عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ویلیام سگار (حدود ۱۵۵۴–۱۶۳۳) نقاش پرتره و نشانشناس دربار الیزابت یکم بود که در دوره جیمز یکم به عنوان «گارتر شاهِ نشانها» منصوب شد. او علاوه بر نقاشی پرترههای درباریان، در کالج نشانشناسی نیز فعالیت داشت. سگار آثار ماندگاری همچون پرتره «ارمین» الیزابت یکم را خلق کرد و در مراسمهای مهم سلطنتی نقش داشت.
آنیلا چوکیر (۱۹۰۰-۱۹۴۴)، نقاش یهودی لهستانی، بهخاطر آثار گرافیکی و چوبتراشیهای رنگی سبکدار خود شهرت یافت. او در مدرسه هنرهای زیبای ورشو تحصیل کرد و مناظری از روستاهای لهستانی مانند کازیمیرز دولنی را به تصویر کشید. بخش عمدهای از آثارش در جنگ جهانی دوم نابود شد، اما باقیمانده آثارش بهدلیل کمیابی و جذابیت همچنان مورد توجه است.
سانکوا، نقاش چینی فعال در دوره دودمان چینگ (۱۸۳۰-۱۸۷۰)، از مشهورترین هنرمندان چینی در تولید آثار برای بازار اروپایی بود. او در خیابان چین در شهر کانتون (گوانگژو) ساکن بود و استودیوهای خود را در کانتون و ماکائو تأسیس کرد. سانکوا به خاطر نقاشیهای بزرگ روغنی از کشتیرانی و تجارت در این بنادر شناخته میشد.
ژان کارولوس (۱۸۱۴-۱۸۹۷)، نقاش بلژیکی متولد بروکسل، بیشتر عمر خود را در فرانسه گذراند. او به دلیل ترسیم صحنههای داخلی و شخصیتها با جزئیات دقیق و کیفیت شبیه جواهرات شهرت یافت. تحت حمایت فرانسوا-ژوزف ناوه، مدیر آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای بروکسل، کارولوس به نقاشی اشرافیان در فعالیتهای تفریحی قرن هجدهم پرداخت.
پلا، شهری کوچک در واحد منطقهای پلا در مقدونیه، یونان، بر روی تپهای واقع شده است. این شهر با جمعیتی حدود ۲۴۵۰ نفر، بر روی ویرانههای پلا باستان، پایتخت پادشاهی مقدونیه و زادگاه اسکندر کبیر، ساخته شده است. پلا در طول تاریخ نامهای مختلفی داشته و تحت حکومتهای گوناگون از جمله بیزانس و عثمانی قرار گرفته است.
ژورژ لِمن نقاش بلژیکی بود که از سال 1888 عضو Les XX شد. او به نئوامپرسیونیسم تعلق داشت و آثاری مانند The Beach at Heist، Aline Marechal و Vase of Flowers را خلق کرد. ایون سورریس از کارگاه او در Brussels بین سالهای 1892 تا 1894 درس آموخت.
لوری وارنر (۱۹۰۰-۱۹۸۳)، نقاش کانادایی و از پیشگامان مدرنیسم در کنار کتلین مان و برترام بروکر بود. او تحت تأثیر گروه هفت و آرتور لیسمیر، سبک خود را در نقاشی مناظر تزئینی و استفاده از رنگهای قوی شکل داد. وارنر در اروپا تحصیل کرد و پس از بازگشت به کانادا، به عنوان یکی از přispندگان نمایشگاه ۱۹۲۶ گروه هفت شناخته شد.
ایوان شیمان دوم، که به نام شیمان سوم نیز شناخته میشود، رهبر قیام تارنوو در سال ۱۵۹۸ بود. او مدعی نسب از خاندان سراتسیمیر، آخرین سلسله امپراتوری بلغارستان، بود. با وجود کنترل کوتاهمدت تارنوو، قیام توسط امپراتوری عثمانی سرکوب شد.
«وینسنت و من» فیلمی کانادایی-فرانسوی محصول ۱۹۹۰ است که داستان جو، دختر نقاش مستعدی را روایت میکند که آرزو دارد مانند ونسان ون گوگ نقاشی کند. او با یک دلال آثار هنری مرموز روبرو میشود که نقاشیهایش را میخرد و سپس ادعا میکند که این آثار متعلق به ون گوگ جوان است. جو برای اثبات حقانیت خود و یافتن دلال، سفری هیجانانگیز را آغاز میکند.
