عبارت مورد نظر خود را بنویسید
راهآهن شلبی، شرکت راهآهنی در قرن نوزدهم در ایالت کنتاکی آمریکا بود که از ۱۸۵۱ تا ۱۹۰۲ فعالیت داشت. این شرکت نقش مهمی در موفقیت اقتصادی شهر شلبیویل پس از جنگ داخلی آمریکا ایفا کرد، بهویژه پس از اتصال به خط اصلی راهآهن لوئیزویل، سینسیناتی و لکسینگتون در ۱۸۷۰.
ایستگاه راهآهن بیلبروک، واقع در روستای بیلبروک در استافوردشر انگلستان، از سال ۱۹۳۴ فعال است. این ایستگاه که ابتدا با نام «بیرچز و بیلبروک هالت» شناخته میشد، در سال ۱۹۷۴ به نام فعلی تغییر یافت. خدمات قطار بهصورت یک ساعت یکبار در هر جهت بین بیرمنگام و شروسبری ارائه میشود.
اولترا، جامعهای ثبتنشده در شهرستان تولار کالیفرنیا، که زمانی گذرگاه راهآهن آتچیسون، توپهکا و سانتافه بود. این خط راهآهن در سال ۱۹۹۲ به تولار ولی ریلی فروخته و در سال ۲۰۰۹ تعطیل شد.
فوردر، روستایی در نزدیکی سالتَش در کورنوال انگلستان است. پل هوایی فوردر که زمانی در مسیر راهآهن قرار داشت، پس از تغییر مسیر خط آهن در سال ۱۹۰۸ تخریب شد.
ایستگاه راهآهن توکاموال در استرالیا، یک ایستگاه تاریخی و تعطیلشده است که روزگاری نقطه اتصال دو خط آهن با اندازه ریل متفاوت بود. این ایستگاه که شاهد رقابتهای ایالتی بوده، اکنون به موزه کوچکی تبدیل شده و تنها مسیر جنوبی آن همچنان فعال است.
رویس سیتی، شهری رو به رشد در شمالشرق تگزاس، از یک ایستگاه راهآهن کوچک در ۱۸۸۵ به جامعهای مسکونی نزدیک دالاس و گرینویل تبدیل شده است.
در ۱۳ اوت ۲۰۱۴، قطار مسافربری راهآهن رِتین در مسیر راهآهن آلبولا در نزدیکی تیفِنکاستل سوئیس، بر اثر رانش زمین دچار حادثه شد و از ریل خارج گشت. این حادثه منجر به مصدومیت ۱۰ نفر و فوت ۱ نفر شد.
ایستگاه راهآهن جیلاهی، واقع در خط لکهنو-گوراخپور، بخشی از منطقه راهآهن شمال شرقی (NER) لکهنو است. این ایستگاه در کنار بزرگراه ایالتی ۹، در روستای مورا دیه، جیلاهی، شهرستان گوندا در ایالت اوتار پرادش هند قرار دارد.
اشلند، شهری در شمال شرقی کنتاکی، پیش از استعمار اروپایی، زیستگاه اقوام بومی آمریکایی بود. با کشف ذخایر آهن در ۱۸۰۰ میلادی، این منطقه به قطب صنعتی تبدیل شد. در قرن ۲۱، رشد شهر به مناطق اطراف کشیده شد و اقتصاد صنعتی جای خود را به بخش خدمات داد. اشلند با رسواییهای جنسی در ۲۰۰۶ و تاریخچه صنعتی غنی، ترکیبی از گذشته و حال را به نمایش میگذارد.
تورنمنت حرفهای گلف کرودن بی از ۱۸۹۹ تا ۱۹۱۴ به صورت نامنظم در کرودن بی اسکاتلند برگزار میشد. این رویداد توسط شرکت راهآهن شمال اسکاتلند برای تبلیغ هتل و زمین گلف جدید برگزار شد. مسابقات شامل مرحله مقدماتی ۳۶ حفرهای و سپس مرحله حذفی بود. در هر چهار دوره، برنده مرحله مقدماتی، قهرمان تورنمنت شد.
مانکلند نامی مشترک برای چند منطقه مسکونی در کشورهای مختلف است؛ از روستایی در انگلستان و محلهای در مونترآل تا منطقهای در استرالیا و راهآهنهای تاریخی اسکاتلند.
ایستگاه راهآهن منور رود در مرزیساید، بین هویلیک و میلز، بخشی از خط ویرال و شبکه مرزیریل است؛ ایستگاهی کوچک با خدمات منظم به لیورپول و وست کربی.
هیئت معدن و صنعت یک نهاد اجرایی روسیه در دوره پتر اول بود که در 1717 ایجاد و در 1722 به دو هیئت مستقل تقسیم شد. این هیئت در مدیریت صنایع و معادن روسیه نقش مهمی ایفا میکرد.
ایستگاه راهآهن جان محمد والا در روستای جان محمد والا، واقع در شهرستان خانوال استان پنجاب پاکستان قرار دارد. این ایستگاه بخشی از شبکه راهآهن پاکستان است و به خطوط ریلی خانوال-وزیرآباد متصل است.
خط آهن بائوتائو-شیآن یکی از خطوط ریلی مهم در چین است که در دو مرحله افتتاح شد. بخش اول از بائوتائو تا اوردوس در دسامبر ۲۰۰۹ و بخش باقیمانده تا شیآن در دسامبر ۲۰۱۰ به بهرهبرداری رسید.
ایستگاه راهآهن کیپن از سال ۱۸۵۶ تا ۱۹۳۴ به روستای کیپن در استرلینگ اسکاتلند خدماترسانی میکرد. این ایستگاه بخشی از خط آهن فورث و کلاید جانکشن بود و با وجود نامش، حدود یک مایل در شمال شرقی روستای کیپن قرار داشت.
ایستگاه راهآهن پودرهال از ۱۸۹۵ تا ۱۹۱۷ در منطقه پودرهال ادینبرو فعال بود؛ ایستگاهی کوچک از خط ادینبرو، لیت و گرنتن که عمری کوتاه داشت.
پل راهآهن سولت سنت ماری، بنا شده در سال ۱۸۸۷، برای تسهیل عبور قطارها بر رودخانه سنت ماری و مرز بین دو شهر سولت سنت ماری در میشیگان و انتاریو ساخته شد. این پل که دارای ۹ دهانه قوسی شکل است، به موازات پل بینالمللی سولت سنت ماری قرار دارد و تنها یک خط ریل را حمل میکند.
ایستگاه دوبوک، واقع در ایالت آیووا، ابتدا به خط آهن مرکزی ایلینوی خدماترسانی میکرد. با وجود برنامهریزی برای ایجاد ایستگاه مشترک در ۱۹۱۷، هر خط آهن به استفاده از ایستگاههای جداگانه ادامه داد. این ایستگاه میزبان قطارهای هاوکی، آیوان و لند او کورن بود. خدمات مسافری در ۱۹۷۱ متوقف شد، اما در ۱۹۷۴ با نام بلک هاک از سر گرفته شد و نهایتاً در ۱۹۸۱ به طور کامل پایان یافت.
مونته کمدو مرکز شهرستان کاپو در استان سانتیاگو دل استرو آرژانتین است. این شهر با راهآهن و کانال آبیاری کانال دیوس شکل گرفته و اقتصاد آن مبتنی بر جنگلکاری کبروچو و دامداری است. تاریخچه آن ریشه در نام کچوا «ساچا روپاخ» (کوه سوخته) و مهاجرتهای اولیه دارد.
