عبارت مورد نظر خود را بنویسید
موستیکا، روستایی کوچک در شهرستان آلیتوس لیتوانی، با جمعیتی ۳۶ نفره، به عنوان جنوبیترین سکونتگاه لیتوانی شناخته میشود. این روستا در دل جنگل دایناوا و در مجاورت باتلاق چپکلیای قرار دارد و به دلیل معماری چوبی سنتی و طبیعت بکرش مشهور است.
خانه کشیش جان اوراک، واقع در ۶۴ خیابان وینچستر در بروکلاین ماساچوست، بنایی تاریخی است که در سال ۱۸۷۱ ساخته شد. این خانه چوبی دوطبقه با سقف مانسارد بلند و نماي چوبی، دارای نماي جلویی دو قسمتی با یک پنجره چندضلعی در سمت چپ و ورودی در سمت راست است. این بنا در سال ۱۹۸۵ در فهرست آثار ملی آمریکا ثبت شد.
کلیسای سنت جوزف و مریم، معروف به کلیسای چوبی سویر، در سال ۱۸۸۴ توسط پاریشینهای اوجیبوه در سویر، مینهسوتا، ساخته شد. این کلیسا یکی از قدیمیترین کلیساهای کاتولیک در میان مردم اوجیبوه و یکی از کهنترین کلیساهای شمال مینهسوتا است که از آتشسوزی بزرگ ۱۹۱۸ کلوته جان سالم به در برده است.
ژائوشینگ، شهری در شهرستان لیپینگ استان گوئیژو چین، با ۱۱ روستا و جمعیتی بالغ بر ۴۰۰۰ نفر، بزرگترین روستای قوم دونگ در چین است. این منطقه با معماری چوبی سنتی، پلهای باد و باران و پنج برج طبل مشهور، از ابتدای قرن ۲۱ به مقصدی گردشگری تبدیل شده و رونق اقتصادی را به ارمغان آورده است.
کلیسای سان نیکولا در اوتانا، ساردینیا، کلیسایی تاریخی با معماری رومانسک است که از سال ۱۱۶۰ میلادی پابرجاست و آثار ارزشمندی چون صلیب چوبی سده شانزدهم و محراب اوتانا را در خود جای داده است.
خانهی مکمیکن، نمونهای برجسته از معماری احیای استعماری هلندی و سبک کرفتسمن، در سال ۱۹۰۹ در ویسکانسین ساخته شد. این بنا با سقف کنگرهای خاص هلندی و تزئینات چوبی کرفتسمن، روایتی از تاریخ و هنر معماری را به نمایش میگذارد.
ورانیتس، روستایی در حومه بلگراد، صربستان، در شهرداری بارایوو واقع شده است. این روستا با تاریخ غنی، کلیسای چوبی قرن نوزدهمی و یافتههای باستانشناسی ۵۰۰۰ ساله، به عنوان دومین سکونتگاه پرجمعیت منطقه شناخته میشود. نزدیکی به بزرگراه ایبار، رشد و توسعه آن را در دهههای اخیر تسریع کرده است.
ویتس ریور، روستایی کوچک و دلنشین در شهر تاپشام ورمونت است که به واسطه رودخانهای همنام، شهرت یافته است. این مکان با کلیسای تاریخی، خانههای چوبی و مناظر بینظیر پاییزی، به یکی از نمادینترین مقاصد عکاسی و چاپ روی کارتپستال و تقویم تبدیل شده است.
ساختمان چوبی تالار غذاخوری و خانه کمپ جادهسازی میلنر پاس در سال ۱۹۲۶ برای پشتیبانی از کارگران ساخت جاده ترایل ریج در پارک ملی راکی مانتین ساخته شد و از نخستین نمونههای سبک روستیک سازمان پارکهای ملی آمریکا است.
بوفورتیا براکتئوزا گیاهی از خانواده میرتاسه است که به طور بومی در جنوب غربی استرالیای غربی میروید. این درختچه با گلهای سرخ تا عنابی و میوههای چوبیاش شناخته میشود و در خاکهای شنی و مناطق مختلف زیستی این منطقه رشد میکند.
تتراتوما ترونکوروم گونهای سوسک قارچخوار از خانواده تتراتومیدائه است که در آمریکای شمالی زندگی میکند. این حشره بهدلیل ارتباطش با قارچهای چوبی، نقش مهمی در اکوسیستم جنگلها ایفا میکند.
