عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مؤسسه علوم دندانپزشکی و تحقیقات پانینیا در سال ۲۰۰۳ در حیدرآباد تأسیس شد. این مرکز آموزشی دورههای کارشناسی و کارشناسی ارشد جراحی دندانپزشکی را ارائه میدهد و مورد تأیید رسمی وزارت بهداشت هند، شورای دندانپزشکی هند و دولت آندرا پرادش است.
شیخ عبدالله بن زاید آل نهیان، وزیر امور خارجه امارات و پسر زاید بن سلطان، از چهرههای کلیدی دیپلماسی منطقه است؛ از پیمان ابراهیم تا مواضع امارات درباره ایران، ترکیه، روسیه و اسرائیل.
برج صلح، اثری مشارکتی و نمادین علیه جنگ ویتنام بود که در ۱۹۶۶ توسط هنرمندانی چون ایروینگ پتلین و مارک دی سوورو در لسآنجلس ساخته شد. این برج با نمایش آثار صدها هنرمند، به نماد مقاومت تبدیل شد و چهل سال بعد، برای اعتراض به جنگ عراق در نیویورک بازآفرینی گردید.
عباس البیاتی، سیاستمدار ترکمن شیعه عراقی و عضو مجلس نمایندگان عراق است که از بنیانگذاران اتحاد اسلامی ترکمن عراق و یکی از اعضای کمیته تدوین قانون اساسی این کشور به شمار میرود.
رینو کووسکوسکی (۱۹۰۷-۱۹۶۵)، حقوقدان برجسته فنلاندی، عضو حزب agrarian و دو بار مسئولیت دولتی را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۵۸ به عنوان نخستوزیر فنلاند خدمت کرد و نقش مهمی در اصلاحات قوانین شهری فنلاند ایفا نمود.
ادواردو پازوئلو، ژنرال برزیلی، در سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ وزیر بهداشت برزیل بود. او پیش از این در ارتش و در مدیریت بحران پناهندگان ونزوئلایی نقش داشت و به دلیل عملکردش در دوران همهگیری کووید-۱۹ با حواشی زیادی روبرو شد.
جان ادموندز، اپیدمیولوژیست بریتانیایی و استاد گروه اپیدمیولوژی و سلامت جمعیت در مدرسه بهداشت و طب گرمسیری لندن است. این بیوگرافی تحصیلات، کار پژوهشی و افتخارات او را مرور میکند.
جیانفرانکو چیاورو (1929-2000)، سیاستمدار برجسته ایتالیایی و عضو حزب لیبرال ایتالیا، سابقه درخشانی در عرصه سیاست داشت. او از سال 1999 تا 2009 شهردار ترنی بود و پیش از آن نیز در سمتهای مختلفی از جمله عضو شورای شهرداری رم و وزیر امور منطقهای خدمت کرد.
رنه راشو، پزشک و پژوهشگر برجسته مالاریا، نقش مهمی در هدایت انستیتوی مالاریولوژی در ریودوژانیرو و همکاری با سازمان بهداشت پانآمریکن داشت. یاد او با نامگذاری مرکز تحقیقاتی به نامش زنده مانده است.
دیوید بلاویا، سرباز سابق ارتش آمریکا، مدال افتخار را برای شجاعت در نبرد فلوجه دریافت کرد. او اولین و تنها دریافتکننده زنده مدال افتخار برای جنگ عراق است. بلاویا پس از خدمت، به نویسندگی، فعالیت سیاسی و رسانهای روی آورد.
این مقاله مروری بر نظرسنجیهای افکار عمومی پیش از انتخابات فدرال کانادا در سال ۲۰۰۸ دارد؛ از ترجیح رأیدهندگان به احزاب تا ارزیابی آنها از نخستوزیر و رهبران سیاسی.
صندوق امداد ارمنستان (FAR) یک سازمان بشردوستانه آمریکایی است که پس از زلزله ۱۹۸۸ ارمنستان تأسیس شد. این سازمان با ارائه امدادهای کوتاهمدت و برنامههای بلندمدت، در حوزههای حمایت از کودکان، آموزش، بهداشت و توسعه اقتصادی فعالیت میکند.
گری وایت، مهندس عمران و کارآفرین اجتماعی، یکی از بنیانگذاران Water.org است. او با تمرکز بر دسترسی جهانی به آب آشامیدنی سالم و بهداشت، نقش مهمی در حل بحران آب در کشورهای در حال توسعه ایفا کرده است. وایت جوایز متعددی دریافت کرده و کتاب «ارزش آب» را با همکاری مت دیمون منتشر کرده است.
منصور العیسوی، سیاستمدار مصری و وزیر کشور سابق این کشور بود. او در سال ۲۰۱۱ به این سمت منصوب شد و سابقه خدمت در مناصب مختلف پلیس و استانداری را داشت. العیسوی به تلاشهایش در مبارزه با فساد شهرت داشت.
جولیانو اوربانی، متولد ۱۹۳۷، آکادمیسین و سیاستمدار برجسته ایتالیایی است. او از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ وزیر میراث فرهنگی بود و در توسعه ایدئولوژی حزب فورزا ایتالیا نقش کلیدی ایفا کرد.
پروژستین و استر پروژستوژن لوونورژسترل سیکلوبوتیلکاربوکسیلات برای استفاده تزریقی ضدبارداری بررسی شد اما هرگز به بازار نیامد. در دههٔ ۱۹۸۰ توسط برنامه ویژه سازمان بهداشت جهانی توسعه یافت و با HRP-002 و HRP-003 ارتباط دارد.
چهارمین کابینه هیوئز، چهاردهمین دولت استرالیا به رهبری نخستوزیر بیلی هیوئز بود که پس از استعفای او به دلیل شکست همهپرسی دوم سربازگیری تشکیل شد. هیوئز بلافاصله مجدداً به نخستوزیری منصوب شد و این کابینه تا سال ۱۹۲۰ فعالیت کرد.
ایوان فریتر، سیاستمدار کانادایی، متولد ۱۹۵۰، پس از ۲۰ سال پرستاری، وارد عرصه سیاست شد. او به عنوان نماینده محافظهکاران پیشرو در مجلس قانونگذاری آلبرتا، چندین دوره از حوزه انتخابیه کلگری-کراس انتخاب شد و در مناصب مهمی از جمله وزیر امور سالمندان و مدیر برنامهریزی شهری خدمت کرد. فریتر همچنین در طراحی پرچم کلگری نقش داشته است.
قانون اصلاح مقررات پارکها در سال ۱۹۲۶ دامنه اجرای قانون ۱۸۷۲ را محدودتر کرد، مرجع نظارتی را تغییر داد و اختیار وضع مقررات پارکها را به کمیسیونرها و وزیر مربوط منتقل ساخت.
محمد مهدی کُبّا (۱۹۰۰–۱۹۸۴) سیاستمدار عراقی، رئیس حزب استقلال عراق و عضو شورای حاکمیت پس از انقلاب ۱۴ ژوئیه بود؛ او نماینده شیعیان در ساختار سهنفره ریاستجمهوری عراق شد.
