عبارت مورد نظر خود را بنویسید
الکس ام. لوب، نقاش آمریکایی اهل میسیسیپی، از کسبوکار خانوادگی به دنیای هنر آمد و با رنگ روغن، اکریلیک و پاستل آثاری خودجوش و پرشور خلق کرد. او در موزههای هنری میسیسیپی نیز نقش فعالی داشت.
ریگنروت، روستایی در منطقه راینهونزروککرایس آلمان، بهعنوان یک مرکز تفریحی شناختهشده است. این روستا با پیشینهای قرونوسطایی، معماری باروک و طبیعت سرسبز، ترکیبی از تاریخ و آرامش را ارائه میدهد. با جمعیتی کوچک و شورای روستایی فعال، ریگنروت نمادی از زندگی روستایی اصیل آلمانی است.
جووانی باتیستا کرمونینی (حدود ۱۵۵۰-۱۶۱۰) نقاش ایتالیایی دوره رنسانس بود که بیشتر در بولونیا فعالیت میکرد. او در سنتو متولد شد و تحت تأثیر پدرش، ماتئو کرمونینی، که خود نقاش بود، به هنر روی آورد. کرمونینی در تزیینات فرسکو خانهها تخصص داشت و از کمک پسرعمویش، بارتولومئو رامنگی، بهره میبرد. از شاگردان برجسته او میتوان به اودواردو فیاتتی اشاره کرد.
رامون پیکسو، نقاش امپرسیونیست کاتالان، نه تنها دوست صمیمی پابلو پیکاسو بلکه مربی اولیه سالوادور دالی در کودکی بود. او با تأسیس رستوران «لا مایزون روز» در پاریس و علاقهمندیاش به کتاب، زندگی پرباری داشت؛ مرگ ناگهانیاش چنان پیکاسو را متأثر کرد که تصویرش را در تابلوی سه رقصنده جاودانه کرد.
جیووانی میگلیارا (۱۷۸۵-۱۸۳۷)، نقاش ایتالیایی اهل آلِساندِریا، در آغاز قرن نوزدهم به خلق مناظر شهری و نقاشیهای تاریخی پرداخت. او که شاگرد مجسمهساز جوزپه ماریا بونتزانیگو بود، در آکادمی بررا تحصیل کرد و با سبک رمانتیک و تمرکز بر موضوعات تاریخی، به محبوبیت میان اشراف میلان دست یافت.
مایکل کیتسون (۱۹۲۶-۱۹۹۸)، مورخ هنر بریتانیایی، به عنوان مرجع بینالمللی در آثار کلود لورن شناخته میشد. او در مؤسسه کورتولد و مرکز مطالعات هنر بریتانیا فعالیت داشت و نمایشگاههای مهمی را برگزار کرد. کیتسون با تألیف کتابهایی در زمینه تاریخ هنر، به ویژه باروک و نقاشان کلاسیک، میراثی ارزشمند بر جای گذاشت.
جورجو منگانلی (۱۹۲۲-۱۹۹۰)، نویسنده، روزنامهنگار و منتقد ادبی ایتالیایی، از پیشگامان جنبش آوانگارد ادبی در دهه ۱۹۶۰ بود. او با ترجمه آثار نویسندگانی مانند ادگار آلن پو و تی.اس. الیوت به ایتالیایی و نگارش آثاری مانند «هیلاروتراژدی» و «سنتوریا»، سبک باروک و اکسپرسیونیستی خود را تثبیت کرد. منگانلی برنده جایزه ویارجو برای رمان «سنتوریا» شد و آثارش همچنان مورد توجه منتقدان قرار دارد.
تیتو لسی (۱۸۵۸-۱۹۱۷) نقاش ایتالیایی بود که بهواسطه آثار تاریخیاش شهرت یافت. او در فلورانس متولد شد و در آکادمی هنرهای زیبای این شهر زیر نظر استادانی همچون انریکو پولاسترینی و آنتونیو چیزری آموزش دید. لسی بهخاطر دقت و اعتبار آثار تاریخیاش مورد توجه قرار گرفت و جوایز متعددی کسب کرد.
استودیو فستی، مرکز هنری و تولیدکننده نمایشهای بزرگ و نصبهای عظیم ایتالیایی است که در سال ۱۹۸۲ پایهگذاری شد. این مجموعه با الهام از باروک ایتالیایی و جشنوارههای سنتی، آثار هنری بینظیری در حوزه نمایشهای فضای باز، معماری نور و کنسرتهای آتشبازی با ارکستر زنده خلق میکند.
آیاسمو (Eaismo) جنبش هنری پیشرو قرن بیستم در ایتالیاست که در ۱۹۴۸ توسط نقاش ولتولینو فونتانی پایهگذاری شد. این جریان با نگاهی بدبینانه به وعدههای انقلابی انرژی اتمی، تاریک و روشن عصر اتم را در هنر بازتاب داد.