معبد یگانگ لهاخانگ در قرن شانزدهم میلادی توسط سانگداگ، پسر پادما لینگپا ساخته شد. این معبد در حومه شهر مونگار قرار دارد و به خاطر گنجینههای مذهبی، ماسکها، سلاحهای باستانی و بلوکهای چوبی چاپ خود در سراسر بوتان شهرت دارد.
خانه چوبی رید، معروف به کلبه مِیسی و خانه پراتر، بنایی تاریخی در پارک ملی رودخانههای اوزارک در نزدیکی امیننس، شهرستان شانون، میسوری است. این خانه در سال ۱۸۵۷ ساخته شد و دو بخش الحاقی در حدود سالهای ۱۸۸۵ و ۱۹۱۰ به آن افزوده شد. این سازه یکطبقه از چوب کاج اوزارک با پوشش تختهای عمودی و پایه سنگی ساخته شده است.
تنه درخت، به عنوان محور اصلی چوبی، نقش کلیدی در شناسایی درختان و تولید چوب دارد. ساختار آن از پنج لایه تشکیل شده است: پوست خارجی، پوست داخلی (آبکش)، کامبیوم، چوب تازه (چوب زنده) و چوب مرکزی (چوب مرده). هر لایه وظیفهای خاص مانند انتقال مواد غذایی، رشد و محافظت از درخت را بر عهده دارد.
لیزه دگوزه (۱۹۰۸-۱۹۹۲) مجسمهساز لاتویایی بود که بهخاطر کندهکاریهای چوبی طنزآمیز و مینیاتوری خود شهرت یافت. او عنوان افتخاری «کارمند شایسته فرهنگ جمهوری سوسیالیستی شوروی لاتویا» را دریافت کرد. آثار او شامل تصاویر صمیمی از روستاییان، ترکیبهای ژانری و آثار حیوانمحور است که استعداد او را در روانشناسی هنری نشان میدهد.
کانتراسکارپ بخش خارجی خندق یا سنگر در استحکامات نظامی است که مهاجمان باید از آن عبور کنند. این بخش گاهی با سنگ پوشانده یا با حصار چوبی تقویت میشود. گالریهای کانتراسکارپ تونلهایی هستند که برای شلیک به مهاجمان در خندق ساخته میشوند.
کلیسای یوستدال، واقع در روستای یوستدال در شهرداری لستر، نروژ، یک کلیسای چوبی تاریخی است که حدود سال ۱۶۶۰ میلادی ساخته شده است. این کلیسا با گنجایش حدود ۱۲۰ نفر، یادگاری از معماری مذهبی نروژ در قرن هفدهم به شمار میرود. تاریخچه آن به قرن سیزدهم بازمیگردد و پس از ویرانیهای طاعون سیاه و بازسازیهای متعدد، امروزه به عنوان نمادی فرهنگی و مذهبی باقی مانده است.
بینگارا، نخستین کشتی بخار کلاس خود، در سال ۱۹۰۵ توسط شرکت کشتیرانی بندر جکسون و منلی به آب انداخته شد. این کشتی دو سر با بدنه فولادی و سازه چوبی، با وجود چالشهای طراحی، به نمادی از ناوبری در بندر سیدنی تبدیل شد. پس از ۲۴ سال خدمت و جابجایی ۳۰ میلیون مسافر، در سال ۱۹۳۰ بازنشسته و نهایتاً در ۱۹۴۶ غرق شد.
خانه موزس ون کمپن، واقع در آنجلیکا، شهرستان آلگنی، نیویورک، یک بنای تاریخی است که حدود سال ۱۸۰۹ توسط موزس ون کمپن ساخته شد. این خانه آجری و چوبی به شکل L، نخستین ساختار آجری در منطقه و یکی از قدیمیترین بناهای باقیمانده در جاده اصلی است. ون کمپن، یک کهنهسرباز جنگ انقلاب آمریکا، جنگجو با سرخپوستان و نقشهبردار بود که به عنوان قاضی و خزانهدار شهرستان نیز خدمت کرد.
ویولا دکومبنز گیاهی دائمی با پایه چوبی از خانواده بنفشههاست. این گیاه با گلهای ارغوانی متقارن و برگهای خطی، بومی منطقه کیپ غربی آفریقای جنوبی است و در خاکهای ماسهای مرطوب رشد میکند. نام علمی آن به خزنده بودن ساقههایش اشاره دارد.
