عبارت مورد نظر خود را بنویسید
خیابان ریچارد واگنر، واقع در منطقه ماکسفورشتات مونیخ، به افتخار آهنگساز مشهور ریچارد واگنر نامگذاری شده است. این خیابان کوتاه که در ۱۸۹۷ ساخته شد، با معماری تاریخی و ساختمانهای محافظتشده، نمایی صورتگرایانه و منحصربهفرد را به نمایش میگذارد. از جمله ساکنان سابق آن میتوان به جوزف شولاین و فریتز گرلیش اشاره کرد.
نیکولاس تیلور و دیوید واگنر، قهرمانان مدافع، با پیروزی در فینال جام آزاد آمریکا ۲۰۰۹ عنوان قهرمانی دوبل کواد ویلچر را دوباره مال خود کردند. این مسابقات به دلیل تداخل با پارالمپیک ۲۰۰۸ برگزار نشده بود.
هکتور دوپیرون (۱۸۶۱-۱۹۱۱) تنور اپرای فرانسوی بود که با صدای قدرتمند و دراماتیک خود، بهویژه در آثار ریچارد واگنر و ژاکومو مایربر، درخشید. او از ۱۸۸۷ تا ۱۹۰۶ دوران پرکار اپرایی را در اروپا سپری کرد و در تالارهای معتبری مانند اپرای پاریس و کوونت گاردن لندن هنرنمایی کرد.
آرتور زایدل (۱۸۶۳-۱۹۲۸) نویسنده، روزنامهنگار و استاد کنسرواتوار لایپزیگ بود. او در مونیخ متولد شد و در رشتههای مختلف تحصیل کرد. زایدل به عنوان روزنامهنگار در نشریات معتبر فعالیت داشت و به عنوان کارشناس آثار واگنر شناخته شد. او از ۱۹۰۳ تا پایان عمرش نمایشنامهنویس تئاتر دربار دسا بود.
کارل برگمان، نوازنده ویولنسل و رهبر ارکستر برجسته آلمانی-آمریکایی بود که پس از فرار از انقلابهای ۱۸۴۸ اروپا، به آمریکا مهاجرت کرد. او رهبری ارکستر فیلارمونیک نیویورک را بر عهده گرفت و نخستین اجرای اپرای واگنر را در آمریکا به روی صحنه برد.
باتس واگنر، با نام اصلی آلبرت واگنر، بازیکن حرفهای بیسبال آمریکایی بود که در فصل ۱۸۹۸ برای دو تیم مختلف در لیگ برتر بیسبال آمریکا بازی کرد. او برادر بزرگتر هانس واگنر، ستاره مشهور بیسبال، بود. باتس در ۴ ژوئیه ۱۸۹۸ تنهاホーム ران حرفهای خود را زد و در ۵۷ سالگی در پیتسبرگ درگذشت.
نونهتاک ساول، واقع در رشته نونهتاکهای رامبو، در ۱۰ کیلومتری جنوب شرقی نونهتاک واگنر و در بخش غربی جریان یخی فاندیشن، در کوههای پنساکولا، سرزمین ادیت رونه، جنوبگان قرار دارد. این ویژگی جغرافیایی نخستین بار توسط سازمان زمینشناسی آمریکا (USGS) در سالهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۶ نقشهبرداری شد و به نام مل윈 ال. ساول، مکانیک ساختمانی ایستگاه پلاتو در زمستان ۱۹۶۷، نامگذاری گردید.
آندری مدودف، فرمانده سابق گروه واگنر، در ژانویه ۲۰۲۳ به نروژ پناه برد و نخستین عضو شناختهشده این گروه بود که از روسیه گریخت. او از اعدامهای داخلی واگنر پرده برداشت و از ترس کشته شدن مانند دیگر فراریان، به نروژ پناه جست. مدودف پیش از این در جنگ اوکراین حضور داشت و پس از فرار، توسط نروژ بازداشت و سپس آزاد شد.
درک ویلیامز، موسیقیدان اسکاتلندی-نیوزیلندی، آهنگساز، تنظیمکننده، رهبر ارکستر و تهیهکننده موسیقی است. او دکترای خود را از دانشگاه ادینبرو دریافت کرد و بهعنوان فعال حقوق مدنی شناخته میشود. ویلیامز از سال ۲۰۰۷ در دپارتمان موسیقی دانشگاه ادینبرو تدریس میکند و ریاست انجمن واگنر اسکاتلند را بر عهده دارد.
سمفونی شماره ۴ در ر مینور، اثر آنتونین دورژاک، در سال ۱۸۷۴ ساخته شد. این اثر تحت تأثیر واگنر و برامس است، اما ویژگیهای منحصربهفرد موسیقی دورژاک را نیز به نمایش میگذارد. نخستین اجرای آن در پراگ و به رهبری بدریخ اسمیتانا انجام شد.
دی. جی. واگنر، بازیکن بسکتبال کالج کنتاکی، از خانوادهای با پیشینه بسکتبالی قوی است. او به عنوان یکی از بهترین بازیکنان نسل خود شناخته میشود و در دوران دبیرستان افتخارات بسیاری کسب کرده است. واگنر با میانگین امتیاز بالا و عملکرد درخشان، به عنوان یک بازیکن پنج ستاره در کلاس ۲۰۲۳ انتخاب شد.
پاول هاگر (۱۵ نوامبر ۱۹۲۵ - ۱۲ آوریل ۱۹۸۳) کارگردان تئاتر و اپرای آلمانی بود که در زمینه موسیقی و تئاتر فعالیت داشت. او در خانوادهای هنری در رمسcheid متولد شد و تحت تأثیر والدینش، به موسیقی و تئاتر علاقهمند شد. هاگر پس از تحصیل در رشته مدیریت کسبوکار، دورههای کارآموزی خود را در کنار بزرگانی مانند ویلند واگنر و هربرت فون کارایان گذراند و به عنوان جوانترین مدیر هنری آلمان در هایدلبرگ فعالیت خود را آغاز کرد.
