عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مکس کریولو، هنرمند و تصویرگر سیسیلی، زندگی خود را وقف هنر، آموزش و مبارزه با مافیا کرد. او بنیانگذار نخستین مدرسه کمیک سیسیل است و آثارش به قربانیان مافیا اختصاص دارد. ضربه و حمله ناشناس در سال ۲۰۰۳، مسیر زندگی او را تغییر داد.
ژورژ لِمن نقاش بلژیکی بود که از سال 1888 عضو Les XX شد. او به نئوامپرسیونیسم تعلق داشت و آثاری مانند The Beach at Heist، Aline Marechal و Vase of Flowers را خلق کرد. ایون سورریس از کارگاه او در Brussels بین سالهای 1892 تا 1894 درس آموخت.
کارلا کارلی مازوکاتو، هنرمند ایتالیایی قرن بیستم، با پالت رنگی جسورانه و سبک منحصربهفرد خود جنبش اکسپرسیونیسم مدرن را بازتعریف کرد. آثار پویا و جاودانه او که با شاهکارهای شاگال، مونه و ونگوگ مقایسه میشوند، در مجموعههای معتبر اروپا، آسیا و آمریکای شمالی جای گرفتهاند.
مارسلو تخادا، نقاش برجسته اکوادوری متولد ۱۹۵۲، از پیشگامان هنر مدرن در آمریکای لاتین است که با الهام از سبکهای کوبیسم و باوهاوس، آثاری ماندگار در زمینههای منظرهنگاری، کلاژ و انتزاع خلق کرده است.
وایلان نخیلاوی، ورزشکار پارالمپیک عراقی در رشتههای پرتاب است. او مدال برنز پرتاب نیزه در پارالمپیک ۲۰۱۲ لندن و مدال نقره همین رشته در پارالمپیک ۲۰۱۶ ریو را کسب کرد و در مسابقات قهرمانی جهان و بازیهای آسیایی نیز موفقیتهای بزرگی به دست آورد.
دکتر صالح مهدی مطلب الحسناوی، پزشک و سیاستمدار مستقل عراقی، از سال ۲۰۰۷ وزیر بهداشت این کشور بوده و پیش از آن در حوزه سلامت روان و مدیریت بهداشت کربلا فعالیت کرده است.
پل تئودور فان بروسل، نقاش هلندی قرن هجدهم، از بافت فرش به نقاشی گل و میوه رسید و با نگاه دقیق به طبیعت، از برجستهترین هنرمندان این ژانر زمان خود شد.
میم توما، نقاش آمریکایی زاده ۱۹۴۰، با الهام از الگوهای رشد در طبیعت، آثاری انتزاعی، ارگانیک و مجسمهوار خلق میکند. او در دانشگاههای معتبر آمریکا تحصیل کرد و آثارش در موزههایی چون هیرشهورن به نمایش درآمدهاند.
مارکو مارکتی، نقاش ایتالیایی زادهٔ فائنزا، از چهرههای رنسانس متأخر و منریسم بود. آثار او در کلیساها و موزههای ایتالیا، از جمله پالازو وکیو و پیناکوتکا فائنزا، جایگاهش را در تاریخ هنر تثبیت کردهاند.
الیزابت فان ریسلبرگه، مترجم برجسته بلژیکی و دختر نقاش نئوامپرسیونیست تئو فان ریسلبرگه بود. او که دوست صمیمی آندره ژید بود، زندگی پر فراز و نشیبی داشت؛ از رابطه عاشقانه با روپرت بروک تا داشتن فرزندی از ژید که تنها پس از مرگ همسرش به رسمیت شناخته شد.
تراد مور، هنرمند برجسته آمریکایی کامیکبوک است که با سبک پویا و خاص خود در آثار مارول، دیسی و ایمیج درخشیده است. از لاتر استرود تا شوالیه نقرهای، او خالق تصاویری ماندگار در دنیای کمیک است.
الکس ام. لوب، نقاش آمریکایی اهل میسیسیپی، از کسبوکار خانوادگی به دنیای هنر آمد و با رنگ روغن، اکریلیک و پاستل آثاری خودجوش و پرشور خلق کرد. او در موزههای هنری میسیسیپی نیز نقش فعالی داشت.
استاد محراب هایسترسباخ، نقاش آلمانی قرن پانزدهم و از چهرههای شاخص مکتب کلن بود. آثار او متأثر از سبک اشتفان لوخنر است و محرابهای کلیسای سنت کریستوفر و صومعه هایسترسباخ از مهمترین کارهای او به شمار میروند.
عامر العبیدی، نقاش برجسته عراقی متولد ۱۹۴۳ نجف، خالق آثاری است که بر فولکلور و سنتهای عراقی تأکید دارند. او پس از سالها مدیریت موزههای هنری و تجربه دردناک جنگ، اکنون در آمریکا زندگی میکند و با قلمموش رنج مردمش را روایت میکند.
دومِنیکو برِزولین (۱۸۱۳-۱۹۰۰)، نقاش و عکاس ایتالیایی، در پادوآ متولد شد. او پس از آموزش نقاشی تزئینی، به مناظر و نماهای معماری (ودوتِه) روی آورد. برِزولین که در نقاشی به موفقیت چندانی نرسید، به عکاسی در فضای باز، که در آن زمان نوپا بود، روی آورد و در آکادمی هنرهای زیبای ونیز به تدریس هنر منظرهنگاری پرداخت.
ژول بسون، نقاش فرانسوی، پس از سالها تحصیل در پاریس، در دوران کهولت سن به هندوچین مهاجرت کرد. او با دریافت جایزه ایندوچین و ریاست بر مدرسه هنرهای کاربردی، آثار ماندگاری از زندگی جنوب ویتنام و کامبوج خلق کرد و هنر عکاسی را نیز در میان دانشجویانش ترویج داد.
وِن بورِن (حدود ۱۵۰۲–۱۵۷۵)، نقاش برجسته مناظر چین در دوران سلسله مینگ، با سبک خاص خود و الهام از استادان کهن، آثاری ماندگار خلق کرد. او که برادرزاده نقاش مشهور، وِن جِنگمینگ، بود، در باغ ووفِنگ سوژو اقامت داشت و از چهرههای شاخص مکتب وو محسوب میشود.
نام اولگ واسیلیف میتواند به دو چهره روس اشاره داشته باشد: اسکیتباز نمایشی متولد ۱۹۵۹ و نقاش ۱۹۳۱ تا ۲۰۱۳؛ برای تشخیص دقیق، حوزه فعالیت فرد را مشخص کنید.
مصطفی محمود العمری، سیاستمدار برجسته عراقی و اهل موصل، در سال ۱۸۹۴ متولد شد. او در سال ۱۹۵۲ برای مدت کوتاهی نخستوزیر عراق بود و پیش از آن نیز مناصب مهمی از جمله وزیر کشور و وزیر دادگستری را بر عهده داشت. وی پس از انقلاب ۱۹۵۸ از صحنه سیاسی کنارهگیری کرد و در سال ۱۹۶۲ درگذشت.
«قداس بولسینا» اثر رافائل است که روایت معجزهٔ مسیح در بولسینا را از نگاه نقاشِ رنسانس به تصویر میکشد. این تابلو بخشی از سفارش اتاقهای واتیکان است و حضور چهرههای پاپی و خود نقاش را در ترکیبِ تاریخی-هنری به نمایش میگذارد.
