارند.
واکنش آبدِرهالدن، آزمایشی برای تشخیص بارداری بود که امیل آبدِرهالدن در ۱۹۱۲ ابداع کرد. این آزمایش مبتنی بر واکنش آنزیمی به پروتئینهای خارجی در خون بود، اما به دلیل نتایج نامطمئن و جنجالهای علمی، در ۱۹۲۸ با آزمایش آشکهایم-زوندک جایگزین شد. بعدها مشخص شد نظریه پایه این آزمایش کاملاً جعل بوده است.
پروتئین XIRP2، که در انسان توسط ژن XIRP2 کدگذاری میشود، نقشی کلیدی در تعامل با اکتین دارد. این پروتئین در ساختار و عملکرد سلولهای عضلانی و سایر بافتها نقش مهمی ایفا میکند.
پروتئین ۴E-BP1، کدگذاریشده توسط ژن EIF4EBP1، با اتصال به فاکتور آغاز ترجمه eIF4E، ترجمه وابسته به کلاه را مهار میکند. فسفریلهشدن این پروتئین، اتصال آن به eIF4E را قطع کرده و باعث افزایش سرعت سنتز پروتئین میشود. این فرایند تحت تأثیر سیگنالهایی مانند تابش UV و انسولین قرار دارد.
انجمن پروتئین یک سازمان بینالمللی غیرانتفاعی است که با هدف پیشرفت تحقیقات در زمینه ساختار، عملکرد، طراحی و کاربردهای پروتئینها فعالیت میکند. این انجمن در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد و با برگزاری سمپوزیومهای سالانه، انتشار مجله علمی پروتئین ساینس و اعطای جوایز سالانه، به توسعه دانش پروتئینشناسی کمک میکند.
