عبارت مورد نظر خود را بنویسید
نقاشی «سنت جروم» اثر استاد تئودوریک، یکی از برجستهترین آثار کلیسای صلیب مقدس در کارلشتاین است. این اثر که در گالری ملی پراگ نگهداری میشود، نمونهای بینظیر از هنر قرون وسطی و بازنمایی سنت جروم در تاریخ هنر است.
کلیسای مریم فاروس، شناختهشده به نام تئوتوکوس تو فارو، نمازخانهای بیزانسی در کاخ بزرگ قسطنطنیه بود که به دلیل مجاورت با برج فانوس دریایی (فاروس) به این نام خوانده شد. این کلیسا نه تنها محل نگهداری مجموعهای ارزشمند از آثار مقدس مسیحی بود، بلکه به عنوان نمازخانه اصلی امپراتوران بیزانس نیز عمل میکرد.
آنتیموس سوم (۱۷۶۲-۱۸۴۲)، پاتریارک مسكونی قسطنطنیه در سالهای ۱۸۲۲ تا ۱۸۲۴ بود. او در دوران خونین انقلاب یونان به این مقام رسید و با ایستادگی در برابر فشارهای عثمانی و حمایت از استقلال کلیسای قبرس، نام خود را در تاریخ ثبت کرد.
سال ۳۴۲ میلادی، سالی عادی در تقویم ژولینی بود که با وقایعی مهم در امپراتوری روم، اروپا و آسیا همراه شد. از لشکرکشیهای امپراتور کنستانس تا تحولات مذهبی در قسطنطنیه و تغییر امپراتور در چین، این سال شاهد رویدادهای قابل توجهی بود.
یاکوبوس نافپلیوتیس (۱۸۶۴-۱۹۴۲)، سراینده ارشد کلیسای بزرگ مسیح در قسطنطنیه، یکی از بزرگترین سرایندگان موسیقی بیزانسی بود. او که در جزیره ناکسوس متولد شد، از هفت سالگی در قسطنطنیه به تحصیل موسیقی پرداخت و به مدت ۶۰ سال در کلیسای پاتریارکی خدمت کرد. نافپلیوتیس به دلیل حافظه قوی، اجرای منظم و سبک منحصر به فردش مشهور بود.
تئودوروس دوم ممکن است به چند شخصیت تاریخی اشاره داشته باشد، از جمله اسقفهای اعظم اسکندریه، پاتریارکهای قسطنطنیه، امپراتوران اتیوپی و نیقیه، و دسبوت موریا. این نام با افراد تأثیرگذاری در ادوار مختلف تاریخ مرتبط است.
نیکانور رهبر و پاتریارک یونانی کلیسای اسکندریه بود که در فاصله سالهای ۱۸۶۶ تا ۱۸۶۹ میلادی، این سمت را بر عهده داشت. او یکی از چهرههای برجسته مذهبی قرن نوزدهم به شمار میرود.
نیکلاس سوم از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۸ میلادی بهعنوان پاتریارک یونانی اسکندریه خدمت کرد. او یکی از رهبران مذهبی برجسته قرن چهاردهم میلادی بود که در دورهای پرتلاطم در منطقه مدیترانه فعالیت داشت.
این مقاله به بررسی فتح شهر مهم بیزانسی ادرنه (اِدرنه امروزی) توسط امپراتوری عثمانی در دهه ۱360 میلادی میپردازد. ادرنه پس از فتح، به پایتخت عثمانی تبدیل شد و تا زمان سقوط قسطنطنیه در سال 1453 نقشی کلیدی ایفا کرد. مقاله به پیشزمینهها، چگونگی فتح و پیامدهای آن میپردازد.
نیفون کافسوکالوییتس (۱۳۱۶-۱۴۱۱) قدیس و راهب ارتدوکس یونانی بود که در ۱۴ ژوئن گرامی داشته میشود. او در روستای لوکووه در منطقه هیمرا (البانی کنونی) متولد شد و از کودکی به زندگی رهبانی روی آورد. نیفون در کوه آتوس به ریاضتکشی پرداخت و به عنوان رئیس صومعهها فعالیت کرد. با وجود متهم شدن به بدعت، او با دفاع گریگوری پالاماس و پاتریارک کالیستوس، به زندگی زاهدانه خود ادامه داد.
کلیسای سنت پولیکتوس، ساخته شده به دستور آنیسیا جولیانا در قسطنطنیه (استانبول کنونی)، یکی از باشکوهترین کلیساهای بیزانسی پیش از ساخت ایاصوفیه بود. این کلیسا با الهام از معبد سلیمان و استفاده از عناصر تزئینی ساسانی، نمادی از قدرت و تبار امپراتوری جولیانا به شمار میرفت. با وجود تخریب در دوره عثمانی، بقایای آن در دهه ۱۹۶۰ کشف و به عنوان محوطه باستانی حفظ شد.
میدان آرکادیوس، ساخته شده در سال ۴۰۳ میلادی به دستور امپراتور آرکادیوس در قسطنطنیه (استانبول کنونی)، آخرین میدان در مسیر دیوارهای شهر و دروازه طلایی بود. این میدان بعدها به بازار زنان (آورات پازاری) تبدیل شد و ستون آرکادیوس، با مجسمه سوار بر اسب امپراتور، تا سال ۱۷۱۵ پابرجا ماند.
پائولوس سوم ممکن است به دو شخصیت تاریخی مهم اشاره داشته باشد: پاتریارک پائولوس سوم قسطنطنیه که در سالهای ۶۸۷ تا ۶۹۳ میلادی حکومت کرد، و پاپ پائولوس سوم که از سال ۱۴۶۸ تا ۱۵۴۹ میلادی زندگی کرد.
پייטرو کورر (۱۷۰۷-۱۷۶۸) سیاستمدار و دیپلمات برجسته اهل ونیز بود. او از خاندان اشرافی کورر، مناصب دولتی متعددی از جمله سفارت در دربار هابسبورگ و ایالات پاپی را بر عهده داشت و در قسطنطنیه نیز فعالیت کرد.
عابدین داور، نویسنده و سیاستمدار ملیگرای ترک، در سال ۱۸۸۶ در قسطنطنیه متولد شد. او که از بنیانگذاران باشگاه ورزشی گالاتاسرای بود، در دوران ریاست خود بر این باشگاه و همچنین نمایندگی مجلس، نقش مهمی ایفا کرد. داور همچنین به عنوان «دریادار غیرنظامی» در امور دریایی ترکیه مشارکت داشت و پس از مرگش، نام او به یکی از ارکان بانک دریانوردی ترکیه اطلاق شد.
انسیو دو کایو، شوالیه فرانسوی از پیکاردی، نقشی کلیدی در جنگ صلیبی چهارم و تأسیس امپراتوری لاتین ایفا کرد. او به عنوان نایبالسلطنه قسطنطنیه خدمت کرد و با شاهدخت بیزانسی، اودوکیا لاسکارینا، ازدواج کرد. هویت او در اسناد تاریخی با پسرش که همنام او بود، گاهی در هم میآمیزد.
ژان اورو د بواستای (۱۵۱۷-۱۵۷۲) اشرافزاده و دیپلمات فرانسوی بود که بهعنوان سفیر فرانسه در قسطنطنیه و ونیز خدمت کرد. او نقش کلیدی در جلب حمایت نظامی امپراتوری عثمانی در جنگهای ایتالیا داشت. بواستای کتابدوست و گردآورنده نسخههای خطی و کتابهای نادر بود که پس از مرگش، مجموعهاش به کتابخانه ملی فرانسه راه یافت.
