عبارت مورد نظر خود را بنویسید
استفان تانهای، اسکیباز فریاستایل ایتالیایی، در قهرمانیهای جهان ۲۰۱۳، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ و المپیک زمستانی ۲۰۱۸ حضور داشت.
آفریقای شمالیتبارها در آمریکا گروهی از شهروندان با ریشههای الجزایری، مصری، لیبیایی، مراکشی و تونسی هستند. حضور آنها به قرن شانزدهم و دوران استعمار اسپانیا بازمیگردد؛ اما مهاجرت گسترده آنها از دهه ۱۹۶۰ آغاز شد. امروزه بیش از ۸۰۰ هزار نفر از این جمعیت در ایالتهای کالیفرنیا، نیویورک و نیوجرسی ساکن هستند.
بتی زانولی فابیلا، پیانیست مکزیکی ایتالیاییتبار، علاوه بر اجرا، در آموزش، تاریخ موسیقی و حقوق مالکیت فکری نیز فعالیت کرده است. او از چهرههای چندوجهی موسیقی و فرهنگ در مکزیک است.
بانکو دی سان جورجیو، بانکی ایتالیایی که از ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۲ فعالیت داشت، نام خود را از بانک تاریخی سن جورجیو وام گرفته بود. این بانک در طول فعالیتش شاهد ادغامهای متعددی بود و در نهایت در سال ۲۰۱۲ به زیرمجموعه بانک یوبی (UBI Banca) پیوست.
خاندان دی برانکاس، از نوادگان خاندان ایتالیایی برانکاکو، از دیرباز جایگاههای مهمی در تاریخ فرانسه داشتهاند. این مقاله به معرفی اعضای برجسته و نقش آنها در دوران مختلف میپردازد.
آلبرتو مالاسپینا (۱۸۵۳-۱۹۰۳)، نقاش برجسته ایتالیایی، به خاطر تصویرسازیهای بینظیر از مناظر طبیعی و دریاها شناخته شده است. او که در پیزا متولد شد و در میلان درگذشت، آثار متعددی در نمایشگاههای مهم پاریس، مونیخ، رم و وین به نمایش گذاشت و جوایز متعددی کسب کرد. مالاسپینا همچنین در تصویرسازی مجلات و همچنین به عنوان عضو افتخاری انجمنهای هنری و استاد دانشگاه فعالیت داشت.
پائولو بنّی (1553–1625) فیلسوف، انسانگرا و الهیدان ایتالیایی بود که در رم و پادووا به تدریس و تألیف میپرداخت. با وجود منازعات فکری و برخورد با مرجعیت، او نویسندهای پُرکار در حوزههای فلسفه، الهیات و ادبیات بود.
الساندرو بازانا، دوچرخهسوار حرفهای سابق ایتالیایی است که در سال ۱۹۸۴ در آلتسانو لومباردو متولد شد. او در دوران فعالیت خود افتخارات متعددی در رقابتهای اروپایی و بینالمللی به دست آورد و به ویژه در ردهبندیهای امتیازی و سرعت درخشید.
فرانچسکو اسولتو، مهندس برق ایتالیایی و چهره دانشگاه پاویا، بهدلیل کارهایش در تحلیل و طراحی مدارها و سامانههای فرکانس رادیویی در سال ۲۰۱۳ به عضویت فلو IEEE درآمد و در سال ۲۰۱۹ ریاست دانشگاه پاویا را بر عهده گرفت.
از سفر پارسیان هند برای احیای آیین زرتشتی تا مهاجرت پزشکان و مهندسان هندی در دهههای اخیر؛ نگاهی کوتاه به حضور تاریخی و امروزی جامعه هندی در ایران.
شارلوت، زیردریایی سرنشیندار بریتانیایی جنگ جهانی دوم، الهام گرفته از عملیات کماندوهای ایتالیایی، برای حملات مخفیانه به کشتیهای دشمن طراحی شد. با وجود چالشها، در عملیاتهای متعددی موفق به غرق کردن و آسیب رساندن به شناورهای دشمن شد.
بیانکو بیانکی، دوچرخهسوار ایتالیایی، در المپیک تابستانی ۱۹۳۶ با تیم ایتالیا در تعقیب تیمی مردان مدال نقره گرفت؛ نامی ماندگار در تاریخ دوچرخهسواری المپیکی ایتالیا.
مروری بر زندگی ورزشی جانلوکا تورکتا، وینگر و مهاجم ایتالیایی که در باشگاههایی مانند چزنا، پارما، فوجا و کازرتانا بازی کرده است.
شهرستان خوود، یکی از نواحی استان خوود در غرب مغولستان است که با اکثریت جمعیت قزاق (حدود ۹۶ درصد) شناخته میشود. این منطقه در دهه نود میلادی شاهد مهاجرت گسترده قزاقها به قزاقستان بود، اما اکنون تنوع قومی خود را حفظ کرده است.
«وقتی سرکوب شدیم» (When We Were Repressed) فیلم کمدی ایتالیایی محصول سال ۱۹۹۲ به کارگردانی پینو کوارتولو است که اولین تجربه کارگردانی او محسوب میشود. این فیلم به موضوعات اجتماعی و روابط انسانی در بستر کمدی میپردازد.
جان پِلی (۱۸۷۱-۱۹۰۷)، نویسنده و سردبیر ییدیشزبان متولد روسیه، زندگی پرفراز و نشیبی داشت. او پس از تحصیلات سنتی و سکولار، به آمریکا مهاجرت کرد و در روزنامههای ییدیشزبان نیویورک و فیلادلفیا فعال شد. پِلی به خاطر سبک نگارش خاص و گاهی جنجالیاش شناخته میشود.
جان هنری هادسون، کشیش آنگلیکان بریتانیایی، پس از تحصیل در آکسفورد، در سال 1938 به مقام کشیشی رسید. او در دوران جنگ جهانی دوم به عنوان کشیش نیروی دریایی خدمت کرد و پس از آن به آفریقای جنوبی مهاجرت کرد و به عنوان اسقف گراهامستاون فعالیت نمود.
آندرهآ نوتزاری، تنور ایتالیایی سده نوزدهم، با نقشهای اصلیای که روسینی برای او نوشت و اجرای درخشان آنها در ناپل، به یکی از چهرههای برجسته اپرای ایتالیا تبدیل شد.
آ.اس.دی. فرانکاویلا، باشگاهی ریشهدار از منطقه آبروتزو ایتالیا، با تاریخچهای غنی از سال ۱۹۲۷ تاکنون، در سری دی ایتالیا حضور دارد. این تیم در دهههای ۸۰ میلادی در سری سی۱ درخشید و قهرمان جام آنگلو-ایتالیایی شد.
پیترو آنتونیو سولاری، معمار و مجسمهساز ایتالیایی قرن پانزدهم، پس از کسب تجربه در ساخت کلیسای جامع میلان، به دعوت ایوان سوم به روسیه رفت و ساخت دیوارها و برجهای کرملین مسکو را بر عهده گرفت. او با بهرهگیری از تکنیکهای مستحکمسازی شمال ایتالیا، چهره کرملین را برای همیشه تغییر داد.
