عبارت مورد نظر خود را بنویسید
آکادمی رایگان نیوبرگ (NFA) دبیرستان دولتی است که از سال ۱۷۹۶ در شهر نیوبرگ، نیویورک، به آموزش دانشآموزان میپردازد. این مدرسه با تاریخچهای دو قرنه، شاهد تحولات بسیاری در سیستم آموزشی، معماری و جامعه بوده است.
مت متیوز، آکاردئوننواز برجسته جاز هلندی، مسیری الهامبخش را از لاهار جنگلزده تا صحنههای نیویورک طی کرد. او با هنرمندانی چون هربی من و کارمن مکری همکاری کرد و در نهایت به عنوان تهیهکننده و تنظیمکننده به وطن بازگشت.
هنری همیلتون، حقوقدان و سیاستمدار اهل نیویورک، از سال ۱۸۱۸ تا ۱۸۲۱ دادستان منطقهای شهرستان شوهاری و سپس از ۱۸۳۲ تا ۱۸۴۰ سرپرست این شهرستان بود. او همچنین مدتی کمیسیونر کانال ایالت نیویورک را بر عهده داشت و در قبرستان اولد استون فورت در شوهاری به خاک سپرده شد.
آلبوم زنده کارنگی هال اثر نوازنده فلوت هیوبرت لاوز، اجرای درخشان او در نیویورک (۱۹۷۳) را ثبت میکند. این اثر که با نمره ۴ از آلامیوزیک شناخته شده، اوج قدرت و شهرت لاوز را به نمایش میگذارد.
استیو دوانس از طراحی گرافیک خبری تا جایگاه معاونت سردبیری نیویورکتایمز پیش رفت و نقش مهمی در گسترش روایتگری تصویری، دادهنماها و چندرسانهایهای خبری ایفا کرد.
شینتارو هیگاشی، ورزشکار برجسته جودو و استاد جودوی دان ۶، در دسته وزنی ۱۰۰ کیلوگرم، در ایالات متحده فعالیت میکند. او مدرس ارشد مؤسسه کوکوشی بودو، عضو باشگاه ورزشی نیویورک و استاد کالج بروکلین است.
متیو جی. جیسن (۱۹۱۵-۲۰۰۶) وکیل و سیاستمدار آمریکایی بود. او در دوران جنگ جهانی دوم در اروپا خدمت کرد و پس از آن به فعالیت حقوقی در بوفالو پرداخت. جیسن در نهایت به دیوان عالی نیویورک و سپس دیوان تجدیدنظر ایالت نیویورک راه یافت و دوران حرفهای موفقی را سپری کرد.
لیس بلاک، بنای تجاری تاریخی ساراناک لیک در نیویورک، در سال ۱۹۰۲ ساخته شد و با بازسازیهای دهه ۱۹۱۰ نمای آجری، آپارتمانها و فروشگاههای ماندگار خود را به دست آورد.
دب املن، نویسنده طنز و سازنده جدول کلمات متقاطع، متولد 1962، با آثارش در نشریات معتبر ملی از جمله نیویورک تایمز شناخته شده است. او در تیم سازنده جدولهای "American Values Club" فعالیت دارد و ستوننویس "BUST Magazine" است. املن همچنین نویسنده دو کتاب طنز و راهنما است.
لیدی ام، برند نیویورکی دسرها و شیرینیهای لوکس، با کیک میل کپ شناخته میشود؛ کیک چندلایهای از کرپهای نازک و کرم سبک که از فروشگاههای نیویورک به برندی جهانی با بیش از ۵۰ بوتیک تبدیل شد.
حوزه انتخابیه شصت و ششم مجلس ایالتی نیویورک، یکی از ۱۵۰ حوزه این مجلس است که در جنوب غربی منهتن واقع شده و محلههایی چون گرینویچ ویلج، تریبکا، سوهو و نوho را در بر میگیرد. این حوزه از سال ۱۹۹۲ در اختیار دبورا گیلیک قرار دارد.
عبارت خط خیابان ۸۶ در نیویورک میتواند به چند مسیر حملونقل عمومی، از جمله اتوبوسهای M86 و B1 و خطی در بروکلین اشاره کند.
ماریان بوروس، نویسنده کتابهای آشپزی و ستوننویس سابق نیویورک تایمز، از پیشگامان روزنامهنگاری تحقیقی در حوزه غذا بود. او با شکستن داستان نان کمکالری حاوی خمیر چوب و تأسیس انجمن روزنامهنگاران غذا، استانداردهای جدیدی را در این حرفه تعریف کرد.
ماسیمو ویینلی، طراح ایتالیایی برجسته، با رویکرد مینیمالیستی و هندسی خود، دنیای طراحی را دگرگون کرد. او از طراحی بستهبندی و مبلمان تا علائم راهنمایی متروی نیویورک، اثری ماندگار از خود به جای گذاشت. شعار او "اگر بتوانی یک چیز را طراحی کنی، میتوانی همهچیز را طراحی کنی"، گواه نبوغ فراگیر اوست.
تیم فوتبال ویولتز دانشگاه نیویورک در فصل ۱۹۱۴ به عنوان تیمی مستقل، فصل موفقی را تحت هدایت توماس تی. ریلی سپری کرد و با ۵ برد و ۴ باخت، عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش گذاشت.
منطقه تاریخی آبادی مایدفیلد در شهرستان اتسگو، نیویورک، مجموعهای از خانههای تاریخی و یک فروشگاه چوبی به سبک احیای یونانی است که در سال ۱۹۸۵ ثبت ملی شد.
گروه اسکروبال، کوارتت زیرزمینی هیپهاپ نیویورکی بود که با آلبومهای Y2K و Loyalty در اواخر دهه ۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ شناخته شد. این گروه با همکاری اسطورههایی چون دیجی پریمیر و مارلی مارل آثاری ماندگار خلق کرد، اما مرگ دو عضو آن را برای همیشه از پای درآورد.
عمر داگلاس، واید رسیور سابق نیویورک جاینتز، از مدرسه ایزیدور نیومن تا انافال رسید. او در دانشگاه مینهسوتا درخشید، رکوردهای تاچداون ثبت کرد و با یک لحظه ماندگار برابر ایگلز شناخته میشود.
تالار موسیقی تریتاون، قدیمیترین تئاتر فعال در شهرستان وستچستر، با معماری شگفتانگیز سبک کوئین آن، از اواخر قرن نوزدهم تاکنون شاهد اجراهای بیشماری از بزرگان موسیقی و رویدادهای فرهنگی بوده است. این بنای تاریخی پس از سالها رکود، با مرمت و بازسازی، دوباره به قلب تپنده هنر منطقه تبدیل شده است.
دادگاه حسن نیت A. L. Alexander، برنامهای رادیویی محبوب در دهه ۱۹۳۰، اولین سریال دادگاهی مبتنی بر واقعیت بود. این برنامه با اسپانسرینگ قهوه Chase & Sanborn، به ارائه مشاوره حقوقی در مورد پروندههای واقعی میپرداخت اما به دلیل مخالفت انجمنهای حقوقی و دادگاه عالی نیویورک، عمر کوتاهی داشت.