این مقاله به بررسی فهرستی از مدارس برجسته میسیونری میپردازد که در دوران امپراتوری عثمانی در ترکیه تأسیس شدهاند. این مدارس، که برخی تعطیل شده و برخی دیگر مدل آموزشی سکولار را دنبال میکنند، بخشی از تاریخ آموزشی این کشور محسوب میشوند.
موزه اُم قیس در استان اربد، اردن واقع شده و به نمایش و حفظ آثار باستانی سایت باستانشناسی اُم قیس اختصاص دارد. این موزه در عمارت سنتی عربی واقع در آکروپولیس شهر باستانی گادارا قرار دارد که در دوره عثمانی ساخته شده است.
جوزف هنری لوناس، مجسمهساز و نقاش آمریکایی، بخش عمدهای از فعالیت هنری خود را در برلین گذراند. او در طول جنگ جهانی دوم و جنگ کره خدمت کرد و پس از آن با بورسیه فولبرایت به آلمان رفت. آثار او، بهویژه مجسمههای عمومی، هنوز در برلین قابل مشاهده هستند.
کارلو اوربینا، نقاش ایتالیایی فعال در سده شانزدهم میلادی، آثاری برای تالار شهر و کلیساهای میلان، از جمله کلیسای سانتا ماریا دلا پاسیونه خلق کرد. نگاره غسل تعمید مسیح از آثار برجسته اوست که در گالری بررا نگهداری میشود.
مولی پارکین، متولد ۱۹۳۲ در ولز، یک نقاش، رماننویس و روزنامهنگار سرشناس است. او با فعالیت در مجله نووا، روزنامهها و تلویزیون در دهه ۱۹۶۰ به شهرت رسید. پارکین با ترکیب استعداد هنری و مد، استانداردهای جدیدی در دنیای مد ایجاد کرد و بعدها به عنوان نویسنده رمانهای جنجالی و برنامههای تلویزیونی شناخته شد.
لارس یاکوب فون روک (۱۷۷۸-۱۸۶۷) نقاش، معمار و مدیر موزه سوئدی بود. او که ابتدا به عنوان افسر نظامی فعالیت میکرد، پس از سفرهای هنری به کشورهای اروپایی، به هنر و معماری روی آورد. فون روک به عنوان مدیر موزه ملی سوئد، نقش مهمی در سازماندهی و طراحی مجموعههای هنری ایفا کرد و آثار معماری او همچنان در سوئد باقی مانده است.
الن والتون (۲۰ اکتبر ۱۸۹۱ - ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۸) نقاش بریتانیایی بود که آثارش در بخش مسابقه نقاشی المپیک تابستانی ۱۹۴۸ حضور داشت. او از چهرههای برجسته هنر قرن بیستم بریتانیا به شمار میرود.
ماتئو پیچونه، نقاش ایتالیایی سده هفدهم، بیشتر بهخاطر آثار مذهبیاش در رم شناخته میشود. او در آنکونا زاده شد و در آکادمی سان لوکا حضور داشت.
فائوستو آنتونیولی (۱۸۱۴-۱۸۸۲) نقاش ایتالیایی اهل برگامو بود که در آکادمی کارارا و آکادمی هنرهای زیبای ونیز آموزش دید. او به عنوان نقاش پرتره و منظر شهرت یافت و آثارش در نمایشگاههای معتبر به نمایش درآمد. پس از اسکان در اودینه، به تدریس پرداخت و آثارش مورد استقبال اشراف فریولی قرار گرفت.
زیگمونت وُگِل (۱۷۶۴–۱۸۲۶) نقاش، تصویرگر و مربی لهستانی بود که در سبک کلاسیک فعالیت میکرد. او با نام مستعار «پتاشِک» (به معنای پرنده) شناخته میشد که اشارهای به نام آلمانیاش (به معنای پرنده) و زندگی پرسفرش داشت. وُگِل تحت حمایت شاه استانیسواو آگوست دوم، به خلق آثار هنری از مناظر شهری ورشو و قلعههای تاریخی لهستان پرداخت و بعدها به عنوان استاد دانشگاه ورشو مشغول تدریس شد.
ایَن هُرنَک (۱۹۴۴-۲۰۰۲) نقاش، طراح و چاپگر آمریکایی بود که به عنوان یکی از بنیانگذاران جنبشهای هنری فتوواقعگرایی و فراواقعگرایی شناخته میشود. او نخستین هنرمندی بود که از تکنیک نوردهی چندگانه عکاسی در نقاشیهای منظر خود استفاده کرد و تصاویر اصلی آثارش را تا حاشیه قاب گسترش داد.