پر کروگ (۱۸۸۹-۱۹۶۵)، هنرمند نروژی، بهخاطر دیوارنگارههای اتاق شورای امنیت سازمان ملل در نیویورک مشهور است. او فرزند دو نقاش سرشناس بود و در پاریس پرورش یافت. کروگ در زمینههای متنوعی از طراحی تا مجسمهسازی فعالیت کرد و آثارش در ساختمانهای عمومی نروژ و گالریهای معتبر جهان دیده میشود.
دومِنیکو برِزولین (۱۸۱۳-۱۹۰۰)، نقاش و عکاس ایتالیایی، در پادوآ متولد شد. او پس از آموزش نقاشی تزئینی، به مناظر و نماهای معماری (ودوتِه) روی آورد. برِزولین که در نقاشی به موفقیت چندانی نرسید، به عکاسی در فضای باز، که در آن زمان نوپا بود، روی آورد و در آکادمی هنرهای زیبای ونیز به تدریس هنر منظرهنگاری پرداخت.
رابرت دانکن دریس (۱۹۳۹-۲۰۱۵) آهنگساز، نوازنده سازهای زهی و موسیقیشناس انگلیسی بود که به خاطر علایق گستردهاش در موسیقی معاصر، باروک، موسیقی کهن و موسیقی هند شناخته شده است. او سابقه تدریس در دانشگاههای معتبر و اجرای آثار برجسته را در کارنامه خود داشت.
وان در خاخ (Van der Gaag) نام خانوادگی هلندی است که در میان مشاهیر متعددی از جمله درمانگران گفتار، هنرمندان مجسمهساز و نقاش، و بازیکنان و مربیان فوتبال دیده میشود. این مقاله به معرفی برخی از برجستهترین افراد با این نام خانوادگی میپردازد.
کلیسای قلب مقدس عیسی، دومین کلیسای بزرگ زاگرب، کرواسی، با معماری نئو-باروک، توسط یسوعیان اداره میشود. این بنا در سال ۱۹۰۲ تکمیل و در سال ۱۹۴۱ به مقام بازیلیکا ارتقا یافت، اما در زلزله ۲۰۲۰ آسیب دید.
گوستاو لئونارد دو یونگ، نقاش برجسته بلژیکی قرن نوزدهم، به دلیل خلق پرترههای خیرهکننده از زنان اشرافی و صحنههای مجلل زندگی بورژوازی در پاریس به شهرت رسید. او که ابتدا با سبک رئالیسم آغاز کرد، بعدها به یکی از پیشگامان تصویرسازی مد و سبک زندگی لوکس در دوران خود تبدیل شد.
«وینسنت و من» فیلمی کانادایی-فرانسوی محصول ۱۹۹۰ است که داستان جو، دختر نقاش مستعدی را روایت میکند که آرزو دارد مانند ونسان ون گوگ نقاشی کند. او با یک دلال آثار هنری مرموز روبرو میشود که نقاشیهایش را میخرد و سپس ادعا میکند که این آثار متعلق به ون گوگ جوان است. جو برای اثبات حقانیت خود و یافتن دلال، سفری هیجانانگیز را آغاز میکند.
پاول نشله (۱۹۳۷-۲۰۰۳) نقاش، تصویرگر، گرافیست و عکاس چکی بود که به عنوان یکی از چهرههای برجسته جنبش هنری دهه ۱۹۶۰ و آوانگارد غیرمطابق چکسلواکی شناخته میشود. آثار او که شامل نقاشی، طراحی، چاپ و عکاسی میشود، جوایز متعددی را برای او به ارمغان آورد. نشله با وجود محدودیتهای سیاسی دوران کمونیسم، به خلق آثار خلاقانه و تأثیرگذار ادامه داد.
تابلوی «شمارش جمعیت در بیتلحم» اثری نفیس از پیتر بروگل پدر، نقاش رنسانس فلاندری، است که در سال ۱۵۶۶ میلادی خلق شده است. این نقاشی روغنی بر روی تخته، با ابعاد ۱۱۵۵ × ۱۶۴۵ میلیمتر، یکی از نخستین آثار هنری غربی است که چشماندازی زمستانی را به تصویر میکشد. این اثر هماکنون در موزههای سلطنتی هنرهای زیبا در بروکسل بلژیک نگهداری و نمایش داده میشود.
آیسکی میتواند به اشتراک میز در رستورانهای شلوغ ژاپن، نقاش دوره ادو به نام سو آیسکی، قطعهای از آلبوم میوکی ناکاجیما، یا قسمتی از مجموعه انیمه کوئینز بلید اشاره داشته باشد. این واژه در زمینههای مختلف فرهنگی و هنری ژاپن کاربرد دارد.
